پیوند اولین رگ مصنوعی

به گزارش ساینس، زمانی که عروق خونی مسدود می‌شوند، تنها راه حل این است که یک رگ سالم از جای دیگر بدن بیمار جایگزین رگ آسیب دیده شود که فرآیند پیچیده‌ای است.
محققان برای حل این مشکل یک رگ مصنوعی پلیمری تولید کرده‌اند که پس از ورود به بدن، برای بیشترین سازگاری، به رگ بیولوژیکی تبدیل می‌شود.
این رگ مصنوعی از یک پلیمر ارتجاعی زیست تخریب‌پذیر ساخته شده است که حالت کشسانی آن با دما تغییر می‌کند.
دیواره‌های رگ مصنوعی متخلخل هستند. این خاصیت سبب می‌شود که دیواره رگ با سلول‌های طبیعی جایگزین شوند و بافت مصنوعی به بافت طبیعی تبدیل شود.
آزمایش‌های اولیه این محصول روی موش‌های آزمایشگاهی با موفقیت انجام شده است و پس از گذشت 6 ماه، هیچ‌گونه انسداد، التهاب و عفونتی دیده نشده است.
این فناوری هنوز در مرحله توسعه قرار دارد، ولی محققان بر این باورند که ظرف چند سال آینده برای ورود به بدن انسان آماده می‌شود.
چندی پیش محققان دانشگاه شانگهای با استفاده از تکنیک‌های electro-spinning  و micro-imprinting توانستند رگ‌های مصنوعی سه لایه تولید کنند. این رگ‌های سه لایه، امکان انتقال مواد مورد نیاز برای رشد به سلول‌ها را فراهم می‌کنند و بدین ترتیب محدودیت‌های موجود در زمینه استفاده از رگ‌های مصنوعی دولایه را ازبین می‌برند.
تکنیک electro- spinning فرآیندی است که در آن از شارژ الکتریکی برای به جریان انداخت مایعات روی فیبرهای کربن بسیار نازک استفاده می‌شود.
تکنیک electrospinning نیز فرآیندی است که امکان افزایش قطر فیبرها را نسبت به سطح آنها فراهم می‌کند و در نتیجه فضای کافی را برای رشد و پیوند خوردن سلول‌ها در اختیار می‌گذارد.
رگ‌های پیوندی معمولاً توسط جراح به جای بخش‌های معیوب و ناسالم رگ‌های خونی قرار می‌گیرند و امکان عبور خون را فراهم می‌کنند. این رگ‌ها از اندام‌های دیگر بیمار یا از یک اهداکننده دریافت می‌شوند؛ به همین علت تأمین رگ‌های پیوندی موردنیاز معمولاً با محدودیت روبه‌رو است. از طرفی رگ‌های مصنوعی نیز تحت تأثیر شرایط ساخت و تولید قرار می‌گیرند. در نتیجه محققان دائماً به دنبال یافتن راهکارهای مناسب به منظور تولید رگ‌های خونی با قابلیت شبیه‌سازی عملکرد رگ‌های انسان هستند.