فیلمساز آمریکایی:‌ هالیوود تصویری تحریف‌شده را از وضعیت اقتصادی نمایش می‌دهد

جیمز ‌گری، فیلمساز آمریکایی برنده شیر نقره‌ای جشنواره ونیز، در گفت‌وگویی درباره کمرنگ شدن حضور طبقه کارگر در سینمای آمریکا، از تغییر تصویری گفت که فیلم‌ها و سریال‌ها از زندگی اقتصادی مردم این کشور ارائه می‌دهند و تأکید کرد که سینما می‌تواند دردهای ناشی از ساختارهای اقتصادی را به تصویر بکشد.
گری در گفت‌وگویی مفصل با رابرت دنیلز در مجله فیلم کامنت درباره فیلم جدیدش «ببر کاغذی» و یکی از دغدغه‌های اصلی آثارش سخن گفته است: تصویری که سینما و تلویزیون آمریکا از زندگی اقتصادی مردم ارائه می‌دهند و ناپدید شدن تدریجی طبقه کارگر از فرهنگ عامه.‌گری معتقد است سینمای امروز آمریکا کمتر سراغ آدم‌های معمولی می‌رود؛ آدم‌هایی که با دستمزدهای معمولی زندگی می‌کنند و دغدغه‌های اقتصادی بخش بزرگی از جامعه را نمایندگی می‌کنند. او برای توضیح این تغییر به آماری از هارپرز ایندکس اشاره کرد و گفت در سال ۱۹۵۵، متوسط درآمد یک خانواده چهار نفره آمریکایی با احتساب تورم حدود 
۴۶ هزار دلار بود، در حالی که متوسط درآمد خانواده‌هایی که در برنامه‌های تلویزیونی سال ۲۰۰۰ به تصویر کشیده می‌شدند، حدود ۳۰۰ هزار دلار بود. به گفته ‌گری، تلویزیون آمریکا در دهه ۱۹۵۰ زندگی کسانی را نشان می‌داد که با دستمزدهای طبقه کارگر روزگار می‌گذراندند، اما در آغاز قرن بیست‌ویکم، تصویر غالب به زندگی ثروتمندان تغییر کرده بود؛ تغییری که به اعتقاد او تصویری تحریف‌شده از شیوه زندگی بیشتر آمریکایی‌ها ارائه می‌کند.