بلندمرتبه‌سازی تکرار تجربه تلخ تهران در شمال
وزارت راه و شهرسازی، بلندمرتبه‌سازی را به‌عنوان یکی از راهکارهای مدیریت توسعه شهری در مازندران مطرح کرده و هدف آن را کاهش گسترش افقی شهرها، استفاده بهینه از زمین و تأمین نیازهای سکونتی و کاهش فشار بر شالیزارها و عرصه‌های طبیعی را به‌عنوان هدف اعلام کرده است. شبیه این دلایل در سال‌های آخر دهه 1360 و اوائل 1370 برای توجیه آسمان‌فروشی و بلندمرتبه‌سازی در تهران هم مطرح شد.
حاصل بستن حریم شهر تهران و احداث ساختمان‌های بلندمرتبه؛ چیزی جز افزایش تراکم شهر، جمعیت، خودروها و... با تخریب باغات و گسترش حاشیه‌نشینی نبوده است. تهران، به شهری بدقواره با ساختمان‌هایی بدون آفتاب و نور و آزادی چشم‌انداز تبدیل شده است. مردم به یک‌باره از خانه‌های حیاط‌دار با صفا به آپارتمان‌های بی‌روح با سه لایه پرده، تبعید و در فقدان فرهنگ آپارتمان‌نشینی، هر روز فرسوده‌تر شدند.
حالا وزارت راه و شهرسازی، بی‌اعتنا به سبک زندگی مردم شمال و تبعات فاجعه‌بار تجربه شده در تهران، به‌دنبال تکرار همان تجربه تلخ در مناطق شمالی کشور است. این در حالی است که جمعیت استان مازندران، کمتر از چهار میلیون نفر در 24 هزار کیلومتر مربع (24 میلیارد متر مربع) است؛ یعنی به ازای هر نفر، بیش از شش هزار متر مربع و برای خانواده سه نفره، بیش از 18 هزار متر مربع زمین وجود دارد. بنابراین، فقط یک درصد از این عدد می‌تواند هر خانوار مازندرانی را صاحب 200 متر زمین کند.
البته باید توجه داشت با وجود بخشی از جمعیت که اکنون خانه دارند؛ نیاز به زمین مسکونی به یک درصد مساحت استان نمی‌رسد؛ چرا که فقط مستاجران و زوج‌های جوان، به زمین نیاز دارند. بنابراین، اگر جمعیت استان، پنج برابر هم بشود؛ لازم است کمتر از پنج درصد مساحت مازندران، به زمین مسکونی اختصاص یابد. به این ترتیب، بسیاری از خانوارهای دارای خانه مالکیتی در مازندران، که امکان تهیه مسکن برای فرزندان در سن ازدواج خود ندارند؛ می‌توانند زمین بگیرند و بسازند.
دولت چهاردهم در حالی به‌دنبال بلندمرتبه‌سازی در شمال با تبعات فاجعه بار است که غیربومی‌ها در حال گسترش ویلاسازی هستند اما جوانان و مستاجران این مناطق، از داشتن زمین مسکونی محروم هستند. این طرح موجب افزایش بی‌ضابطه قیمت زمین و منفعت سوداگرانه برای اقلیتی که از قبل زمین‌ها را خریده‌اند، می‌شود اما برای اکثریت مردم شمال، موجب خسارت است. مازندران با تکیه بر کشاورزی و گردشگری می‌تواند ثروتمند شود؛ اتفاقی که در کشورهایی همچون هلند رخ داده است.
سرویس اقتصادی