کد خبر: ۳۴۲۳۵۸
تاریخ انتشار : ۲۶ آبان ۱۴۰۵ - ۲۱:۴۷
خاطرات «جرد کوشنر» داماد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا- ۳۵

دردسرهای داماد ترامپ

دفتر پژوهش‌های مؤسسه کیهان

در یک بعدازظهر سرد و ساکت در ماه دسامبر، من و ایوانکا با بچه‌هایمان در بدمینستر قدم می‌زدیم و برای فکر کردن در مورد کارهای بعدی که قرار بود انجام دهیم، وقت گذاشتیم. 
قبل از شب انتخابات، ما به خودمان اجازه نداده بودیم روی اینکه پیروزی برای ما چه معنایی دارد تمرکز کنیم.
 اما وقتی در مورد آن فکر می‌کردیم، متوجه شدیم نمی‌توانیم یک روز به عقب نگاه کنیم، درحالی‌ که می‌دانستیم از فرصت برای کمک به حل برخی از بزرگ‌ترین چالش‌های پیشِ روی ملت ما و جهان دور شده‌ایم. 
در طول مبارزات انتخاباتی، ما از نزدیک شاهد بودیم که چگونه پیام رئیس‌جمهور منتخب در میان میلیون‌ها مرد و زن فراموش شده طنین‌انداز شد. 
داستان‌های آن‌ها باعث شد ما دو نفر- منهتنی‌هایی که مدت‌ها در معرض سیاست قرار داشتند- به اصول اصلی که ترامپ برای آنها می‌جنگید اعتقاد پیدا کنیم. 
صدها تن از بازیگران عرصه قدرت جمهوری‌خواه، که هیچ کمکی به او در مبارزات انتخاباتی نکرده بودند و در بسیاری از موارد به طور فعال با او مخالفت و او را تضعیف می‌کردند، برای مناصب بالاتر رقابت می‌کردند. 
ما معتقد بودیم او به افرادی مانند ما نیاز دارد- اعضای خانواده‌ای او را درک می‌کنند و متعهد هستند که به موفقیت او کمک کنند، بدون هیچ برنامه پنهانی. 
ما می‌دانستیم این فرصت خدمت با هزینه‌های سنگینی همراه خواهد بود. 
این بدان معناست که از کسب‌و‌کار پر رونق خود دست برداریم، زندگی خود را در نیویورک رها کنیم و در میان ادعاهای انتصاب خویشاوندی به واشنگتن بیاییم.
همان‌طور که در حال بررسی موضوع بودیم، ریسا هلر1‌، که روابط عمومی شرکت‌های ما را مدیریت می‌کرد، تماس گرفت. 
«نیویورک‌تایمز فقط از من نظر خواست. به آنها گفته شده است که شما به دی‌سی می‌روید و تلاش‌های صلح خاورمیانه را رهبری می‌کنید.»
من پاسخ دادم: 
«این مزخرف است. ما هنوز تصمیمی نگرفته‌ایم. منبع آنها کیست؟»
ریسا گفت: «منبع آنها پدرهمسرت است.»
اعلام انتصاب من در نیویورک‌تایمز توسط ترامپ راهی بود که او این کار را به من پیشنهاد دهد. من و ایوانکا با هم تصمیم گرفتیم از این فرصت که یک بار در زندگی به ما روی آورده است برای خدمت به کشوری که دوستش داریم استفاده کنیم. 
وقتی به ترامپ گفتیم ما به واشنگتن می‌آییم، خوشحال شد، اما به ما هشدار داد باید بسیار مراقب باشیم: «شما خیلی جوان، خیلی لاغر، خیلی ثروتمند و خیلی خوش‌قیافه هستید. آنها برای شما دردسر ایجاد 
خواهند کرد.»
همان‌طور که برای خروج از شرکت‌های کوشنر آماده می‌شدم، خوشحال بودم سال گذشته خواهر کوچک‌ترم «نیکی» را برای پیوستن به تجارت خانوادگی به‌کار گرفته بودم. در آن زمان هرگز تصور نمی‌کردم شرکت را برای ورود به خدمات دولتی ترک کنم، اما اکنون نیکی که ده سال را به عنوان مدیر اجرائی در رالف لورن2، گذرانده بود، می‌توانست برخی از مسئولیت‌های من را بر عهده بگیرد و به پدرم و شریک دیرینه‌ام، لورن مورالی3 در رهبری شرکت 
کمک کند. 
می‌دانستم به دلیل خدمات دولتی من، کسب‌‌وکار خانوادگی ما ناگزیر تحت نظارت قرار می‌گیرد، اما خوشبختانه ما یک تجارت فوق‌العاده حرفه‌ای و کاملاً قانونی را اداره می‌کردیم و مطمئن بودم شرکت از نظارت‌ها به‌سلامت عبور 
خواهد کرد. 
به خاطر موقعیت پدرم، ما فهمیده بودیم پول مهم‌ترین چیز نیست. 
خانواده من آماده بودند خدمات دولتی من را بر سود شرکت ترجیح دهند. برای این، و برای محبت و حمایت همیشگی آنها، همیشه عمیقاً سپاسگزار خواهم بود.
چند روز پس از اینکه ایوانکا و من تصمیم گرفتیم به واشنگتن نقل مکان کنیم، دخترم آرابلا را که در آن زمان پنج ساله بود، برای یک قرار شام به بیرون بردم. 
همین که پیتزا‌مان رسید گوشی من زنگ خورد. سفیر اسرائیل، ران درمر4‌، دست راست نخست‌وزیر بی‌بی نتانیاهو5 بود. 
متولد و بزرگ شده در میامی بیچ، فلوریدا6.درمر قبل از اینکه تابعیت آمریکایی خود را کنار بگذارد و وارد سیاست اسرائیل شود در هر دو دانشگاه وارتون و آکسفورد7 تحصیل کرده بود. او در سال 2013 به عنوان سفیر اسرائیل در ایالات متحده منصوب شد و ما در طول مبارزات انتخاباتی با یکدیگرتماس منظم داشتیم.
پی‌نوشت‌ها:
1. Risa Heller
2. Ralph Lauren
3. Laurent Morali
4. Ron Dermer
5. Bibi Netanyahu
6. Miami Beach, Florida
7. Wharton and Oxford

captcha