اسب زینشده را تحویل گرفتند حالا نعل وارونه میزنند!
روزنامه حزب اشرافی کارگزاران «سازندگی» در گزارشی با تیتر معنادار «وارث بحرانها»، تلاش کرده است تا با سیاهنمایی از وضعیت کشور در زمان آغاز بهکار دولت چهاردهم و برجستهسازی چالشهای ساختاری، تمامی مشکلات موجود را به گردن دولت پیشین بیندازد و عملکرد وفاقیها را توجیه کند.
این در حالی است که مرور دقیق آمارهای کلان اقتصادی و دستاوردهای عینی دولت سیزدهم، واقعیت کاملاً متفاوتی را روایت میکند.
گزارش مذکور با اشاره به گلایههای پزشکیان در آیین بازگشایی دانشگاهها، تلاش میکند تصویری از یک دولت دستبسته و احاطهشده توسط بحرانهای لاینحل ارائه دهد. در این گزارش آمده است: «رئیسجمهور بار دیگر از دشواری اداره کشور گلایه کرد؛ از شرایطی که به گفته او، دولتش وارث آن شده و موانعی که حتی اصلاحات و تغییر مدیران را هم دشوار کرده است... به هر کسی میخواهی دست بزنی، یکجایی مسئله درست میکند!»
سازندگی همچنین با یادآوری چالشهای متعدد آغاز به کار دولت، از جمله ناترازی شدید انرژی، ترور شهید اسماعیل هنیه در تهران، تورم انباشته، دلار نزدیک به ۵۹ هزار تومانی و سایه سنگین جنگ، سعی دارد اثبات کند که دولت چهاردهم در شرایطی پر از مصیبت سکان هدایت اجرائی کشور را برعهده گرفته است:
«دولت چهاردهم از همان آغاز با مجموعهای از مشکلات اقتصادی و زیرساختی روبهرو بود؛ مشکلاتی که در ادامه با تشدید بحرانهای امنیتی و منطقهای و وقوع دو جنگ، ابعاد پیچیدهتری یافت و مسیر اجرای وعدههای انتخاباتی پزشکیان را دشوارتر کرد.»
این روزنامه زنجیرهای در بخش دیگری از گزارش خود با انگشت گذاشتن بر چالشهای اجتماعی و روانی جامعه مدعی میشود: «پزشکیان در شرایطی به ریاستجمهوری رسید که نشانههای سرخوردگی سیاسی و اجتماعی، ازجمله کاهش مشارکت در انتخاباتهای سالهای پیش از آن به یکی از دغدغههای مهم کشور تبدیل شده بود... بخشی از جامعه از تداوم تحریمها و فشار معیشتی ناراضی بود و خواستار تغییر در شیوه مواجهه حکومت با سبک زندگی، آزادیهای اجتماعی و دسترسی به اینترنت بودند.»
این روزنامه همچنین یادآور میشود که «عدم تحقق کامل رفع فیلترینگ و تداوم مناقشات اجتماعی» در کنار بحرانهای اقتصادی و توقف مذاکرات هستهای پس از درگیریهای منطقهای، بار سنگینی بر دوش «جامعه منتظر تغییر» گذاشته است.
در نقطه مقابل ادعاهای مطرح شده در جریان تسلیمی، بررسی کارنامه و آمارهای واقعی اقتصادی و سیاسی نشان میدهد که دولت سیزدهم (شهید رئیسی عزیز) برخلاف ادعای مدعیان اصلاحات، کشوری با شاخصهای رو به رشد، خزانهای تثبیتشده و ساختاری سامانیافته را تحویل دولت چهاردهم داد.
برخلاف مرداد ۱۴۰۰ که دولت سابق کشور را با خزانه خالی، بدهیهای کلان انباشته، تورم سرسامآور ۶۰ درصدی، قطعیهای مکرر برق و بحران مرگومیر روزانه ۷۰۰ نفری کرونا تحویل داده بود، دولت سیزدهم با تکیه بر دیپلماسی هوشمند همسایگی، عضویت در بریکس و شانگهای و توسعه تعاملات منطقهای، ثبات را به بازارهای مالی بازگرداند. نرخ رشد اقتصادی از منفی ۳ درصد به ۵.۷ درصد ارتقا یافت، فروش نفت به نزدیک دو میلیون بشکه در روز رسید و ذخایر ارزی کشور از صفر به بیش از ۵۰ میلیارد دلار افزایش پیدا کرد. همچنین در حوزه زیرساختی با افزودن ۹ هزار مگاوات به ظرفیت نیروگاهی، خاموشیهای تابستانه مهار شد و با ساخت بیمارستانها و بیمه رایگان ۵ دهک اول، گامهای بلندی در رفاه اجتماعی برداشته شد.
نکته قابل تأمل اینجاست که جریان مدعی اصلاحات و حامیان کابینه وفاق، امروز در حالی با انتشار گزارشهایی نظیر «وارث بحرانها» و مانور روی «سرخوردگی اجتماعی» به فرافکنی میپردازند که خود بانیان اصلی مشکلات ساختاری، انباشت ناترازیها و ایجاد یاس اجتماعی در دهه گذشته و مقطع فعلی بوده و هستند. حقیقت آن است که دولت چهاردهم وارث ریلگذاریهای صحیح و ظرفیتهای ارزشمندی است که در طول سه سال خدمت مجاهدانه دولت سیزدهم ایجاد شد و سیاهنمایی شرایط گذشته، تنها فرار از مسئولیت پاسخگویی
است.