مدیران ورزش از افتخارآفرینان ناگویا درس بگیرند (نکته ورزشی)
سید سعید مدنی
هفته گذشته بازی‌های آسیایی که به میزبانی کشور ژاپن (و در شهر ناگویا) برگزار شد، به پایان رسید. کاروان ورزشی ایران با ایستادن در رده ششم جدول مدال‌ها، در مجموع رضایت‌بخش ظاهر شد و می‌توان به‌جرئت گفت که رضایت مردم را به دست آورد.
در این بازی‌ها ورزشکاران باغیرت و توانمند ایرانی ـ چه دختر و چه پسر ـ در رشته‌های مختلف خوش درخشیدند و با کسب نتایج درخشان و کسب مدال‌های زیبا و ارزشمند به وظیفه خود به بهترین وجه عمل کردند و ضمن ثبت افتخارات بزرگ در سطح قاره کهن دل مردم عزیز و ورزش‌دوست ایران را شاد کردند. آن‌ها طبق معمول با نمایشی مخلصانه و به رخ کشیدن غیرت و عرق ملی خار چشم دشمنان پست و بدخواهان حقیری شدند که به‌راستی و بدون اغراق چشم دیدن موفقیت و سربلندی این ملک و ملت را در هیچ حوزه‌ای ـ از جمله ورزش ـ ندارند.
نتایج قابل قبول ورزش ایران در بازی‌های آسیایی در حالی رقم خورد که کشور عزیز و مظلوم ما با تهدید و ارعاب خبیث‌ترین و بی‌شرافت‌ترین قدرت‌های ستمکار و مرتجع و عقب‌مانده روبه‌روست و در یک سال و اندی اخیر مورد تهاجم وحشیانه و ناجوانمردانه آنان واقع شده است. ورزشکاران زیادی در رشته‌های مختلف به شهادت رسیده و مجروح شده‌اند و به بسیاری از اماکن و مراکز ورزشی ـ از جمله سالن دوازده‌هزارنفری آزادی ـ آسیب‌های جدی تا حد ویرانی کامل وارد آمده است.
حملات آدمکشان اپستینی به ورزشکاران و اماکن ورزشی بیش از هر چیز گواه روشنی است بر ادعای ما که دشمن کودک‌کش و وحشی چشم دیدن افتخارآفرینی ایران سرفراز حتی در حوزه ورزش را هم ندارد. لذا بی‌تردید هر موفقیتی در عرصه ورزش به نوبه خود تیری است بر قلب دشمنان بی‌آبروی این سرزمین بزرگ.
نتایج درخشان، کسب مدال، اهتزاز پرچم زیبای کشورمان و ترنم سرود مقدس ایران اسلامی در بازی‌های آسیایی (ناگویا) از این قاعده مستثنی نیست و این خود بیش از هر چیز از مسئولیت سنگینی که بر شانه اهالی ورزش ـ خاصه مسئولان و مدیران ـ قرار دارد، حکایت می‌کند. حرکت به سوی پیشرفت و بهتر و قوی شدن، هدف مهم ـ و شاید اصلی‌ترین هدف ـ ورزش ایران است که باید دنبال شود و همه به‌ویژه مسئولان و مدیران برای تحقق آن بی‌وقفه تلاش کنند، منتها شرایط خاص کشور و دشمنی‌های صریح و خباثت‌های آشکاری که علیه این مرز و بوم صورت می‌گیرد، این وظیفه را سنگین‌تر کرده و تلاش‌های مضاعف را ضروری و بلکه واجب می‌کند.
این راست است و اصلاً سخن تازه‌ای نیست که در نگاهی کاملاً کارشناسانه و بدون اغراق و افتادن در ورطه شعارزدگی، ورزشکاران ایرانی دارای ظرفیت بالایی هستند و آنچه از آن‌ها به نمایش درمی‌آید، «کف» چیزی است که در توان دارند و بالقوه از آن برخوردار هستند. آنچه که در ناگویا از ورزشکاران ایرانی دیدیم، هرچند باارزش و قابل قبول، اما حداقل چیزی است که در توان دارند.
به‌عنوان مثال این همه قدرتی نبود که از فوتبال ایران در قالب تیم امید و نمایش بسیار نومیدکننده آن به چشم آمد. این تیم نماینده واقعی فوتبال ما نبود و کسانی که با توان پنهان و آشکار فوتبال ایران و ویترین افتخارات آن در همین بازی‌های آسیایی آشنا هستند، انتظار چنین نتایجی را نداشتند.
بارها گفته‌ایم و کارشناسان و دلسوزان فریاد کشیده و نهیب زده‌اند که این فوتبال بیمار را نجات دهید. فوتبال ایران را بیمار و مسموم کرده‌اند. آقایان مسئول! برای سم‌زدایی از آن همت و اقدام کنید ولی بدون تعارف نه‌تنها درباره فوتبال، بلکه برای سایر بخش‌های آفت‌زده ورزش هم هیچ اقدام جدی و کارسازی صورت نگرفته است. همچنان که بارها به‌صراحت نوشته‌ایم، باز هم بدون تعارف تکرار و تأکید می‌کنیم که کامیابی‌های ورزش ایران چه در ناگویا و چه در هر جای دیگر بیش از آنکه حاصل تلاش و برنامه و تدبیر مسئولان باشد، محصول انگیزه و غیرت و هنر جوانان ایرانی و آن دسته از مدیرانی است که هم مدیر هستند، هم کار را می‌شناسند، هم انگیزه خدمت به ورزش را دارند و هم شرایط حساس مملکت و دوست و دشمن و انتظارات آن‌ها را می‌شناسند.
کاروان ورزشی ایران در ناگویا نمره قبولی گرفت و باعث شادی ایرانیان شد اما تأکید می‌کنیم بضاعت ورزش و ورزشکاران ما خیلی فراتر از جایگاه فعلی است و برای ارتقای این جایگاه، همه
ـ به‌ویژه مدیران ـ باید به سهم خود تلاش کنند. مدیران ورزش به‌جای خوابیدن در باد مدال‌های باارزش و خوشرنگ ورزشکاران ایرانی باید از این موفقیت‌ها ـ که اصلاً معلول برنامه‌ریزی و مدیریت آن‌ها نیست ـ درس بگیرند و برای انجام هرچه بهتر وظایف خود و شکوفایی توان پنهان و بالقوه ورزش تغییر روش دهند و کم‌کاری‌ها و غفلت‌های گذشته را جبران کنند. آن‌ها باید مدیریتی جهادی و غیرتمندانه را پیشه خود ساخته و به جان آفات و میکروب‌های ورزش ـ که بیش از هر جا در فوتبال جولان می‌دهند و گردنکشی می‌کنند ـ بیفتند و بستر را برای ارتقای جایگاه ورزش و حرکت سریع‌تر در مسیر «ایران قوی، ورزش قوی» فراهم سازند...