چند روز سرنوشت‌ساز برای ورزش ایران دبیر در کشتی می‌ماند یا به کمیته ملی المپیک می‌رود؟!
سرویس ورزشی-
بحث ماندن دبیر در کشتی یا حضور او در کمیته ملی المپیک، نباید صرفاً به‌عنوان یک جابه‌جایی مدیریتی دیده شود. اگر او در کشتی بماند، ادامه این مسیر می‌تواند به تثبیت روند موجود کمک کند و اگر راهی کمیته ملی المپیک شود، تجربه و نگاه مدیریتی‌اش می‌تواند در سطحی گسترده‌تر در خدمت ورزش کشور قرار گیرد.
گمانه‌زنی درباره حضور علیرضا دبیر در انتخابات کمیته ملی المپیک و رسیدن به صندلی ریاست از چند ماه قبل مطرح شد. در ابتدا این موضوع بیشتر در حد یک شایعه بود، اما با گذشت زمان ابعاد جدی‌تری پیدا کرد و حالا به نظر می‌رسد احتمال حضور او در رأس این نهاد مهم ورزشی بیش از هر زمان دیگری افزایش یافته است. حتی در روزهای اخیر فشارها برای متقاعد کردن دبیر به ثبت‌نام در انتخابات کمیته ملی المپیک بیشتر شده است.
دیروز خبرگزاری فارس در گزارشی نوشت: «بیش از ۱۰ رئیس فدراسیون‌های المپیکی با علیرضا دبیر رئیس فدراسیون کشتی دیدار کرده و خواستار حضور او در انتخابات کمیته ملی المپیک شدند. برخی از رؤسای فدراسیون‌ها نیز در تماسی تلفنی درخواست خود را با دبیر مطرح کردند اما تا این لحظه رئیس فدراسیون کشتی موافقت نکرده است.»
با وجود تمام این تحرکات، دبیر تاکنون تمایل چندانی برای ترک کشتی از خود نشان نداده است. او در شرایطی که از سوی برخی مسئولان ورزشی و حتی چهره‌های سیاسی برای حضور در کمیته ملی المپیک تحت فشار قرار گرفته، همچنان تأکید دارد که علاقه‌مند است به فعالیت خود در فدراسیون کشتی ادامه دهد. ظاهراً رئیس فدراسیون کشتی معتقد است پروژه‌ای که برای این رشته تعریف کرده، هنوز به پایان نرسیده و دست‌کم باید تا المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس فرصت ادامه پیدا کند.
جالب اینکه حتی پیش از مطرح شدن بحث ریاست کمیته ملی المپیک نیز صحبت‌هایی درباره ادامه حضور دبیر در فدراسیون کشتی برای یک دوره چهار ساله دیگر مطرح شده بود. او ظاهراً برنامه‌هایی برای ادامه فعالیت در این مجموعه داشت و تمایل داشت پروژه‌های نیمه‌تمام خود را به سرانجام برساند، اما حالا پیشنهاد حضور در کمیته ملی المپیک شرایط را کاملاً تغییر داده و آینده مدیریتی کشتی ایران را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است.
مقاومت برای رفتن به کمیته ملی المپیک
با این حال، مقاومت دبیر در برابر پیشنهادهای مطرح‌شده لزوماً به معنای منتفی شدن حضور او در انتخابات نیست. فشارها برای متقاعد کردن رئیس فدراسیون کشتی همچنان ادامه دارد و این احتمال وجود دارد که در روزهای آینده شرایط به شکلی تغییر کند که او سرانجام تصمیم به ثبت‌نام در انتخابات بگیرد. حتی گفته می‌شود ممکن است این تصمیم در آخرین لحظات و پس از ادامه رایزنی‌ها اتخاذ شود؛ اتفاقی که در صورت وقوع، می‌تواند مسیر مدیریتی کشتی ایران را وارد مرحله تازه‌ای کند.
در این میان، ظاهراً نگرانی‌ها درباره احتمال جدایی دبیر تنها به مسئولان فدراسیون محدود نمی‌شود و در کمپ تیم‌های ملی نیز این موضوع بازتاب زیادی داشته است. بر اساس شنیده‌ها، تعدادی از ستاره‌های کشتی ایران در روزهای اخیر با دبیر تماس گرفته و از او خواسته‌اند که فدراسیون را ترک نکند. سرمربیان تیم‌های ملی نیز در تماس‌هایی جداگانه، خواهان ادامه حضور او در رأس فدراسیون کشتی شده‌اند؛ موضوعی که نشان می‌دهد احتمال پایان همکاری با دبیر برای بخشی از بدنه فنی و ورزشکاران نیز نگران‌کننده است.
اکنون همه نگاه‌ها به تصمیم نهایی علیرضا دبیر دوخته شده است. از یک طرف، علاقه او به ادامه پروژه‌ای که در کشتی ایران آغاز کرده و تمایلش برای ماندن تا المپیک لس‌آنجلس قرار دارد و از طرف دیگر، فشارهای فزاینده برای پذیرفتن مسئولیت ریاست کمیته ملی المپیک، شرایط را پیچیده کرده است. به نظر می‌رسد دبیر تا آخرین لحظات برای ماندن در کشتی مقاومت خواهد کرد، اما مشخص نیست این مقاومت تا چه زمانی ادامه پیدا کند و آیا سرانجام پیشنهاد ریاست دومین نهاد مهم ورزش کشور را خواهد پذیرفت یا خیر. در هر صورت، روزهای پیش رو می‌تواند برای آینده کشتی و ورزش ایران تعیین‌کننده باشد؛ چراکه اگر دبیر تصمیم به حضور در انتخابات کمیته ملی المپیک بگیرد و به ریاست این نهاد برسد، فدراسیون کشتی پس از هفت سال باید خود را برای دوران تازه‌ای آماده کند. دورانی که بدون تردید با پرسش‌های مهمی درباره جانشین دبیر و سرنوشت پروژه‌های بزرگ او همراه خواهد بود.
روزهای خوب کشتی با دبیر
کشتی ایران پیش از حضور دبیر، چه در رشته آزاد و چه در فرنگی، روزهای چندان خوبی را سپری نمی‌کرد و از روزهای اوج خود فاصله گرفته بود. اما با آغاز دوران مدیریت او، شرایط به شکل قابل‌توجهی تغییر کرد و تیم‌های ملی ایران بار دیگر توانستند جایگاه خود را در میان قدرت‌های بزرگ کشتی جهان تثبیت کنند. موفقیت‌های بین‌المللی و بازگشت کشتی ایران به جمع مدعیان اصلی جهان، یکی از مهم‌ترین دستاوردهای هفت سال اخیر این فدراسیون بوده است. البته عملکرد دبیر تنها به نتایج تیم‌های ملی محدود نمی‌شود. شاید برجسته‌ترین بخش مدیریت او را بتوان در تحولات زیرساختی و امکاناتی جست‌وجو کرد که طی این سال‌ها در مجموعه فدراسیون کشتی ایجاد شده است. ساخت ساختمان جدید و مجهز فدراسیون و به‌ویژه توسعه کمپ تیم‌های ملی، از جمله پروژه‌هایی بوده که با مدیریت مستقیم دبیر به سرانجام رسیده و چهره متفاوتی به کشتی ایران بخشیده است.
استفاده از مدیری که اثرگذار است
دبیر در فدراسیون کشتی نشان داده که مدیریت در ورزش قهرمانی، بیش از هر چیز به برنامه‌ریزی، مطالبه‌گری، پیگیری و نتیجه‌گرایی نیاز دارد. موفقیت‌های کشتی ایران در سالهای اخیر نیز نمی‌تواند از نقش مدیریت این فدراسیون جدا دیده شود. از این منظر، بحث ماندن دبیر در کشتی یا حضور او در کمیته ملی المپیک، نباید صرفاً به عنوان یک جابه‌جایی مدیریتی دیده شود. اگر او در کشتی بماند، ادامه این مسیر می تواند به تثبیت روند موجود کمک کند و اگر راهی کمیته ملی المپیک شود، تجربه و نگاه مدیریتی‌اش می‌تواند در سطحی گسترده‌تر در خدمت ورزش کشور قرار گیرد. در هر دو حالت، آنچه اهمیت دارد، استفاده از ظرفیت مدیری است که کارنامه‌اش نشان داده می‌تواند برای ورزش ایران اثرگذار باشد.