اروپا غرق در بحران اقتصادی مردم عصبانی از جنگ، به خیابانها برگشتند
سرویس خارجی-
دیروز شنبه نیز صدها هزار اروپایی در شهرهای بزرگ این قاره از پاریس گرفته تا برلین به خیابانها ریختند و علیه وضعیت بحرانی معیشتی حاصل از جنگافروزی غرب علیه ایران، تظاهرات کردند. ایتالیاییها فریاد میزدند: «سلاحهایتان را زمین بگذارید، دستمزدها را افزایش دهید».
اروپا این روزها از پاریس گرفته تا رم و برلین درگیر موج شدیدی از تظاهرات، ناآرامی و آشوب شده است. بسیاری از کارشناسان بر این باور هستند حال و روز این روزهای خیابانهای شهرهای بزرگ اروپا به دلیل تاثیر جنگ احمقانه ترامپ علیه ایران است. کشورهای بزرگ اروپایی این روزها سایه جنگ ایران را بالای سر خود به خوبی احساس میکنند؛ جاییکه موج گرانی سوخت، افزایش هزینههای زندگی و کاهش قدرت خرید، نارضایتیهای انباشته مردم را شعلهورتر کرده است. معترضان میگویند که از افزایش هزینه زندگی، قیمت بالای بنزین و گازوئیل و کاهش قدرت خرید ناراضیاند. آنها خواستار بهبود خدمات عمومی، حمایت از قدرت خرید و توجه بیشتر به نابرابری اجتماعی است. رویترز طی گزارشی به خواستههای اصلی معترضان پرداخته و نوشته است اعتراض آنها به کاهش قدرت خرید، افزایش قیمت سوخت، نابرابری آموزش عمومی، نابرابری اقتصادی و اجتماعی و پایان برخورد خشونتآمیز پلیس با معترضان است. طی روزهای گذشته امانوئا ماکرون رئیسجمهور فرانسه و فریدریش مرتس صدراعظم آلمان به صراحت گفتهاند که اروپا تاوان سنگینی را بابت جنگ ایران پرداخته است ماکرون به صراحت اعتراف کرده است که ریشه ناآرامیهای اخیر در این کشور به جنگ آمریکا علیه ایران مربوط میشود.
هرج و مرج در فرانسه
فرانسه یکی از مهمترین کانونهای این موج اعتراضی است که اواخر سپتامبر(شهریور) از نارضایتی دانشآموزان نسبت به کمبود معلم، فرسودگی مدارس و امکانات نامناسب آموزشی آغاز شد، بهتدریج به جنبشی گسترده و خشن علیه گرانی زندگی، کاهش کیفیت خدمات عمومی و سیاستهای اقتصادی دولت تبدیل شده است. فرانسه دیروز شنبه نیز شاهد تظاهرات گسترده مردمی بود. دولت فرانسه از قبل انتظار این تظاهرات را داشتند چرا که هفته گذشته مذاکرات سران معترضان با دولت ماکرون رسماً شکسته خورده و معترضان تهدید کرده بودند که به اعتراضات تا رسیدن به همه خواستههای خود ادامه خواهند داد. دولت ماکرون برای سرکوب معترضان دستکم 70 هزار نیروی پلیس و امنیتی را در شهرهای بزرگ این کشور مستقر کرده بود. مقامات همچنان مقررات منع رفت و آمد را اعمال کرده بودند. به دلیل ترس از خشونت همچنین مقامات پاریس تظاهرات در مرکز شهر را ممنوع کرده و فقط در مناطق دورتر اجازه برگزاری آن را داده بودند. علاوهبر این، مقررات منع رفت و آمد محلی دوباره در شب در مکانهای کلیدی پایتخت برقرار شده بود. دولت فرانسه همچنین از ترس آشوبها 40 ایستگاه متروی پاریس را هم تعطیل کرده بود.
تظاهرات نسل زد در آلمان
دیروز همچنین همزمان با جشن هالووین، بیش از ۳۰ شهر آلمان به صحنه اعتراضات جوانان تبدیل شد. جوانان آلمانی به وضعیت نامناسب فضاهای آموزشی و بالا بودن هزینههای زندگی اعتراض دارند. به نوشته رویترز در آلمان، کارزاری متشکل از جوانان نسل زد اعتراضات خود به خدمت سربازی اجباری را در ۳۴ شهر از جمله برلین، فرانکفورت و مونیخ برپا کردند آنها همچنین خواستار سرمایهگذاری بیشتر در آموزش هستند. این اعتراضات همزمان با چالش بسیاری از جوانان آلمانی برای مقابله با هزینههای افزایش یافته زندگی انجام میشود.خبرگزاری رویترز به نقل از سازمان دهندگان اعتراضات دیروز نوشته است این جنبش عمدتا با هدایت جوانان و الهام گرفته از اعتراضات در سایر کشورهای اروپایی است و معترضان جوان خواستار شرایط مطلوبتر برای تحصیل و کاهش هزینههای زندگی هستند. این گزارش میافزاید: این اعتراضات به دنبال موج جدیدی از اعتراضات نسل زد در سراسر اروپا در سال جاری برگزار میشود. در صربستان فعالان دانشجویی در انتخابات، به سرنگونی رئیسجمهوری این کشور که مدت زیادی از ریاستش میگذشت، کمک کردند. این در حالیاست که در فرانسه اعتراضاتی که با حضور دانشآموزان معترض در خیابانها آغاز شد، به شورش و غارت منجر شده است. در برلین، برخی از فروشگاههای لوکس با تخته شیشههای خود را پوشاندند و در آستانه اعتراضات و به دلیل نگرانی از ناآرامیهای احتمالی زودتر تعطیل مغازههای خود را تعطیل کردند.
تظاهرات در 50 شهر ایتالیا
در ایتالیا تظاهرات یک روز زودتر از بقیه کشورهای اروپایی برگزار شد. روز جمعه بیش از 200 هزار نفر در ایتالیا علیه دولت جورجیا ملونی، نخستوزیر این کشور به خیابانها آمدند. طبق برآوردهای مستقل، بزرگترین تظاهرات، با تقریباً 50 هزار شرکتکننده، در رم، پایتخت این کشور و شهر دانشگاهی بولونیا برگزار شد. دهها هزار نفر نیز در میلان، ناپل و تورین به خیابانها آمدند. در این اعتراضات، دانشآموزان، دانشجویان، کارگران، کشاورزان و بازنشستگان و دیگران شرکت داشتند. اتحادیه کارگران ایتالیا موسوم خواستار اعتصاب عمومی شده بود. تجمعات در بیش از 50 شهر برگزار شد. اتحادیه کارگران ایتالیا موسوم به USBحتی ادعا کرد که بیش از یک میلیون نفر در سراسر کشور شرکت کردهاند، هرچند این رقم توسط مقامات تأیید نشد. تظاهراتکنندگان از افزایش هزینههای زندگی، تورم بالا، دستمزدهای پایین و هزینههای بالای نظامی دولت انتقاد کردند. بر اساس گزارشها معترضان پلاکاردهایی با شعارهایی مانند «سلاحهایتان را زمین بگذارید، دستمزدها را افزایش دهید» و «نه به اقتصاد جنگی» در دست داشتند. شرکتکنندگان همچنین خواستار بودجه بیشتر برای مدارس و دانشگاهها شدند. در میلان، دانشجویان با شعار «آیندهمان را پس میگیریم» به خیابان آمدند. در جنوا حدود ۱۵ هزار کارگر بندر، دانشجو و دیگر معترضان با ورود به محوطه بندری، مخالفت خود را با استفاده از بنادر برای انتقال محمولههای نظامی اعلام کردند. در تورین نیز پلیس برای عقب راندن گروهی از معترضان از ماشین آبپاش استفاده کرد.
به نوشته رسانههای این کشور کنترلها و اقدامات امنیتی بیشتری در شهرهای مختلف ایتالیا برای جلوگیری از خشونت اعمال شد. برای مثال، در رم، تعداد زیادی از افسران پلیس همچنین برای محافظت از بناهای تاریخی مانند کولوسئوم و جلوگیری از خشونت بیشتر مستقر شدند. در میلان، 500 سرباز برای تضمین امنیت و نظم مستقر شدند. در تورین، درگیریهایی بین تظاهرکنندگان و پلیس رخ داد. در رم، کوکتل مولوتوف به سمت کولوسئوم پرتاب شد. در شهرهای دیگر نیز درگیریهای پراکندهای وجود داشت.
تظاهرات در اسپانیا
در اسپانیا هم بحران مسکن جرقه خشم عمومی را روشن کرده است. اخراج یک زن ۸۷ ساله از خانهای در مادرید که حدود هفت دهه در آن زندگی کرده بود، موجی از اعتراضات را برانگیخت. انتشار تصاویر انتقال این زن سالخورده با برانکارد از خانهاش، افکار عمومی را بهشدت تحت تأثیر قرار داد و مرگ او در بیمارستان، خشم معترضان را دوچندان کرد. به گزارش تسنیم در این کشور پلیس بارسلون در پی فراخوان گروههایی در فضای مجازی برای برگزاری تجمعی دیگر در شب هالووین، در حالت آمادهباش برای احتمال وقوع اعتراضات جدید قرار گرفته بود. این هشدارها در پی ناآرامیهای روز 24 اکتبر(2 آبان) در این شهر مطرح شد. زمانی که بیش از 600 جوان در مرکز شهر گردهم آمدند. برگزارکنندگان این تظاهرات اعلام کردند هدفشان جلب توجه به نگرانیها در زمینههای آموزش، بهداشت و درمان، اقدامات اقلیمی و هزینههای زندگی است. آنها همچنین به خدمت اجباری نظامی و سیاستهای ریاضت اقتصادی اعتراض دارند.