وقتی اعدام در کالیفرنیا قانون است و در تهران جنایت
دونالد ترامپ، رئیسجمهور روانپریش ایالات متحده، سمبل تناقض و حاشیهسازی است؛ در نگاه او اجرای قانون تابع جغرافیاست؛ از این رو، اعدام در ایران تقبیح و در «کالیفرنیا» توجیه میشود.
26 دی ماه 1404، ترامپ با فضاسازی و جعل خبر علیه ایران، گفت:
«قرار بود که ایران ۸۳۷ نفر را اعدام کند، به آنها گفتم اگر این کار را انجام دهید، بهای سنگینی خواهید پرداخت، آنها عقبنشینی کردند و من از این بابت قدردانم».
اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه روز 28 دی در واکنش به اظهارات ترامپ توضیح داد: «روند قضائی و دادرسی عادلانه، دقیق و زمانبر است، به این سادگی نیست که با یک قیام و قعود و تصمیم آنی در مورد موضوعی به این اهمیت تصمیم گرفته شود... این نمونه خوبی است از فضاسازیهای نادرست و جعلیاتی که در این مدت به خورد جامعه بینالمللی داده شد».
10 ماه بعد، رئیسجمهوری که خود را مخالف اعدام معرفی کرد، به یکباره موافق این مجازات شد و در 23 آبان 1405 با انتقاد از لغو اعدامها در ایالت «کالیفرنیا» نوشت: «گوین نیوسام با متوقف کردن مجازات اعدام برای تمام ۵۶۳ زندانی محکوم به اعدام در کالیفرنیا، فاجعهای برای عدالت در آمریکا به وجود آورد، برخی از آنها سنگدلترین قاتلانی هستند که تاکنون روی زمین زندگی کردهاند».
نیوسام، فرماندار کالیفرنیا روز پنجشنبه ۵ نوامبر ۲۰۲۶ احکام اعدام در ایالت خود را به حبس ابد بدون امکان آزادی مشروط تبدیل کرد و در نامهای سرگشاده خطاب به ساکنان کالیفرنیا نوشت: «تصمیم امروز من پس از نزدیک به سه دهه مخالفت آشکار با اعدامهایی اتخاذ میشود که با مجوز و حمایت دولت انجام میگیرند؛ مخالفتی که از دوران فعالیت من بهعنوان یک مقام منتخب آغاز شده است».
در مرام ترامپ، مجازات اعدام وسیله و ابزاری برای فشار سیاسی است نه یک سرفصل حقوقی و انسانی؛ مجازاتی که بسته به جغرافیا محکوم یا توجیه میشود.
نتیجتاً، آنچه از این تناقض به چشم میآید، مسخ مفهوم عدالت و مصادره این واژه به سود سیاستمدارانی چون ترامپ است.