حرف دل بچه‌ها با شهدای دانش‌آموز جنگ 40 روزه
کامران پورعباس
جنگ رمضان یا جنگ 40روزه از 9 اسفند 1404 آغاز شد و در 19 فروردین 1405 با پیروزی قاطع و درخشان جمهوری اسلامی ایران بر آمریکای جنایتکار و رژیم غاصب و کودک‌کش صهیونیستی به پایان رسید. یکی از دردناک‌ترین وقایع جنگ 40روزه، شهادت حدود سیصد دانش‌آموزِ مظلوم و بی‌گناه از جمله بیش از یکصد و پنجاه شهیدِ مدرسه شجره طیبه میناب بود. خون شهدای میناب خیلی زود به بزرگ‌ترین سند رسوایی آمریکایی‌ها و صهیونیست‌های سفاک و خونخوار تبدیل شد. سال تحصیلی امسال در مدارس کشور با برگزاری یادواره شهدای دانش‌آموز و فرهنگی آغاز شد و فضای مدارس با یاد و نام شهدا همراه شد. روز دانش‌آموز نیز بیش از پیش یادآور مظلومیت شهدای دانش‌آموز است.
به مناسبت روز دانش‌آموز دلنوشته‌های عده‌ای از دانش‌آموزان در مورد شهدای دانش‌آموز جنگ 40روزه که از دو مدرسه گرفته شده‌اند را نقل می‌کنیم.
دلنوشته‌های دختران مدرسه فدک در اراک
گزیده‌ای از دلنوشته‌های دخترانِ مدرسه فدک در مقطع متوسطه اول در اراک که یکی از دبیران ارسال کرده چنین است:
«ثنا سربندی»؛ خطاب به کودکان میناب:
کودکانی که با آرزوهای کوچک، امیدهای کوچک و قلب مهربان‌شان به دست شیطانی‌ترین افراد به طرز وحشتناکی کشته شده‌اند.
امیدوارم باعث‌و‌بانی مرگ این کودکان بی‌گناه به بدترین شکل ممکن تقاص کار خود را پس بدهد و کودکان عزیز ایران در بهشت و در کنار دیگر شهیدان در آرامش باشند. روح‌شان شاد و یادشان گرامی.
***
«محدثه مهدوی»:
رهبر شهیدم، امروز که دارم این متن رو می‌نویسم، از صمیم قلبم می‌خوام این رو بدونید که من تا آخرین لحظه زندگیم پشیمونم که چرا شما رو زودتر نشناختم.
از شما می‌خواهم از من و اعتقاداتم محافظت کنید تا در این راه موفق بشوم.
با خودم می‌گویم شاید شهادت شما و باقی شهدا داره زمینه ظهور امام زمان(عج) رو فراهم میکنه. لطفاً از اون بالا حواس تون به مردم کشور باشه تا بتونیم از این راه موفق و پیروز بیرون بیاییم.
والاترین‌ها در نزد خداوند متعال
«مهگل حیدری»؛ خطاب به کودکان شهید میناب:
خطاب به شما عزیزان و والاترین‌ها در نزد خداوند متعال. خطاب به شما که خون پاک‌تان سند محکمی بر جنایات آمریکا و اسرائیل است.
شمایی که با قلب و دلی پاک جان باختید و با سن کم به درجه رفیع شهادت رسیدید.
شمایی که با یادتان قلب یک دنیا و مسلمانان واقعی به درد می‌آید که چقدر بی‌گناه و معصوم بودید. همیشه به یادتان می‌مانیم. روح‌تان در آرامش و یادتان جاوید.
***
«فاطمه‌هاتفی»:
بای ذنب قتلت. حتما که شما کودکان شهید مینابی که اکثر شما با زبان روزه به شهادت رسیدید در جایگاهی از بهشت که کسی حتی فکرش را نمی‌کند حضور دارید.
شما به آرزوی‌تان رسیده‌اید اما داغی بزرگ و سهمگین به دل همه ملت ایران به‌خصوص پدر و مادرتان مانده است.
بی‌گناه‌ترین و مظلوم‌ترین شهدا
«نهال وصالی»:
بچه‌های میناب بی‌گناه‌ترین و مظلوم‌ترین شهدای جنگ اخیر بوده‌اند.
بچه‌هایی با هزار امید و آرزو که هیچ‌کدام نتوانستند آرزوهای خود را تیک بزنند. اما می‌توان دل خوش کرد که این بچه‌ها در بهترین جای بهشت جای دارند و اگر چه جسم آن‌ها کنار خانواده‌هایشان و روی کره‌زمین نیست ولی روح آن‌ها همیشه زنده است در قلب همۀ ایرانیان.
***
«آیناز نظری»:
ما و تمام بچه‌های ایران در تمام نقاط کشور همه سعی‌مان را می‌کنیم به خوبی درس بخوانیم و یاد و امیدِ کودکانه شما بچه‌های مظلوم و بی‌گناه که ظالمانه به شهادت رسیدید را به واقعیت بپیوندیم.
دلنوشته‌های پسرانِ مدرسه امام مهدی(عج)
گزیده‌ای از دلنوشته‌های پسران مدرسه امام مهدی(عج) در مقطع متوسطه اول در شهرستان بهارستان در استان تهران که یکی از دبیران‌شان ارسال کرده چنین است.
«سجاد جدیکار»:
ای شهیدان عزیز! شاید دیگر صدای خنده‌هایتان در حیاط مدرسه شنیده نشود و جای خالی شما در کلاس درس باقی بماند اما نام و یاد شما هرگز از قلب ما پاک نخواهد شد. هر بار که مدرسه می‌رویم و پشت نیمکت‌ها می‌نشینیم باید به یاد داشته باشیم که آرامش امروز ما چقدر ارزشمند است.
شهدای دانش‌آموز! من به شما قول می‌دهم که نام‌تان را فراموش نکنم. تلاش می‌کنم خوب درس بخوانم، انسان خوبی باشم و برای ساختن آینده‌ای روشن قدم بردارم.
در پایان می‌خواهم بگویم: ای شهیدان عزیز در قلب ما زنده‌اید. شما نام‌تان را در کتاب افتخار و فداکاری برای همیشه نوشتید.
***
«امیرعباس مایلی»:
سلام به تمام دانش‌آموزانی که روزی مثل من روی این نیمکت‌ها می‌نشستند و برای هدف‌های خود و آینده‌شان تلاش می‌کردند.
من امروز می‌توانم به مدرسه بروم، درس بخوانم و در کنار معلمانم باشم و این بودن را قدردان شما و مردم میهن عزیزم هستم.
شاید من تا به حال شما را از نزدیک ندیده باشم اما احساس می‌کنم شما دوستان من هستید. به شما دوستان خوبم قول می‌دهم تا در راه تحصیل موفق باشم و یاد شما را زنده نگه دارم.
یاد شما همیشه در قلب ما زنده می‌ماند.
شفاعت ما را از علی‌اصغر(ع) بخواهید
«رضا نودولقی»:
همه آن دانش‌آموزان (شهدای دانش‌آموز) آرزوی سال تحصیلی جدید را داشتند. آن‌ها پروانه شدند و رفتند. من در فکر خود جای‌شان را خیلی زیبا و خوب می‌بینم. دوست دارم به همه آن‌ها بگویم شفاعت ما را از حضرت علی‌اصغر(ع) بخواهند تا بتوانیم خون به ناحق ریخته آن‌ها را پایمال نکنیم و به راه راست و خداپسندانه هدایت شویم.
***
«مهدی طلوعی»:
ما همیشه شما را به یاد داریم و به فداکاری‌هایتان افتخار می‌کنیم.
من قول می‌دهم درسم را بخوانم، به دیگران کمک کنم و برای آبادانی کشورم تلاش کنم. شهیدان عزیز یاد و نام شما همیشه در دل ما زنده است. روح‌تان شاد.
ستاره‌هایی که راه را نشان می‌دهند
«ابوالفضل مسجدی»:
سلام بچه‌های شجاع و مهربان! می‌خواهم بدانید که ما شما را فراموش نکرده‌ایم. اسم شما برای من مثل ستاره‌ای در آسمان می‌درخشد که راه را نشان می‌دهد.
من قول می‌دهم خوب درس بخوانم، به دوستانم کمک کنم و مهربان باشم تا کشورم آباد و سربلند بماند همان‌طور که شما آرزو داشتید. یادتان همیشه در قلب من زنده است. روح‌تان شاد و راه‌تان پررهرو باد.
***
«محمدرضا صحت‌مند»:
چرا مدرسه میناب را بمباران کردند و چرا رهبر عزیزمان را به شهادت رساندند؟ وقتی کمی اندیشیدم، فهمیدم که سگی زرد و هار این کودکان پاکدامن را به شهادت رسانده است فقط و فقط برای ترساندن مردم ایران و سلطه بر این کشور پایدار و استوار. اما نه‌تنها مردم نترسیدند، بلکه روز‌به‌روز مقاوم‌تر، شجاع‌تر، نترس‌تر و استوارتر شدند.
***
«محمدجواد کبیری»:
روز دانش‌آموز، روز آرزوها و خنده‌هایی است که امسال با یاد شهدای دانش‌آموز میناب رنگ غم گرفته است.
روز دانش‌آموز، یادآور شماست، شمایی که فرصت نکردید بزرگ شوید اما نام‌تان برای همیشه در قلب ما زنده خواهد ماند.
نام‌تان در آسمان ایران می‌درخشد
«علی‌اصغر فرزانه»:
اگر روزی می‌توانستم با دانش‌آموزان شهید صحبت کنم حرف‌های زیادی برای گفتن داشتم. دوست داشتم به آن‌ها بگویم که یاد و نام‌شان همیشه در قلب ما زنده است.
می توانیم با رفتار خوب، درس خواندن، کمک به دیگران و دوست داشتن میهن‌مان، یاد شما را زنده نگه داریم.
در پایان می‌خواهم بگویم که شما هرگز فراموش نمی‌شوید. نام‌تان مانند ستاره‌ای در آسمان ایران می‌درخشد و یاد شما همیشه در قلب ما باقی خواهد ماند.
***
«محمد‌مهدی ابراهیمی»:
اول از همه باید سلامی به سید و سالار شهیدان امام حسین(ع) بدهم و بعد به شهیدان جنگ 12روزه و جنگ رمضان به‌خصوص شهیدان دانش‌آموز. من به شما ارادت خاصی دارم چون می‌دانم در حین درس خواندن به شهادت رسیدید. دعا می‌کنم در آن دنیا با معصومین در بهشت باشید.
قهرمانان کوچک و جاودانه
«امید مددی»:
سلام بر شما قهرمانان کوچک و جاودانه. وقتی به شما فکر می‌کنم دلم می‌خواهد با شما حرف بزنم و بگویم که ما شما را فراموش نمی‌کنیم.
من به‌عنوان یک دانش‌آموز قول می‌دهم قدر آرامش و امنیت کشورم را بدانم، خوب درس بخوانم، به خانواده‌ام احترام بگذارم و با مهربانی به دیگران کمک کنم. می‌خواهم با تلاش و دانایی آینده‌ای بسازم که شما هم به آن افتخار کنید.
ای دوستان آسمانی من! کاش هیچ دانش‌آموزی در جهان از صدای جنگ نترسد و همه کودکان بتوانند در آرامش به مدرسه بروند و به آرزوهایشان برسند.
شما از نیمکت‌های مدرسه به آسمان پرکشیدید اما نام‌تان برای همیشه در قلب ما زنده خواهد ماند.
از خدا می‌خواهم به خانواده‌های شما صبر بدهد و به ما توانایی ادامه دادن راه نیک‌تان را عطا کند. روح‌تان شاد و یادتان جاودانه باد.