محدودیت خواسته‌ها و توانسته‌های سالک الهی (سلوک عارفانه)

(بدان ای سالک راه خدا!) خواسته‌ها و توانسته‌های یک انسان الهی، محدود به حدود الهی است تا با رعایت این محدوده، بتواند به سمت هدفش حرکت کند و به آن برسد. لذا یک شخص با چنین نگرشی، نمی‌تواند از هر وسیله‌ای در دنیا بهره‌گیری کند و یا میزان استفاده او نسبت به امور مجاز و حلال، سقف معینی نداشته باشد. باید از ابزار حلال استفاده کند و درحد نیاز از آنها بهره بگیرد.
این بحث تنها جنبه تعبدی ندارد، بلکه در قالب یک مسئله تعقلی و بلکه وجدانی بیان شده تا همگان آن را درک کنند و بتوانند محدوده آن را تشخیص دهند. لذا محور محدودیت‌هایی که در شرع بیان شده، امور وجدانی است، و تشخیص آن برای نوع بشر ممکن است. در بعضی از روایات، حد بهره‌گیری از لذائذ مادی و استفاده از دنیا، تحت لغت «کفاف» بیان شده است. یعنی انسان باید به مقدار کفاف زندگی دنیایی خود، در جهت استفاده از ابزار دنیوی تلاش کند و به مقدار کفاف نیز از آن و التذاذات مربوط به آن بهره بگیرد.
ـــــــــــــــــــــــــ
1- رسائل بندگی، آیت‌الله شیخ مجتبی تهرانی، ص150