سالک حسابگر(سلوک عارفانه)

(بدان ای سالک راه خدا!) انسان (غیر حسابگر)  شب و روز کار می‌کند، یا مشغول آبیاری درخت پرخار و تیغ‌دار است، یا ریستن پارچه‌های پرنیانی و ابریشمی، اگر بعد از مرگ رنج می‌برد، برای آن است که عمری زحمت کشیده و درخت خار را آبیاری کرده است، بدزبانی، بددهانی، بدقلمی، آزردن این و آن همه خار است، گناه و ظلمی که می‌کند مانند آبی است که پای درخت‌های پر خار خود ریخته است. وقتی به حقیقت پی‌ می‌برد که تمام خارهای این درخت علیه او به کار گرفته می‌شود. وقتی او را در قبر می‌گذارند، گویا وی را روی تشک پر از خار و تیغ نهاده‌اند. اگر از این پهلو به آن پهلو بغلطد آرامشی ندارد، زیرا در تمام این مدت عمر، تلاش کرده خار پرورش دهد و برویاند.(1)
قرآن کریم درباره محاسبه می‌فرماید: آنچه را در دل دارید یا اظهار می‌کنید، همه مورد محاسبه خداست. (بقره- 284) یعنی حتی خاطرات و تصمیم‌های زشت نیز، هر چند عملی نگردد، جان را تیره می‌کنند و سالک محاسب (حسابگر) همان‌گونه که مراقب اعضا و جوارح ظاهری خویش است مواظب اندیشه و افکار و نیات قلبی خود نیز هست، چرا که مورد بازخواست قرار خواهد گرفت. قرآن مجید می‌فرماید: بدانید آنچه را که در دل دارید خدا می‌داند، پس از آن حذر کنید (بقره- 235)(2)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- حکمت عبادات، آیت‌الله جوادی آملی، ص58
2- مراحل اخلاق در قرآن، آیت‌الله جوادی آملی، ص195