بررسی و اخذ تصمیمات شجاعانه در ورزش(نکته ورزشی)

سید سعید مدنی

بازی‌های آسیایی (ناگویا) به پایان رسید و کاروان ورزشی ایران با نتایجی قابل قبول به کار خود پایان داد. رهاورد این کاروان در عین رضایت‌بخشی، بیش از هر چیز نشان‌دهنده این واقعیت است که نسبت به چند دوره گذشته بازی‌های آسیایی، در ورزش ایران از حیث کمی و خاصه از نظر کیفی اتفاق خاصی نیفتاده و تحول اساسی و مورد انتظار رخ نداده است. این سخن حکایت از این دارد که توان بالقوه و ظرفیت پنهان ورزش ایران اگر به فعلیت و عینیت درآید، نتایج از حیث کمی و کیفی خیلی بهتر و درخشان‌تر خواهد بود و جایگاه ورزش حتماً فراتر از چیزی خواهد شد که الان دارد.
در بررسی و تحلیل کارنامه ورزش ایران تا به امروز به مواردی اشاره کرده‌ایم و در آینده نیز خواهد داشت و بنا نداریم در این نوشته این کار را انجام دهیم. در اینجا می‌خواهیم روی این نکته تأکید کنیم که عملکرد ورزش ما در رشته‌های مختلف بازی‌های آسیایی گویای این واقعیت است که غالب ورزشکاران ایرانی نشان داده‌اند که می‌توانند خیلی قوی‌تر و بهتر از این ظاهر شوند و چنان‌که بارها نوشته‌ایم، تحقق این امر در عالم واقعیت و تبدیل آن از تئوری و نظریه به عمل و عینیت، در گرو مدیریتی قوی‌تر و برنامه‌دارتر است.راست است و بارها به اثبات رسیده که این شیوه مدیریتی قادر نیست تحولی ایجاد کند و جایگاه ورزش را ارتقا بخشد. 
این مدیریت بیشتر حرف می‌زند و هزینه می‌کند و کمتر به حرف‌ها عمل می‌کند و حرکت ورزش را در مسیر پیشرفت سرعت می‌بخشد! بازی‌های آسیایی تمام شد، همان‌طور که جام جهانی دو سه ماه پیش به پایان رسید. بعد از جام جهانی چنان‌که می‌بینیم هیچ اتفاق خاص یا برنامه بدیعی که حکایت از تغییر حال‌وهوای ناسالم و مناسبات دلال‌زده فوتبال کند، به چشم نیامده، در حالی که همه اهالی ورزش - یعنی کسانی که ورزش ایران را می‌شناسند و آن را از نزدیک لمس می‌کنند - ضمن تأیید نسبی نتایج تیم ملی در آوردگاه جهانی، بر این نکته تأکید دارند که فوتبال بیمار ما سخت گرفتار مناسبات و منافع دلالی است ولی مسئولان به شکلی سؤال‌برانگیز و شبهه‌ناک، هیچ اقدامی برای نجات آن از چنگال جریانات ضد ورزش و صرفاً منفعت‌پرست - که این رشته را به تسخیر خود درآورده و تبدیل به دکانی دونبش کرده‌اند - انجام نمی‌دهند.
در فوتبال بعد از جام جهانی هیچ اتفاق اصلاحی و برنامه ضد فسادی به اجرا درنیامده و یک شکست بزرگ و ناکامی واقعی در جریان بازی‌های آسیایی رقم خورد. 
تیم فوتبال امید ایران با شکست سنگین ۱-۴ مقابل امیدهای کره شمالی در همان مرحله اول از دور مسابقات کنار رفت تا فوتبال کماکان در ثبت نتایج خوشایند کاروان ورزش کشورمان کوچک‌ترین سهمی نداشته باشد!
همه می‌دانیم که بعد از حذف تیم امید، فدراسیون فوتبال بیانیه‌ای منتشر کرد و ضمن عذرخواهی از مردم! (چیزی که به‌تازگی مد شده و برخی از مدیران و فدراسیون‌ها فکر می‌کنند می‌توانند با یک عذرخواهی صوری بر روی ناکارآمدی‌های خود ماله بکشند!!) اعلام کرد که «اینک زمان بررسی و اخذ تصمیمات شجاعانه است.» معنی این بیانیه این است که قبلاً وقت بررسی وضعیت دلال‌زده و نابسامان فوتبال نبوده و حالا بعد از حذف مفتضحانه تیم امید، هم وقت بررسی و هم اخذ تصمیمات شجاعانه فرارسیده است!!
این بیانیه نمایشی که در واقع تقلای فدراسیون‌نشینان برای رهایی از فشار اعتراض و انتقاد اهالی ورزش است، هرچند از حیث معنی و محتوا به‌کلی مردود است اما به فرض صادقانه بودن آن تاکنون که نزدیک به یک ماه از ناکامی تیم امید گذشته، همه می‌بینیم که هیچ اتفاقی که حاکی از «بررسی» و «اخذ تصمیم‌های شجاعانه» باشد، از سوی متولیان رخ نداده و درب فوتبال کمافی‌السابق بر همان پاشنه قبلی می‌چرخد و دلال‌ها و منفعت‌جویان جولان می‌دهند و خط‌وربط تعیین می‌کنند و...
پیش از این به‌کرات نوشته‌ایم و اینجا بار دیگر صریحاً و با تکیه بر واقعیات تکرار می‌کنیم که مسئولان فوتبال و بلکه ورزش جرئت و شجاعت درافتادن با جریانات انگل که به جان این رشته جذاب و پرطرفدار افتاده‌اند، ندارند و برای نجات این رشته از مخمصه‌ای که در آن گرفتار آمده، باید چاره دیگری اندیشید. باید «دیگرانی» که وظیفه نظارتی و قانونی دارند به این حوزه ورود کنند تا ببینند چه بساطی برپا شده و چه بلبشویی درست کرده‌اند.
این از فوتبال! درباره کلیت ورزش انتظار می‌رود داستان فوتبال تکرار نشود و آنچه در ناگویا گذشت، زیر سایه هیاهوی برد و باخت و مدال‌ها و... گم نشود و از این پس شاهد بررسی‌های کارشناسانه درباره ضعف‌ها و قوت‌های ورزش ایران باشیم و مسئولان ارشد و مدیران تصمیم‌گیرنده با «اخذ تصمیمات شجاعانه» به وظیفه ملی و قانونی و حرفه‌ای و شرعی خود عمل کنند و به سهم خود از آنچه که به‌عنوان «خدمت به مردم» در حوزه ورزش می‌توانند انجام دهند، دریغ نورزند...