تعلل و خوشخیالی در این میدان ممنوع(یادداشت روز)
این روزها صحبت از رها بودن تأسفبرانگیز مسئله اباحهگریهای خیابانی و ترویج گامبهگام، روزافزون و بیهزینه برهنگی و بدپوششی بسیار است و به انحای گوناگون شاهد طرح دغدغه و مطالبه افراد مختلف جامعه با تفکرات متفاوت در خصوص لزوم ورود منطقی و مسئولانه مدیران و نهادهای مسئول برای کنترل این شرایط هستیم.
شرایطی که دیگر از وضعیت و تعریف ابتدایی و قبلی بیحجابی به مراحلی رسیده است که شماری از بانوان اصطلاحاً کمحجاب با همان معیار قبلی، یا حتی بسیاری از طرفداران دیروز کشف حجاب، با نگرانی از اثرات خطرناک گسترش بیحیایی و برهنگی بر فرزندان و خانواده و جامعه، به وضعیت امروز اعتراض دارند.
در کنار آن، بسیاری از اساتید، کارشناسان و صاحبنظران حوزههای مختلف نیز نسبت به تبعات رها بودن و رفتار خنثی در برابر پروژه گسترش اباحهگری هشدار میدهند.
نمونه بارز این امر، تأکیدات چند روز قبل بیش از دو هزار
و ۳۰۰ استاد دانشگاه و حوزه در سراسر کشور در نامهای سرگشاده است که در آن، رواج بیحجابی و اباحهگری را فراتر از یک چالش اخلاقی و فردی، موضوعی چندوجهی و در زمره مهمترین پروژههای کلان جنگ ترکیبی دشمن برای گسست وحدت و انسجام ملی و تضعیف امنیت پایدار ارزیابی کردهاند که بهصورت سازمانیافته، از سوی دشمنان با کمک عوامل داخلی در حال گسترش در جامعه است. این اساتید در این نامه، خواستار این شدهاند که مقابله با پدیده بیحجابی، بهعنوان یک پروژه ضدامنیتی، در زمره اولویتهای اصلی صیانت از امنیت جامعه در دستور کار قرار گیرد.
این اظهار نگرانی و تأیید و هشدار خطرناک بودن این مسیر رشد اباحهگریهای خیابانی علاوه بر مردم، خانوادهها، اساتید و کارشناسان، در برخی مسئولان ردهبالای کشور هم دیده میشود.
چند روز قبل بود که رئیس قوه قضاییه در بخشی از نشست هماندیشانه با جمعی از فعالان، سخنرانان و دستاندرکاران جهاد خیابانی ملت مبعوثشده ایران، با اشاره به موضوع ناهنجاریهای اجتماعی که مشخصاً منظور از آن، موضوع بیحجابیها بود، اظهار داشت: «در موضوع ناهنجاریهای اجتماعی نیز من با همه شما دغدغهمندان و دلسوزان، همدل و همدرد هستم و معتقدم وضعیت فعلی نه با شرع تطابق دارد و نه با قانون و مصلحت و هر چه جلوتر برویم، چنانچه اقدام عاجل و مدبرانهای نکنیم، باید هزینه بیشتری بپردازیم.»
حجتالاسلاموالمسلمین محسنیاژهای در آن جلسه ضمن تأکید بر اینکه دشمن قطعاً مترصد سوءاستفاده از وضعیت ناهنجاریهای اجتماعی است، به نکته مهم دیگری هم اشاره کرد و افزود: «ما همچنان معتقدیم که با عمل به قوانین موجود، میتوان تا بالای ۷۰ درصد از ناهنجاریهای اجتماعی کاست؛ در این حوزه باید همه متولیان و بخشهای ذیربط، قائل و عامل به قوانین و مقررات مدوّن موجود از جمله قوانین محیطهای آموزشی و محیطهای صنفی باشند. در این فقره نباید صرفاً از قوه قضاییه مطالبه داشت، بلکه باید به سایر نهادها و بخشهای مربوطه و متولی نیز نظر افکند.»
این هشدار و آسیبشناسی رئیس قوه قضاییه از روند نامناسب و خطرناک گسترش بیحجابیهای نوین، تأکید بر بینیازی به قوانین جدید و برآورد از کارآمدی بالای ۷۰ درصدی قوانین موجود برای کاهش این ناهنجاریها، در کنار هشدار در خصوص بهرهبرداری دشمن از وضعیت موجود، نه از سوی فردی بیاطلاع و دور از متن مسائل، بلکه از زبان فردی با سالهای طولانی تجربه کار قضایی و رصد انواع پروندههای آسیبهای اجتماعی و اطلاع از پروژههای دشمن بیان میشود.
حال سؤال اصلی این است که وقتی اذعان به تبعات این روند مخرب ترویج برهنگی و اباحهگری و لزوم کنترل آن، هم در بیان اقشار مختلف مردم، هم در بین مسئولانی همچون رئیس قوه قضاییه، بسیاری از نمایندگان مجلس، اساتید حوزه و دانشگاه و دلسوزان جامعه مورد تأکید قرار گرفته است، چرا شاهد اقدام و ورود دولت و دستگاههای مسئول در حوزههای مختلف برای اصلاح این روند مخرب نیستیم؟
عجیبتر آنکه؛ شاهد اظهارنظرهایی در بین مسئولان ردههای مختلف دولت و برخی چهرههای سیاسی همسو با دولت با این توجیه هستیم که مداخله در بحث حجاب باعث آسیب به انسجام اجتماعی میشود! اظهارنظری که مؤید این فرضیه اشتباه است که گویا اکثریت بانوان جامعه را زنان بیحجاب و خدای نکرده برهنه تشکیل دادهاند و کوچکترین تلاش برای ورود و کنترل موارد مخرب و آسیبرسان این ناهنجاری اجتماعی، باعث از بین رفتن انسجام اجتماعی میشود! حال آنکه جامعه ایرانی یک جامعه دینمحور و اکثریت مطلق زنان این سرزمین حتی با پوششهای بعضاً متفاوت از پوشش کامل، افرادی باحیا، عفیف و معتقد به حفظ حدود و خواستار ممانعت از گسترش بیحیایی و ولنگاری در پوشش و رفتار در محیطهای عمومی هستند.
عجیب بودن این واکنش و اظهارنظر منفعلانه به بهانه انسجام اجتماعی در آن است که دشمن در یک جنگ ترکیبی، با صرف هزینههای هنگفت؛ همزمان با حمله به زیرساختهای اقتصادی و نظامی، سلامت اجتماعی را نیز هدف گرفته است، اما از نظر برخی، مقابله با توطئه هدفمند دشمن برای گسترش برهنگی و اباحهگری و ورود مسئولانه برای محافظت و نجات جوانان و نوجوانان، زنان و دختران و خانوادهها در برابر بمباران و حملات فرهنگی و راهاندازی پدافند فرهنگی در برابر موج گسترده حملات دشمن، باعث از بین رفتن انسجام اجتماعی میشود!
به یاد میآوریم که رهبر شهیدمان در ترسیم دقیق پشت پرده ترویج بیحجابیها میفرمودند: «خیلی از کسانی که کشف حجاب میکنند اگر بدانند که پشت این کاری که اینها دارند میکنند چه کسانی هستند، قطعاً نمیکنند... توجه ندارند که چه کسی پشت این سیاست رفع حجاب و مبارزه با حجاب است. جاسوسهای دشمن، دستگاههای جاسوسی دشمن، دنبال این قضیه هستند. اگر بدانند، حتماً نمیکنند.»
امروز باید اذعان کنیم؛ زنان و دختران بیاطلاع و فریبخوردهای که به دام بیحجابی افتادهاند و باید آگاه شوند به جای خود؛ اما ظاهراً برخی از چهرههای سیاسی، مدیران و مسئولانی دولتی و ... نیز نمیدانند پشت پرده ترویج بیحجابی و برهنگی کدام دستهای پیدا و پنهان هستند!
چهرهها و مدیرانی که با وجود عیان بودن نقشه و اذعان صریح دشمن برای ترویج سبک زندگی و پوشش غربی و اباحهگری، و مهمتر از همه آن، هشدار حکیمانه مقتدای شهیدمان، همچنان به جای ورود مسئولانه برای کنترل شرایط نگرانکننده گسترش برهنگی و بیحجابی، بدون توجه به مطالبه به حق مردم مؤمن و خانوادهها دم از نگرانی برای انسجام اجتماعی و یا دوقطبیهای موهوم در صورت ورود به این مسئله میزنند.
این طیف که با خوشخیالی توقع جا افتادن خودبهخودی و حل مسئله بیحجابی با گذر زمان را دارند، باید پاسخ دهند؛ با این دستفرمان، مسئله بیحجابی و گسترش برهنگی تا کجا قرار است ادامه یابد و کجا متوقف خواهد شد؟
این افراد یا متوجه ماجرا و واقعیات صحنه نیستند یا درک درستی از تبعات انفعال در برابر تهاجم فرهنگی دشمن در جنگ ترکیبی ندارند که هر دو حالت باعث تأسف و حیرت از سطح تحلیل و تصمیمگیری چنین مسئولانی در رده بالای حکمرانی کشور است.
به همین دو احتمال اکتفا میکنیم و میگذریم، اما بهتر است مسئولان امر بدانند، روند گسترش بیحجابی و برهنگی با پاک کردن صورت مسئله، تلاش برای کتمان و سادهانگاری و یا مقاومت در برابر عمل به وظایف متوقف نمیشود و هر پیام ضعف و انفعال در این عرصه، تلاش مروجان و مجریان پروژه حیازدایی از جامعه را مضاعف و مؤثرتر میکند.
کار فرهنگی برای آگاهسازی فریبخوردگان در مسئله بیحجابی قطعاً مورد تأیید و لازم است، هرچند جای خالی آن احساس میشود، اما در سوی دیگر، برخورد بازدارنده با عوامل میدانی و کسانی که عامدانه در پروژه ضدامنیتی و ضد اجتماعی دشمن نقشآفرینی میکنند هم لازم و ضروری است.
حالا که به قول رئیس محترم قوه قضاییه، «وضعیت فعلی نه با شرع تطابق دارد و نه با قانون و مصلحت و هر چه جلوتر برویم، چنانچه اقدام عاجل و مدبرانهای نکنیم، باید هزینه بیشتری بپردازیم» و اینکه به گفته وی، «با عمل به قوانین موجود، میتوان تا بالای ۷۰ درصد از ناهنجاریهای اجتماعی کاست»، کوچکترین خوشخیالی، غفلت و تعلل در انجام وظایف مهم دولت، مجلس، قوه قضاییه، ضابطان و همه دستگاههای فرهنگی، انتظامی، آموزشی و... در این زمینه با هیچ توجیهی پذیرفتنی نیست.
عباس شمسعلی