ردپای 60 سال خیانت و جنایت- روایتی مستند از دخالتها و جنایات آمریکا در ایران 1392-1332
پادشاه اردن چگونه خود را در اختیار صدام قرار داد ! (پاورقی)
تالیف: کامران غضنفری
در همین راستا ، خبرگزاری رویتر نیز در تاریخ 6 مهر 1359 یعنی یک هفته پس از آغاز تجاوز عراق به ایران ، گزارش داد که ملک خالد پادشاه عربستان ، طی یک تماس تلفنی با صدام ، حمایت خود را از عراق در جنگ با "دشمن اعراب" ، اعلام کرد .۱
کارتر رئیس جمهور وقت آمریکا نیز در تاریخ 16 مهر 1359 در یک موضع گیری آشکار ، کشورهای عربی را به حمایت از صدام تشویق کرده ، گفت :
« چنانچه جنگ ایران و عراق گسترش یابد و میانجی گری های فعلی تأثیری نداشته باشد ، کشورهای متحد آمریکا در خلیج فارس باید جانب عراق را گرفته ، از کمک های مادی و معنوی به آن ، دریغ نکنند . »۲ سعودی ها پس از بسته شدن اروند رود به روی کشتی رانی بین المللی ، به گشودن بندر جده به روی کشتی های حامل کالا و تسلیحات به مقصد عراق ، مبادرت ورزیدند و اداره ای تحت عنوان "اداره تأمین تجهیزات نظامی عراق" در بندر جده گشایش یافت . جاده زمینی بین عراق و عربستان نیز به روی کامیون های عراقی جهت حمل تسلیحات و مهمات باز شد در حالی که دیگر وسایل نقلیه اجازه عبور نداشتند . علاوه بر آن ، خط لوله صدور نفت از طریق خاک عربستان نیز احداث گردید .۳
سرلشکر وفیق السامرایی مسئول اطلاعات ارتش صدام نیز در مورد کمک های مالی کشورهای عربی به ویژه عربستان ، در کتاب خود می نویسد :
« بیش از 45 میلیارد دلار از سوی کشورهای خلیج [فارس] داده شد که بیش از نیمی از آن را عربستان سعودی پرداخت نمود . عراق بدون در اختیار داشتن چنین پول هنگفتی ، قدرت ادامه جنگ را نداشت . اگر سرازیر شدن کمک های مختلف به سوی عراق نبود ، بهطور قطع رژیم صدام حسین در سال 1982 یعنی سال شکستهای فراگیر ، سرنگون گردیده بود . »۴
عربستان درآمد فروش نفت از منطقه بی طرف خفجی را به میزان 350 هزار بشکه در روز ، در اختیار عراق قرار می داد و زمانی که عراق نمی توانست نفت صادر کند ، به جای عراق نفت می فروخت و درآمد آن را در اختیار آن کشور قرار می داد .۵
جیمز آلینر سفیر پیشین آمریکا در عربستان نیز گفته بود که عربستان در طول جنگ با ایران ، 40 میلیارد دلار به عراق کمک مالی کرده بود .۶
از دیگر خباثت های رژیم مرتجع عربستان در طی جنگ ، می توان به حمایت عملیاتی آنها از عراق اشاره کرد . در تاریخ 15 خرداد 1363، یک جنگنده پیشرفته عربستانی با هدایت آواکس های آمریکایی ، یکی از هواپیماهای جنگی ایران را غافلگیر و سرنگون کرد .۷
ه ـ کویت :
پس از شروع جنگ عراق علیه ایران ، بنادر کویت به روی کشتیهای حامل تسلیحات به عراق ، گشایش یافت . در اولین نوبت ، حدود 300 تانک لهستانی وارد این بنادر شدند . جاده های کویت نیز به روی کامیون های عراقی باز شد . این جاده ها هنگام شب به منظور سرویس دهی به وسایل حمل و نقل عراق بسته می شد . برای فرود هواپیماهای عراقی و سوخت گیری در فرودگاه های کویت به منظور هدف قرار دادن بنادر نفتی ایران نیز تسهیلاتی در اختیار آنان قرار می گرفت .۸
روزنامه وال استریت ژورنال در تاریخ 10 مهر 1359 نوشت که طی چند روز ، کاروان های مهمی از ارتش کویت حامل سلاح های جنگی و مهمات ، وارد عراق شده است .۹
کویت بعداً اعلام کرد که در دو نوبت در فروردین و آبان 1360، مبلغ 7 میلیارد دلار به عراق کمک کرده است . علاوه بر آن ، کویت مرزهای خود را برای نقل و انتقال تسلیحات و تجهیزات نظامی و نیز استفاده نظامی ، در اختیار عراق قرار داد .۱۰
پس از عملیات خیبر و سقوط جزایر مجنون در سال 1362 ، دولت عراق با موافقت ضمنی دولت کویت ، از دو جزیره وربه و بوبیان ، برای کارهای پشتیبانی استفاده می کرد . اما پس از فتح فاو به دست نیروهای ایرانی ، دولت عراق واگذاری این جزیره ها را به طور کامل خواستار شد که سرانجام ، دو کشور بر سر این موضوع به توافق رسیدند . این جزیرهها در دو سال پایانی جنگ ، در اختیار عراق قرار داشتند و بدین ترتیب نیروهای ایرانی صدمات زیادی را متحمل شدند .۱۱
همچنین دولت کویت پس از تصرف شهر فاو به دست نیروهای ایران ، به هواپیماهای عراقی اجازه داد تا با عبور از فضای این کشور، خود را به جنوب خلیج فارس نزدیک کنند و کشتی های ایرانی را هدف قرار دهند ؛ ضمن آنکه ناوچه ها و کشتی های کوچک عراق از آبراه سیبه ـ بین کویت و جزیره بوبیان ـ و بالگردهای عراق از فضای کویت عبور می کردند و حمله هایی را علیه ایران انجام می دادند .۱۲
آن طور که بعدها مشخص شد ، تمام کمک های مالی کویت به عراق ، در حدود 50 میلیارد دلار بود که بخشی از این مبلغ به اسم وام پرداخت شده بود .۱۳
و ـ اردن :
پیش از شروع جنگ ، عراقی ها با حکومت اردن مذاکراتی به عمل آوردند مبنی بر اینکه از بندر عقبه اردن استفاده کنند . طی یک قرارداد سرّی و با پولی که عراق در اختیار اردن قرار داد ، دولت اردن بندر عقبه را مجهز کرد و برای دوران جنگ آماده ساخت . دولت اردن با در اختیار گذاشتن بندر عقبه ، راههای مواصلاتی عراق را برای تدارکات لازمه تأمین می کرد .۱۴
ملک حسین پادشاه اردن ، پس از آغاز جنگ نه تنها از دولت های عربی خواست به کمک عراق بشتابند ، بلکه صریحاً اعلام کرد که ارتش اردن تمامی امکانات خود را در اختیار ارتش عراق قرار خواهد داد .۱۵
خبرگزاری فرانسه در تاریخ 8 مهر 1359 خبر حضور مستقیم نیروهای نظامی اردن در صحنه جنگ را بیان کرد و گزارش داد که یک تیپ زرهی اردنی مرکب از حداقل 40 دستگاه تانک ، برای کمک به نیروی زمینی عراق وارد خاک این کشور شده است .۱۶
خبرگزاری آسوشیتد پرس نیز در تاریخ 14 مهر 1359 اعلام داشت :
« روز گذشته ملک حسین پادشاه اردن ، در پایان سفر خود به عراق اعلام کرد که کشور متبوع وی در جنگ ایران و عراق بی طرف نبوده و با تمام قوا از عراق جانبداری خواهد کرد . »۱۷
دولت اردن قراردادی با دولت اتریش در مورد خرید توپ های دوربرد برای عراق منعقد کرد . خود ملک حسین نیز چندین بار از عراق دیدن نمود و در جبهه های جنگ حضور یافت و گلوله توپی را شخصاً به سوی خاک ایران شلیک کرد که فیلم آن از تلویزیون بغداد پخش شد . همچنین چند هیئت نظامی از جمله تیپ یرموک اردن ، به مناطق عملیاتی اعزام گردیدند .۱۸
دولت اردن همچنین گروهی از افسران خود را برای اداره واحدهای نیروی هوایی و توپخانه ارتش عراق ، به این کشور اعزام کرد و به هواپیماهای عراقی نیز اجازه استفاده از فرودگاه های خود را داد .۱۹
ز ـ مصر :
دولت مصر به انحای مختلف از جمله ارسال سلاح و تجهیزات نظامی ، عراق را کمک می کرد . طبق قراردادی که بین دو کشور به امضاء رسید ، مصر متعهد شد تولیدات کارخانه های اسلحه و مهمات سازی خود را در اختیار رژیم عراق قرار دهد . همچنین مصر ، ایران را تهدید به دخالت مستقیم در جنگ کرد .۲۰
اوایل جنگ ، دولت مصر تأمین کننده نیازمندی های تسلیحاتی ساخت روسیه عراق بود و خلأ قطع ارسال قطعات و لوازم یدکی از طرف دولت روسیه برای عراق را پر می کرد .۲۱
رژیم مبارک مقادیر زیادی سلاح و قطعات یدکی در اختیار عراق قرار داد . گزارش ها حاکی از آن بود که در سال 1361 ، معامله ای به ارزش یک میلیارد دلار و در سال 1364 ، یک معامله دو میلیارد دلاری بین دو کشور صورت گرفته است .۲۲
همچنین حدود دو میلیون نفر از متخصصین و کارمندان و کارگران مصری و سایر کشورهای عربی در عراق مشغول به کار شدند تا دولت عراق مردم را از 18 ساله تا 45 ساله ، به جبهه های جنگ بکشاند .۲۳
منابع در دفتر روزنامه موجود است
در همین راستا ، خبرگزاری رویتر نیز در تاریخ 6 مهر 1359 یعنی یک هفته پس از آغاز تجاوز عراق به ایران ، گزارش داد که ملک خالد پادشاه عربستان ، طی یک تماس تلفنی با صدام ، حمایت خود را از عراق در جنگ با "دشمن اعراب" ، اعلام کرد .۱
کارتر رئیس جمهور وقت آمریکا نیز در تاریخ 16 مهر 1359 در یک موضع گیری آشکار ، کشورهای عربی را به حمایت از صدام تشویق کرده ، گفت :
« چنانچه جنگ ایران و عراق گسترش یابد و میانجی گری های فعلی تأثیری نداشته باشد ، کشورهای متحد آمریکا در خلیج فارس باید جانب عراق را گرفته ، از کمک های مادی و معنوی به آن ، دریغ نکنند . »۲ سعودی ها پس از بسته شدن اروند رود به روی کشتی رانی بین المللی ، به گشودن بندر جده به روی کشتی های حامل کالا و تسلیحات به مقصد عراق ، مبادرت ورزیدند و اداره ای تحت عنوان "اداره تأمین تجهیزات نظامی عراق" در بندر جده گشایش یافت . جاده زمینی بین عراق و عربستان نیز به روی کامیون های عراقی جهت حمل تسلیحات و مهمات باز شد در حالی که دیگر وسایل نقلیه اجازه عبور نداشتند . علاوه بر آن ، خط لوله صدور نفت از طریق خاک عربستان نیز احداث گردید .۳
سرلشکر وفیق السامرایی مسئول اطلاعات ارتش صدام نیز در مورد کمک های مالی کشورهای عربی به ویژه عربستان ، در کتاب خود می نویسد :
« بیش از 45 میلیارد دلار از سوی کشورهای خلیج [فارس] داده شد که بیش از نیمی از آن را عربستان سعودی پرداخت نمود . عراق بدون در اختیار داشتن چنین پول هنگفتی ، قدرت ادامه جنگ را نداشت . اگر سرازیر شدن کمک های مختلف به سوی عراق نبود ، بهطور قطع رژیم صدام حسین در سال 1982 یعنی سال شکستهای فراگیر ، سرنگون گردیده بود . »۴
عربستان درآمد فروش نفت از منطقه بی طرف خفجی را به میزان 350 هزار بشکه در روز ، در اختیار عراق قرار می داد و زمانی که عراق نمی توانست نفت صادر کند ، به جای عراق نفت می فروخت و درآمد آن را در اختیار آن کشور قرار می داد .۵
جیمز آلینر سفیر پیشین آمریکا در عربستان نیز گفته بود که عربستان در طول جنگ با ایران ، 40 میلیارد دلار به عراق کمک مالی کرده بود .۶
از دیگر خباثت های رژیم مرتجع عربستان در طی جنگ ، می توان به حمایت عملیاتی آنها از عراق اشاره کرد . در تاریخ 15 خرداد 1363، یک جنگنده پیشرفته عربستانی با هدایت آواکس های آمریکایی ، یکی از هواپیماهای جنگی ایران را غافلگیر و سرنگون کرد .۷
ه ـ کویت :
پس از شروع جنگ عراق علیه ایران ، بنادر کویت به روی کشتیهای حامل تسلیحات به عراق ، گشایش یافت . در اولین نوبت ، حدود 300 تانک لهستانی وارد این بنادر شدند . جاده های کویت نیز به روی کامیون های عراقی باز شد . این جاده ها هنگام شب به منظور سرویس دهی به وسایل حمل و نقل عراق بسته می شد . برای فرود هواپیماهای عراقی و سوخت گیری در فرودگاه های کویت به منظور هدف قرار دادن بنادر نفتی ایران نیز تسهیلاتی در اختیار آنان قرار می گرفت .۸
روزنامه وال استریت ژورنال در تاریخ 10 مهر 1359 نوشت که طی چند روز ، کاروان های مهمی از ارتش کویت حامل سلاح های جنگی و مهمات ، وارد عراق شده است .۹
کویت بعداً اعلام کرد که در دو نوبت در فروردین و آبان 1360، مبلغ 7 میلیارد دلار به عراق کمک کرده است . علاوه بر آن ، کویت مرزهای خود را برای نقل و انتقال تسلیحات و تجهیزات نظامی و نیز استفاده نظامی ، در اختیار عراق قرار داد .۱۰
پس از عملیات خیبر و سقوط جزایر مجنون در سال 1362 ، دولت عراق با موافقت ضمنی دولت کویت ، از دو جزیره وربه و بوبیان ، برای کارهای پشتیبانی استفاده می کرد . اما پس از فتح فاو به دست نیروهای ایرانی ، دولت عراق واگذاری این جزیره ها را به طور کامل خواستار شد که سرانجام ، دو کشور بر سر این موضوع به توافق رسیدند . این جزیرهها در دو سال پایانی جنگ ، در اختیار عراق قرار داشتند و بدین ترتیب نیروهای ایرانی صدمات زیادی را متحمل شدند .۱۱
همچنین دولت کویت پس از تصرف شهر فاو به دست نیروهای ایران ، به هواپیماهای عراقی اجازه داد تا با عبور از فضای این کشور، خود را به جنوب خلیج فارس نزدیک کنند و کشتی های ایرانی را هدف قرار دهند ؛ ضمن آنکه ناوچه ها و کشتی های کوچک عراق از آبراه سیبه ـ بین کویت و جزیره بوبیان ـ و بالگردهای عراق از فضای کویت عبور می کردند و حمله هایی را علیه ایران انجام می دادند .۱۲
آن طور که بعدها مشخص شد ، تمام کمک های مالی کویت به عراق ، در حدود 50 میلیارد دلار بود که بخشی از این مبلغ به اسم وام پرداخت شده بود .۱۳
و ـ اردن :
پیش از شروع جنگ ، عراقی ها با حکومت اردن مذاکراتی به عمل آوردند مبنی بر اینکه از بندر عقبه اردن استفاده کنند . طی یک قرارداد سرّی و با پولی که عراق در اختیار اردن قرار داد ، دولت اردن بندر عقبه را مجهز کرد و برای دوران جنگ آماده ساخت . دولت اردن با در اختیار گذاشتن بندر عقبه ، راههای مواصلاتی عراق را برای تدارکات لازمه تأمین می کرد .۱۴
ملک حسین پادشاه اردن ، پس از آغاز جنگ نه تنها از دولت های عربی خواست به کمک عراق بشتابند ، بلکه صریحاً اعلام کرد که ارتش اردن تمامی امکانات خود را در اختیار ارتش عراق قرار خواهد داد .۱۵
خبرگزاری فرانسه در تاریخ 8 مهر 1359 خبر حضور مستقیم نیروهای نظامی اردن در صحنه جنگ را بیان کرد و گزارش داد که یک تیپ زرهی اردنی مرکب از حداقل 40 دستگاه تانک ، برای کمک به نیروی زمینی عراق وارد خاک این کشور شده است .۱۶
خبرگزاری آسوشیتد پرس نیز در تاریخ 14 مهر 1359 اعلام داشت :
« روز گذشته ملک حسین پادشاه اردن ، در پایان سفر خود به عراق اعلام کرد که کشور متبوع وی در جنگ ایران و عراق بی طرف نبوده و با تمام قوا از عراق جانبداری خواهد کرد . »۱۷
دولت اردن قراردادی با دولت اتریش در مورد خرید توپ های دوربرد برای عراق منعقد کرد . خود ملک حسین نیز چندین بار از عراق دیدن نمود و در جبهه های جنگ حضور یافت و گلوله توپی را شخصاً به سوی خاک ایران شلیک کرد که فیلم آن از تلویزیون بغداد پخش شد . همچنین چند هیئت نظامی از جمله تیپ یرموک اردن ، به مناطق عملیاتی اعزام گردیدند .۱۸
دولت اردن همچنین گروهی از افسران خود را برای اداره واحدهای نیروی هوایی و توپخانه ارتش عراق ، به این کشور اعزام کرد و به هواپیماهای عراقی نیز اجازه استفاده از فرودگاه های خود را داد .۱۹
ز ـ مصر :
دولت مصر به انحای مختلف از جمله ارسال سلاح و تجهیزات نظامی ، عراق را کمک می کرد . طبق قراردادی که بین دو کشور به امضاء رسید ، مصر متعهد شد تولیدات کارخانه های اسلحه و مهمات سازی خود را در اختیار رژیم عراق قرار دهد . همچنین مصر ، ایران را تهدید به دخالت مستقیم در جنگ کرد .۲۰
اوایل جنگ ، دولت مصر تأمین کننده نیازمندی های تسلیحاتی ساخت روسیه عراق بود و خلأ قطع ارسال قطعات و لوازم یدکی از طرف دولت روسیه برای عراق را پر می کرد .۲۱
رژیم مبارک مقادیر زیادی سلاح و قطعات یدکی در اختیار عراق قرار داد . گزارش ها حاکی از آن بود که در سال 1361 ، معامله ای به ارزش یک میلیارد دلار و در سال 1364 ، یک معامله دو میلیارد دلاری بین دو کشور صورت گرفته است .۲۲
همچنین حدود دو میلیون نفر از متخصصین و کارمندان و کارگران مصری و سایر کشورهای عربی در عراق مشغول به کار شدند تا دولت عراق مردم را از 18 ساله تا 45 ساله ، به جبهه های جنگ بکشاند .۲۳
منابع در دفتر روزنامه موجود است