تقابل استراتژیک با چین چالش بزرگ آمریکا(گزارش خبری)
بحرانهای منطقه خاورمیانه در یمن، سوریه و فلسطین و غرش سوخوهای روسی در آسمان سوریه اذهان عمومی و توجه رسانههای منطقهای و جهانی را به خود جلب کرده و شاید کمتر کسی متوجه افزایش تنشهای چین و آمریکا در دریای چین جنوبی شده باشد.
برخی از کارشناسان اقتصاد سیاسی بین الملل و نظریه پردازان واقعگرای روابط بین الملل معتقدند که چین به سرعت و در دهههای آینده با توجه به سرعت رشد اقتصادی آن که از سرعت رشد اقتصادیهای جهانی مثل آمریکا و اروپا پیشی گرفته است به قدرت برتر اقتصاد جهانی تبدیل خواهد شد و زمانی که این اتفاق بیفتد قدرت اقتصادی خود را به قدرت نظامی تبدیل کرده و در آن زمان که زیاد دور هم نیست، جنگ با آمریکا اجتناب ناپذیر خواهد بود.
این تنها یک سناریو نیست. اخیرا اندیشکده آمریکایی «رند» نیز در گزارشی 430 صفحهای نوشت: «ارتش چین با توجه به تحولاتی که در حوزه توانمندی نظامی طی سالهای اخیر پشت سر گذاشته قادر به چالش کشاندن آمریکا است.»در این گزارش که از سوی 14تحلیلگر ارشد نوشته شده، در زمینه دو عرصه احتمالی درگیری آمریکا و چین در تایوان و دریای چین جنوبی به سیاستگذاران آمریکایی با توجه به برنامهریزیهای نظامی چین و عملیات بالقوه آن در اقیانوس آرام هشدار داده شده است. در بخشی از این گزارش میخوانیم: «آمریکا نگران رشد سریع قابلیتهای نظامی چین و فعالیتهای آنها است. وزارت دفاع آمریکا در بیانیه ماه مه سال جاری در این زمینه اعلام کرده بود که پیشرفتهای چین در زمینه فنآوری باعث کاهش برتری فنآوری نظامی آمریکا شده و همچنین بودجه دفاعی چین نیز افزایش 9/5درصدی داشته است.»
در این گزارش همچنین تاکید شده که «ارتش چین اخیرا بطور قابل توجهی در دریای چین جنوبی فعال شده و تصاویر ماهوارهای مرکز مطالعات بینالمللی آمریکا نشان میدهند پکن باوجود تعهد، انجام عملیات ساخت و ساز نظامی در منطقه را از سر گرفته است.»
بنابراین به نظر میرسد «دریای چین جنوبی» به منطقهای برای زورآزمایی دو قدرت تبدیل شده است. نشریه آمریکایی «نشنال اینترست» هفته گذشته با اشاره به «تشدید تنشها در دریای چین جنوبی» نوشته بود «آمریکا و چین در حال رسیدن به نقطه بیبازگشت هستند، و دریای چین جنوبی، تعیینکننده تکلیف نزاع قدرت ژئوپولیتیکی چین و آمریکا خواهد بود»
دریای چین جنوبی دریایی حاشیهای است که بخشی از اقیانوس آرام به شمار میآید و ناحیهای در حدود ۳ و نیم میلیون کیلومتر مربع از سنگاپور تا تنگه تایوان را دربر میگیرد. جزیرههای واقع بر دریای جنوبی چین که با هم یک مجمعالجزایر را تشکیل میدهند. بالغ بر صدها عدد هستند. این جزیرهها که عمدتاً خالی از سکنه هستند و همچنین خود دریا مورد جدال کشورهای منطقه بودهاند.
دریای چین جنوبی
چین بر بیش از 90 درصد دریا و کشورهای ویتنام، فیلیپین، مالزی، برونئی و تایوان نیز هریک بر بخشهایی از آن ادعای مالکیت دارند. همچنین این کشورها بر سر جزایر غنی از نفت و گاز« اسپراتلی» و« پارسل» اختلاف دارند. چین ماههاست که سرگرم احداث جزایر مصنوعی، باند فرودگاه و دیگر تاسیسات نظامی بر روی صخرههای مرجانی در مجمع الجزایر« اسپراتلی» است. دولت آمریکا اما این دریا را از آبهای بینالمللی میداند و بر حق قانونی کشتیها و زیردریاییها خود در رفتوآمد در این دریا تاکید میورزد. آمریکا بر همین اساس و با توجه به راهبرد کلان خود برای مهارت قدرت چین وجلوگیری از یکه تازی پکن در دریای چین جنوبی اقداماتی برای تقویت حضور خود در این آبها صورت داده است. «هری هریس»، فرمانده ناوگان نیروی دریایی آمریکا در اقیانوس آرام اعلام کرده «نیروی دریایی کشورش 60 درصد ناوگان خود را تا سال 2020 به اقیانوس آرام منتقل خواهد کرد.»
نیروی دریایی آمریکا همچنین اعلام کرده است که با پیشرفتهترین تجهیزات جاسوسی خود پیوسته منطقه دریای چین جنوبی را زیر نظر خواهد داشت.
با توجه به تصمیم جدی چین برای دفاع از حاکمیت خود بر 90 درصد دریای چین جنوبی و تصمیم جدی آمریکا برای به چالش کشیدن این ادعا در هفتهها و ماههای آینده ما شاهد گسترش تنشها بین دو قدرت خواهیم بود و باید منتظر بود و دید که چین تا چه اندازه در ادعاهای خود برای حفظ حاکمیت خود در این منطقه جدی است.