نمایش موشکهای قارهپیمای کره شمالی با قابلیت رسیدن به خاک آمریکا
سرویس خارجی-
رهبر کره شمالی از موزه صنایع دفاعی این کشور بازدید کرد که در آن یک موشک بالستیک قارهپیما با توانایی رسیدن به خاک آمریکا به نمایش گذاشته شده بود؛ این رویداد یک روز بعد از آن رخ داد که رئیسجمهور آمریکا از احتمال دیدار با «کیم» در سفر برنامهریزیشده خود به آسیا خبر داد.
به گزارش ایسنا، خبرگزاری رسمی کره شمالی (KCNA) اعلام کرد کیم جونگ اون، رهبر این کشور، یک روز پس از آن که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، از احتمال دیدار با او در سفر برنامهریزیشدهاش به آسیا خبر داد، در مراسم افتتاح «موزه انقلاب دفاعی» که تازه گشایش یافته بود حضور یافت. دختر او معروف به «جو آئه» و همسرش «ری سول جو»
نیز در این بازدید همراهیاش کردند. بر اساس تصاویر منتشرشده، در این موزه سلاحهای توسعهیافته در دوران رهبری کیم از جمله پهپادها و موشک بالستیک قارهپیمای «هواسونگ-۲۰» به نمایش گذاشته شده بود. شین جونگ وو، دبیرکل انجمن دفاع و امنیت کره جنوبی، با اشاره به تابلوی معرفی نصبشده در جلوی پرتابگر این موشک گفت که اطلاعات درجشده روی آن طراحی چندکلاهکی و نقشهای را نشان میدهد که برد موشک را تا فراتر از خاک آمریکا و تا غرب آسیا، استرالیا و آمریکای جنوبی تصویر کرده است. وی افزود این نمایش ظاهراً با هدف برجستهسازی دستاوردهای برنامه توسعه علوم دفاعی کیم و ایجاد تصور تبلیغاتی برای کسب مزیت استراتژیک پیش از نشست احتمالی کره شمالی و آمریکا ترتیب داده شده است.
تحلیلگران نیز معتقدند این موزه بازتاب برنامههای گستردهتر کیم برای تقویت نمایشهای تسلیحاتی و تبدیل آنها به نمادهای ماندگار دستاوردهای نظامی رژیم است. لیم اول چول، استاد مؤسسه مطالعات خاور دور دانشگاه کیونگنام، در این باره گفت کیم با تبدیل نمایشهای تسلیحاتی که زمانی موقت بودند به یک موزه دائمی، دستاوردهای نظامی خود را نهادینه میکند و تقویت هستهای و موشکی کره شمالی را بهعنوان میراثی کامل و پایدار به تصویر میکشد. همزمان کره شمالی اعلام کرد روز دوشنبه یک موشک بالستیک تاکتیکی را آزمایش کرده تا ارتقای فنی موفقیتآمیز یک جزء مهم آن را تأیید کند؛ خبرگزاری رسمی این کشور بدون ارائه جزئیات گزارش داد این ارتقا گامی مهم در بهبود عملکرد همه سامانههای سلاح تهاجمی است.
الگوی تکراری شکستخورده
گفتنی است تجربه دور نخست ریاستجمهوری ترامپ در قبال کره شمالی
بیش از هر چیز نمایشی از دیپلماسی شخصیگرایانه و بیپشتوانه بود که در آن هیاهوی رسانهای و عکسهای دستدادن جای کار دقیق دیپلماتیک را گرفت. نشستهای سنگاپور و هانوی بدون هیچ چارچوب مشخص و تعهدات قابل راستیآزمایی برگزار شد و در نهایت به بنبست رسید، بنبستی که ریشه در محاسبات نادرست کاخ سفید داشت. ترامپ گمان میکرد با زبان معاملهگرانه و فشار نمایشی میتواند پیروزی بزرگی به دست آورد، اما نتیجه چیزی جز اتلاف وقت و تقویت موضع طرف مقابل نبود. در واقع، فقدان سازوکارهای نظارتی جدی، نادیدهگرفتن هشدارهای نهادهای تخصصی خود آمریکا و تکیه صرف بر رابطه شخصی، مذاکرات را از ابتدا در مسیر شکست قرار داد و نشان داد که شعارهای پوپولیستی نمیتواند جایگزین راهبرد منسجم شود.
امروز نیز نشانهها حاکی از تکرار همان الگوی شکستخورده است: اعلامهای ناگهانی درباره احتمال دیدار، بدون ارائه نقشه راه روشن و بدون هماهنگی با متحدان منطقهای. چنین رویکردی نه تنها به کاهش تنش نمیانجامد، بلکه اعتبار دیپلماسی آمریکا را بیش از پیش فرسوده میکند و نشان میدهد که واشنگتن هنوز درسهای گذشته را نیاموخته است. این بار هم بهجای تدوین استراتژی مبتنی بر فشار هدفمند و دیپلماسی چندجانبه، بار دیگر به سمت ژستهای نمایشی و محاسبات کوتاهمدت انتخاباتی کشیده شده است، مسیری که پیشتر نیز به هیچ دستاورد ملموسی منجر نشد و تنها به تضعیف موضع آمریکا در برابر مشکلات امنیتی بلندمدت انجامید.