وظیفه مهم مسئولان غیرتمند و ایران‌دوست ورزش(نکته ورزشی)
سید‌سعید مدنی
ورزش نیز مانند سایر حوزه‌های علمی، فرهنگی، نظامی، هنری و سیاسی و... در راه تحقق شعار«ایران هرچه قوی‌تر» به سهم خود وظیفه‌ای دارد که باید به آن به بهترین شکل عمل کند. ورزش می‌تواند - و باید - در عرصه‌های جهانی و میادین بزرگ بین‌المللی یکی از نشانه‌ها و شاخص‌های«ایران قوی» باشد و به طور طبیعی این اتفاق نمی‌افتد، مگر آنکه کاروبار آن از سوی متولیان ریز و درشت و هرکسی که عهده‌دار مسئولیتی است جدی گرفته شود.
خیلی صریح و بی‌تعارف می‌گوییم تحقق این شعار و عملی کردن توصیه همیشگی رهبری شهید که «ایران قوی باید ورزش قوی داشته باشد» با آدم‌های هرهری مسلک و بی‌ایمان امکان‌پذیر نیست.
در کمال تأسف باید گفت که امروز ورزش ما - خاصه در بخش‌های مدیریتی- گرفتار این معضل است و این «تیپ»ها و آدم‌ها خیلی جاها از سر وکول آن بالا می‌روند. این افراد بدون هیچ اعتقادی به آرمان‌های بزرگ، با فرصت‌طلبی و ظاهرسازی و توصیه این و آن شخص ذی‌نفوذ و سفارش و پارتی‌بازی عهده‌دار مسئولیت‌های بعضاً مهم و حساس شده‌اند، در حالی که کوچک‌ترین اعتقادی به ارزش‌های بدیهی چون احترام به پرچم و سرود ملی ندارند. این عناصر به ورزش و حوزه‌های مدیریتی آن نفوذ کرده‌اند تا در خوشبینانه‌ترین حالت از مواهب ورزش استفاده کنند و از این راه به نان و نامی برسند.
این که می‌بینیم بسیاری از مشکلات ورزش سال‌هاست لاینحل مانده و ناهنجاری‌های اخلاقی و اقدامات و رفتارهای ضد ارزش‌های فرهنگی در این حوزه وجود دارد و صدای دلسوزان هم به جایی نمی‌رسد، بدون شک یکی از اصلی‌ترین و مهم‌ترین دلایل آن حضور این عناصر و جریانات در ورزش- خاصه در حوزه‌های تصمیم‌گیری- است که چون در رشته‌هایی مانند فوتبال پای منافع و پول بی‌حساب در میان است، به لطایف‌الحیل و با عملکرد هماهنگ شبکه اختاپوسی (که بارها در مورد نقش مخرب آن در ورزش و رشته‌هایی مثل فوتبال نوشته‌ایم) مانع از حل مشکلات و برخورد قاطع و قانونی با بداخلاقی‌ها و هنجارشکنی‌ها می‌شوند.
متأسفانه چنان که بارها نوشته‌ایم مسئولان امر نیز در خیلی جاها نه تنها در برابر این عناصر فاقد مشروعیت و غریبه‌های پر مدعای رخنه کرده در ورزش به مقابله برنمی‌خیزند، بلکه بسیار واداده و منفعل عمل کرده و نقش مشوق و جاده صاف‌کن را بازی می‌کنند!
برای نمونه خوب است نگاهی به وضعیت همین فوتبال بیندازیم و ببینیم در سال‌های اخیر در حالی که چهره‌های خوشنام و مقبول و استخوان خرد‌کرده‌ای چون مرحوم حسن حبیبی کوچک‌ترین نقشی ندارند و مدیران « نامدیر» از ایشان و امثالهم حتی در پست «مشاور» هم بازی نمی‌گیرند، چقدر افراد گمنام و بدون کارنامه قارچ‌گونه تولید شده و پست‌های حساس مدیریتی (از فدراسیون فوتبال و هیئت‌رئیسه آن گرفته تا تیم‌های بزرگ و پرطرفداری مثل استقلال و پرسپولیس ) را تصاحب کرده و به قیمت به شهرت رسیدن و آلاف و الوف خود مشکلات فوتبال را دوچندان کرده‌اند!
ریشه بسیاری از بداخلاقی‌ها و هنجارشکنی‌های فرهنگی و همچنین ناکامی‌ها و درجا زدن فوتبال از حیث فنی را باید در این بازی دید که عده‌ای بر سر ورزش ما درآورده‌اند و تعجب‌آور و تأسف‌بار این است که هرچقدر کارشناسان دلسوز و رسانه‌های راست کردار می‌گویند و می‌نویسند و هشدار می‌دهند، نزد آنهائی که در این‌باره مسئولیتی دارند و می‌توانند کاری مؤثر و اصلاحی انجام دهند، گوش شنوایی پیدا نمی‌شود!
حاصل کلام اینکه ورزش باید در مسیر رسیدن به « ایران قوی تر» - که در دو هفته اخیر، در چند مورد رهبر معظم انقلاب بر آن تأکید کردند- نقش خود را ایفا کند. این کار از عهده ورزش ایران و جوانان غیرتمند و ورزشکار آن برمی آید و این مسئله بارها – و این اواخر با شاهکار کشتی در عرصه رقابت‌های جهانی- اثبات شده است اما متأسفانه در ورزش- و خاصه در بعضی از بخش‌های حساس مدیریتی- جریانات مشکوک و تفکرات بی‌اعتقاد به اسلام، ایران، انقلاب، مردم و ورزش و... وجود دارند که برای تأمین منافع نامشروع و تحقق اهداف ضد ملی و ورزشی خود، مانع از اقدامات مثبت و اصلاحی و ضد فساد می‌شوند و اجازه نمی‌دهند ورزش آن‌گونه که مردم ورزش‌دوست و مقاوم و وطن‌خواه ایران انتظار دارند در مسیر تحقق شعار «ایران قوی، ورزش قوی» حرکت کند. نجات ورزش از نفوذ و اعمال نظرهای غلط این عناصر و جریانات - اگر نگوییم اصلی ترین - بدون شک یکی از اصلی‌ترین وظایفی است که انجام آن بر دوش مسئولان غیرتمند و انقلابی سنگینی می‌کند...