کد خبر: ۳۴۲۴۹۰
تاریخ انتشار : ۲۹ آبان ۱۴۰۵ - ۲۰:۳۷
خاطرات «جرد کوشنر» داماد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا- 36

شکستن دستورالعمل

دفتر پژوهش‌های مؤسسه کیهان

من یک قانون داشتم که اجازه نمی‌دادم کار، وقت پدر و دختری‌مان را قطع کند، اما تماس را قبول کردم. 
درمر به من گفت در بیست بلوک پایین‌تر، در مقر سازمان ملل متحد، چندین کشور به رهبری مصر، در‌حال آماده‌شدن برای ارائه قطعنامه‌ای برای محکوم‌کردن ادعاهای قضائی اسرائیل در کرانه باختری به‌عنوان «بدون اعتبار قانونی» و به‌عنوان «‌نقض آشکار حقوق بین‌الملل» بودند. درمر شنیده بود دولت اوباما قصد دارد از رأی دادن خودداری کند. 
اگر ایالات متحده رأی ممتنع بدهد، این کار به‌منزله رها کردن اسرائیل و یک موضوع بی‌سابقه خواهد بود. 
همچنین تلاش‌های آینده ما را که قصد داریم برای برقراری صلح از طریق متمایل کردن مذاکرات به نفع فلسطینی‌ها و دلسرد نشدن آنها از مذاکره مستقیم با اسرائیلی‌ها انجام دهیم را تهدید می‌کند. 
وقتی بستنی سفارش دادیم گوشی من دوباره زنگ خورد. مایک پنس بود. با درماندگی به آرابلا نگاه کردم که متوجه شدم کار در دولت بسیار حساس‌تر از شغل قبلی من است. 
پنس شایعات مشابهی در مورد قطعنامه شنیده بود. پس از قطع‌کردن تلفن، با دنیس مک‌دوناف1 تماس گرفتم که هنگام بازدید از کاخ سفید شماره‌اش را به من داده بود و به من گفت اگر زمانی به چیزی نیاز داشتم، تماس بگیرم. 
او گفت که از قطعنامه اطلاعی ندارد، اما من را در جریان خواهد گذاشت. این آخرین چیزی بود که از او شنیدم.
مطمئن نبودم که دولت اوباما چه خواهد کرد، فکر می‌کردم برای ترامپ مهم است روشن کند با قطعنامه مخالف است. 
اگرچه به‌ندرت پیش می‌آید رئیس‌جمهور منتخب درباره سیاست یک رئیس‌جمهور بازنشسته اظهارنظر کند، ترامپ پذیرفت که ارزش شکستن دستورالعمل برای این‌چنین موضوعی را دارد. ما با همکاری دیوید فریدمن2 و جیسون‌گرینبلات3‌، رابط‌های ارشد کمپین ما با جامعه طرفدار اسرائیل و یهودیان، بیانیه‌ای تهیه کردیم که ترامپ آن را اصلاح کرد و در توئیتر و فیس‌بوک خودش منتشر کرد: «صلح بین اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها تنها از طریق مذاکرات مستقیم بین طرفین حاصل می‌شود و نه از طریق تحمیل شرایط توسط سازمان ملل متحد. 
این امر اسرائیل را در موقعیت بسیار ضعیفی در مذاکره قرار می‌دهد و برای همه اسرائیلی‌ها بسیار ناعادلانه است.»
روز بعد، فتاح‌السیسی4‌، رئیس‌جمهور مصر تماس گرفت و به ما اطلاع داد که تیمش تحت هدایت او کار نکرده و مصر تصمیم دارد این قطعنامه را لغو کند. برای لحظه‌ای به‌نظر می‌رسید موفق شده‌ایم و در حال تأثیرگذاری هستیم.
دو روز بعد، مالزی، نیوزلند، سنگال و ونزوئلا دوباره این قطعنامه را ارائه کردند. فلین، بنن و من تا پاسی از شب بیدار ماندیم و با ده‌ها سفیر تماس گرفتیم و آنها را برای مخالفت یا عدم رأی دادن به قطعنامه تحت فشار قرار دادیم. 
ما تازه‌کار بودیم، ما بازیگران کلیدی کشورهای عضو شورای امنیت سازمان ملل را نمی‌شناختیم، اما نمی‌توانستیم اجازه دهیم این قطعنامه بدون انجام هر کاری که می‌توانیم برای متوقف کردن آن انجام دهیم، تصویب شود. 
در بسیاری از این تماس‌ها، برای اولین‌بار بود که خودمان را معرفی می‌کردیم. 
در یک نقطه، از درمر پرسیدم آیا او در روسیه هیچ رابط با نفوذی غیر از سفیر روسیه دارد که فلین بتواند با آنها تماس بگیرد. 
پس از اولین ملاقات با سفیر روسیه در دوران انتقال، هم من و هم فلین به این نتیجه رسیدیم که او هیچ نفوذی در مسکو ندارد. درمر بعداً این گفت‌وگو را به من یادآوری کرد تا دلیلی بر عدم تبانی ما با روسیه باشد.
در 23 دسامبر، قطعنامه 2334 شورای امنیت سازمان ملل متحد با  رأی  14 بر صفر بر ضد‌اسرائیل تصویب شد. 
دولت اوباما در اقدامی که بسیاری از کارشناسان احتمال می‌دادند مجازاتی بود برای انتقاد نتانیاهو از توافق با ایران در سخنرانی سال 2015 در کنگره، به این قطعنامه رأی ممتنع داد. علی‌رغم تلاش‌هایمان، ما حتی یک رأی هم جابه‌جا نکرده بودیم. 
بعد از چهل‌و‌هشت ساعت کار‌کردن تلفن‌ها، از نتیجه کار خسته و ضدحال خورده بودم. 
من با بنن تماس گرفتم تا به‌خاطر اولین شکستمان در سازمان ملل ابراز همدردی کنم. بنن بدون از دست دادن لحظه‌ای گفت: «به NFL 5 خوش‌آمدی، 
هم‌تیمی.»
پی‌نوشت‌ها:
1. Denis McDonough
2. David Friedman
3. Jason Greenblatt
4. Fattah el-Sisi
5. National Football League

captcha