تشنه خدمت به مردم (حدیث دشت عشق)
شهید مدافع وطن حسین سواری روز ۳۰ فروردین سال ۱۳۷۷ در محله شکاره دو شهر کوت عبدالله از توابع شهرستان کارون دیده به جهان گشود. نام حسین را به عشق حضرت اباعبدالله الحسین(ع) برایش برگزیدند. او در فضای معنوی مساجد رشد کرد و از همان دوران نوجوانی، مؤذن مسجد صاحب‌الزمان(عج) و قاری تواشیح بود. پس از مدتی به همراه خانواده به منطقه عین دو اهواز نقل‌مکان کردند. در کنار تحصیل، حرفه مکانیکی را نزد برادرش آموخت. پس از پایان خدمت سربازی که بخشی از آن در بیمارستان شهید بقایی اهواز گذشت، به شغل مکانیکی بازگشت؛ اما روحیه خدمتگزاری، او را به سوی استخدام در نیروی انتظامی کشاند. خدمتش در شهرهای کرج و اصفهان سپری شد. در ایام اربعین، با پایان دوره آموزشی، داوطلبانه به کلانتری عین دو بازگشت تا به زائران امام حسین(ع) خدمت کند. پس از آن مدتی در آبادان خدمت کرد و در نهایت به اهواز منتقل شد. در مسیر خدمت، شجاعت بسیاری از خود نشان داد؛ چنان‌که حتی پس از شکستن دستش در حین تعقیب سارقان، از ترس کنار گذاشته‌شدن از خدمت عملیاتی، آن را گچ نگرفت تا همچنان به مردم خدمت کند. سرانجام روز سه‌شنبه ۲۱ بهمن سال ۱۴۰۴، در حالی که در کلانتری ۲۲ کوی مجاهد اهواز مشغول خدمت بود، در حوالی بیمارستان شهید بقایی در آن شهر در رویارویی با سارقان مسلح به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر پاکش عصر روز چهارشنبه
۲۲ بهمن‌ماه سال ۱۴۰۴ از ساحت‌الحسین(ع) منطقه عین دو اهواز تشییع شد و پس از انتقال به شهرستان حمیدیه در گلزار شهدای آرامستان سید هادی آرام گرفت.