چرا سازندگان برخی سریالهای نمایش خانگی احکام شرعی را زیر پا میگذارند؟
یکی از سریالهای در حال پخش در قسمت اخیر، اقدام به پخش صحنه درآغوش کشیدن زن و مرد نامحرم نمود. مشابه این اقدام نیز در نمایشهای روی صحنه و یک سریال دیگر نیز اتفاق افتاد!
عرصه تولیدات شبکه نمایش خانگی در ماههای اخیر بار دیگر شاهد رویکردی تأملبرانگیز و ضدفرهنگی بوده است؛ رویکردی که در آن برخی سازندگان آثار بهجای تمرکز بر کیفیت فرمی، درامپردازی و ارتقای استانداردهای حرفهای، برای جبران ریزش شدید مخاطب و فرار از بحران افت مخاطب، به حاشیهسازیهای عمدی و عبور آشکار از خطوط قرمز شرعی و قانونی روی آوردهاند. نمونه بارز این دستاندازیهای فرهنگی را میتوان در انتشار سکانسهای ساختارشکنانه از سریال «یل» مشاهده کرد؛ جایی که نمایش آغوش میان بازیگران (با حضور بابک حمیدیان و سهیلا رضوی) فراتر از یک خطای سهوی رسانهای، پرده از پروژهای مرموز برای عادیسازی تدریجی هنجارشکنی در قاب تصویر برمیدارد. بررسی کارنامه این دست آثار نشان میدهد که آثار ضعیف و فاقد بنیه هنری، پس از مواجهه با انتقادات گسترده منتقدان و رویگردانی مخاطبان به دلیل ضعف مفرط ساختاری، عموماً با بحران دیده شدن دستوپنجه نرم میکنند. در چنین شرایطی، سازندگان ناکام به سناریوی کهنه «ایجاد جنجال مصنوعی و تقلا برای توقیف» متوسل میشوند تا از طریق فضاسازیهای رسانهای و جلب توجه کاذب، شکستهای هنری و تجاری خود را پنهان کنند. توسل به تکنیکهای پیشپاافتادهای نظیر عبور عمدی از حدود شرعی، تقلید کورکورانه از الگوهای مبتذل محصولات ترکیهای و ایجاد تحریکات مقطعی، ترفندی است که پیشتر نیز در برخی اجراهای تئاتر و محصولات نمایشی با هدف ایجاد موجهای خبری سفارشی امتحان شده بود. چرا که مشابه چنین صحنهای در برخی نمایشهای روی صحنه تئاتر هم اتفاق افتاده است. در یکی دیگر از سریالهای نمایش خانگی نیز الفاظ رکیک و تصاویر رقاصی بانوان به نمایش درآمده بود.
این وضعیت هشدار جدی به نهادهای نظارتی، بهویژه سازمان تنظیم مقررات رسانههای صوت و تصویر فراگیر (ساترا) و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است تا با رصد دقیق جریانهای پشتپرده در عرصه هنر، بهویژه سینما، تئاتر و شبکه نمایش خانگی اجازه ندهند برخی تهیهکنندگان و سازندگان مسئلهدار، به اصول فرهنگی جامعه و احکام شرعی کشور برای جبران ضعفهای ساختاری و گیشه خود دستاندازی کنند.