شباهت‌های جنگ اُحد و جنگ رمضان
در جنگ رمضان که از سوی دشمن آمریکایی ـ صهیونیستی در اسفند ۱۴۰۴ ش بر ملت شریف ایران اسلامی تحمیل شد، حوادثی رقم خورد که می‌توان با کمی تأمل، شباهت‌هایی را میان آن و نبرد اُحد در صدر اسلام مشاهده کرد. درواقع، جنگ اُحد یک عبرت بزرگ و بی‌نظیر تاریخی پیش روی جمهوری اسلامی قرار داد تا در پرتو آن بتوان این جنگ را با قوت و پیروزی ادامه داد.
برخی از شباهت‌های بین جنگ اُحد و جنگ رمضان
۱. کارشکنی و خیانت مزدوران داخلی
در ابتدا و نیز در خلال جنگ اُحد، عده‌ای از منافقان، مسلمانان را از تقابل با مشرکان قریش برحذر داشتند. برای مثال می‌گفتند که اگر مسلمانان از ما پیروی می‌کردند (درحالی‌که خودشان از حمایت مسلمانان دست کشیده بودند)، کشته نمی‌شدند. (1)
در جنگ رمضان افرادی بودند که می‌گفتند اگر ما رفتار خودمان را اصلاح می‌کردیم و شعار «مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل» نمی‌دادیم و آن‌ها را تحریک نمی‌کردیم، به ما حمله نمی‌شد و باید دنبال این بگردیم که ما چه کردیم که آن‌ها به مدرسه شجره طیبه میناب حمله کرده و بیش از ۱۰۰ کودک را به شهادت رساندند.
۲. وجود سستی و ضعف در برخی مسلمانان
در جنگ اُحد، تعدادی از منافقان به سرکردگی عبدالله بن اُبی از دستورات پیامبر سرپیچی کرده و قبل از جنگ، به همراه ۳۰۰ نفر میدان را خالی کردند و به مدینه بازگشتند. (2)
برخی دیگر از مسلمانان نیز در حین نبرد (بعد از شایعه قتل پیامبر اکرم) از میدان گریختند؛ حتی برخی از آنان چنان گریختند که سه روز بعد (وقتی کارزار تمام شده بود) نزد حضرت بازگشتند. (3) در جنگ تحمیلی رمضان هم عده‌ای از ایرانیانی که در داخل ایران زندگی می‌کردند، نه‌تنها کمکی به جبهه داخلی و رزمندگان اسلام نکردند، بلکه میدان را رها کرده و از ایران گریختند و در کنار هم‌وطنان خویش برای حمایت از نیروهای مسلح هیچ اقدامی انجام ندادند؛ آن‌ها حتی بر ضد دشمن موضع‌گیری و با ملت ایران همدردی نکردند.
۳. نبرد رسانه‌ای تمام‌عیار بر ضد جبهه اسلام
یکی از حربه‌های کارساز که در جنگ اُحد توسط مشرکان به کار گرفته شد و سبب شد تا بسیاری از مسلمانان دست از یاری پیامبر کشیده و فرار را بر قرار ترجیح دهند، انتشار شایعه کشته‌شدن پیامبر در میان مسلمانان بود و اگر رشادت‌های حضرت علی (ع) و برخی دیگر از مسلمانان نبود، کار اسلام و پیامبر به انتها رسیده بود. (4) همین ابزار جنگ نرم در حین نبرد رمضان و حتی در ایام آتش‌بس به دفعات توسط جبهه آمریکایی ـ صهیونیستی استفاده شد. انتشار اخبار و توئیت‌های پیروزمندانه دشمن و رسانه‌های وابسته به آن درباره تسلیم‌شدن و موافقت سران ایران با پیشنهادهای ترامپ و یا پخش‌کردن اخباری در زمینه شهادت حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای به‌منظور ایجاد تردید و تزلزل و نیز شکاف میان مردم و دولت، از شباهت‌های جنگ اُحد و جنگ رمضان در عصر کنونی است.
۴. عدم ولایت‌پذیری و سرپیچی از دستورات فرماندهی کل قوا
یکی از سرنوشت‌سازترین و درعین‌حال تلخ‌ترین حوادثی که در اُحد رقم خورد و نتیجه جنگ را ۱۸۰ درجه تغییر داد، مسئله عدم اطاعت‌پذیری برخی مسلمانان از فرمان‌های حضرت رسول بود. قبل از اینکه جنگ شروع شود، پیامبر اکرم که پی به اهمیت راهبردی تپه عینین (جبل الرماه) برده بودند، به ۵۰ نفر از مسلمانان دستور دادند تا در این تنگه مستقر شده و تحت هیچ شرایطی (چه پیروزی و چه شکست) این نقطه حساس را رها نکنند تا دستور بعدی صادر شود؛ اما متأسفانه، بعدازاینکه در مرحله اول جنگ، مسلمانان پیروز شدند، برخی از مسلمانان بدون اجازه حضرت مشغول جمع‌آوری غنائم شدند؛ این ۵۰ نفر که بالای تپه مستقر بودند، با تماشای این صحنه، به گمان اینکه جنگ با پیروزی قاطع مسلمانان تمام شده است و از ترس اینکه از کسب غنیمت بی‌نصیب بمانند، دستورات پیامبر را فراموش کردند (تعداد زیادی از آن‌ها حتی دستور فرمانده خود را گوش ندادند) و برای جمع‌آوری غنائم تنگه را رها کردند.
در این اثنا، خالد بن ولید با سپاهی چندصدنفره که از قبل آماده تزلزل و سستی از جانب مسلمانان در این منطقه بودند، از به‌هم‌ریختگی این گروه ۵۰ نفری نهایت استفاده را برده و به آنان حمله کرد و آنان را به شهادت رساند و موفق شد تا با دور زدن این تپه، از پشت سر به سپاه اسلام حمله کند. فراریان قریش نیز با مشاهده این وضعیت، دوباره بازگشته و با مسلمانان درگیر شدند.
درواقع، سپاه به‌هم‌ریخته مسلمانان از دو طرف مورد هجوم قرار گرفتند که در اثر آن، بسیاری از مسلمانان ازجمله حمزه سیدالشهدا به شهادت رسید و تعداد زیادی از مسلمانان پا به فرار گذاشته و شخص پیامبر نیز مجروح شدند که اگر دلاوری و جان‌فشانی امیرالمؤمنین و نیز تعدادی دیگر از مسلمانان نبود، ایشان نیز به شهادت می‌رسیدند.
قضیه انسداد تنگه هرمز، اِعمال حاکمیت ملی بر آن و نیز اهمیت جغرافیایی و سیاسی آن به‌عنوان یک برگ برنده و ضمانت اجرایی برای رفع تحریم‌ها و قدرت چانه‌زنی بالا در مذاکرات احتمالی به‌منظور اِعمال قدرت و گرفتن امتیاز از طرف مقابل، یادآور همان کوه «عینین» و حوادث پیرامون آن در جنگ اُحد است.
به همین موازات و با همین اهمیت، می‌توان به حضور شبانه مردم در خیابان‌ها اشاره کرد که در حال حاضر باطل‌السحر توطئه‌ها و فتنه‌های دشمن در لحظات آتش‌بس یا سکوت جنگی است.
آنچه این مسئله را بسیار برجسته می‌کند، دستور و مطالبه هوشمندانه رهبر عظیم‌الشأن انقلاب اسلامی حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای از ملت ایران در زمینه حفظ خیابان‌ها و خالی‌نکردن این عرصه برای مزدوران داخلی دشمن است.درواقع تا زمانی که ملت شریف ایران از دستورات و خواسته‌های رهبری تبعیت کنند و تا زمان صدور فرمان ثانویه مبنی بر اتمام جنگ و رفع خطر از سوی دشمن، خیابان‌ها را تخلیه نکنند، پیروزی از آنِ جمهوری اسلامی خواهد بود، گرچه نیازمند صبر و استقامت و تاب‌آوری بالایی دارد.
تجربه تاریخی بر ما حکم می‌کند که همچنان تنگه هرمز را حفظ کرده و پرشورتر از قبل در خیابان‌ها حضور داشته باشیم.
نتیجه‌گیری
با دقت در نبرد رمضان که از سوی ائتلاف آمریکایی ـ صهیونیستی و غربی ـ عربی بر ملت شریف ایران تحمیل شد و تطبیق آن با جنگ اُحد در صدر اسلام، می‌توان شباهت‌های معناداری را یافت که در صورت عبرت‌گیری از آن‌ها به‌عنوان سنت‌های الهی، پیروزی قطعی و حتمی را نصیب جمهوری اسلامی و جبهه اسلام خواهد کرد. برخی از این شباهت‌ها به این ترتیب هستند:
۱. کارشکنی و خیانت مزدوران داخلی؛
۲. وجود سستی و ضعف در برخی مسلمانان؛
۳. نبرد رسانه‌ای تمام‌عیار بر ضد جبهه اسلام؛
۴. عدم ولایت‌پذیری و سرپیچی از دستورات فرماندهی کل قوا.
پی‌نوشت‌ها:
1- آل عمران، ۱۶۷.
2- ابن هشام، السیره النبویه، دار المعرفه، ج ۲، ص ۶۴.
3- آل عمران، ۱۵۳؛ فخر رازی، التفسیر الکبیر أو مفاتیح الغیب، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، الطبعه الثالثه، ۱۴۲۰ ق، ج ۹، ص ۳۹۸؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، تحقیق علی محمد البجاوی، بیروت، دار الجیل، الطبعه الأولى، ۱۴۱۲ ق، ج ۳، ص ۱۰۷۴.
4- واقدی، المغازی، تحقیق مارسدون جونز، بیروت، مؤسسه اعلمی، ۱۴۰۹ ق، ج ۱، صص ۲۳۲ ـ ۲۳۵.
محمدتاج‌الدین