هدف‌گیری دنیا برای سالک احمقانه است(سلوک عارفانه)

(بدان ای سالک راه حق!) اینکه در روایت نقل شده: «ابنای دنیا که دنیا را هدف خود قرار می‌دهند، جزو احمق‌ها هستند، یعنی اینکه کارشان حماقت است، و برخلاف عقل و استدلال و برخلاف شهود و وجدان حرکت می‌کنند، ونگرش و بینش ندارند.» تو که در ابتدای زندگی، از خدا و پیغمبر و آخرت حرف می‌زدی، چرا وقتی که وارد وادی استفاده از ابزار دنیویه و لذات مادی شدی، ناگهان صد و هشتاد درجه مسیرت را تغییر دادی و نگرشت نسبت به دنیا از وسیله به هدف تبدیل شد؟! این تغییر، هم برخلاف عقل است و هم برخلاف وجدان. حتی راجع به کسانی که اعتقادات دینی ندارند نیز این مسئله عمومیت دارد. این افراد نسبت به عالم شهود خود که می‌توانند نگرشی بر پایه وجدانشان داشته باشند غفلت دارند؛ چون همه می‌توانند بفهمند که دنیا سرای هدف‌گیری نیست. آنها اعتقاد به مبدأ و معاد ندارند، اما وجدان به فنای دنیا که دارند، و با چشم خود می‌بینند و احساس می‌کنند که در دنیا هر ابزاری نابود می‌شود و هر لذتی رو به ضعف می‌رود. پس چنین شخصی هم که برخلاف وجدان خود دنیا را هدف‌گیری می‌کند، احمق است.(1)
_____________________
1- رسائل بندگی، آیت‌الله شیخ مجتبی تهرانی، ص 220