دوزخ انرژی در کاخ سفید!
وقتی به رفتار سراسر تهاجمی و جنگافروزیهای لجامگسیخته واشنگتن نگاه میکنیم، یک پرسش اساسی شکل میگیرد؛ اینکه چرا آمریکا در سراشیبی هژمونی خود، دست به کارهای انتحاری میزند؟ پاسخ را باید در حیاتیترین شریان اقتصاد آن یعنی «انرژی» جستوجو کرد.
بر اساس آمار رسمی وزارت انرژی آمریکا، این کشور تنها ۴۶ میلیارد بشکه ذخایر نفتی دارد و با نرخ استخراج روزانه ۱۳.۶ میلیون بشکه، حداکثر تا ۹ سال دیگر نفت خواهد داشت. این شمارش معکوس برای اتمام منابع داخلی، واشنگتن را به یک «دزد وحشی» در عرصه بینالملل تبدیل کرده است؛ تا جایی که ترامپ چندی پیش با خباثت تمام ادعا کرد ذخایر آمریکا با احتساب نفت ونزوئلا دو برابر شده است!
اما اشغال و چپاول ونزوئلا صرفاً یک پیشغذا بود؛ سیبل اصلی غارتگری آمریکا، جمهوری اسلامی ایران است. رهبر شهید دقیقاً حقیقت این موضوع را افشا کردند:
«مسئله چیست؟ مسئله در دو کلمه خلاصه میشود: آمریکا میخواهد ایران را ببلعد... نفت ایران جاذبه دارد، گاز ایران جاذبه دارد، معادن غنی ایران جاذبه دارد... دعوا سر این است.»
امروزه واشنگتنپست اذعان میکند ترامپ در «باتلاق خاورمیانه» فرو رفته و با صعود قیمت بنزین به ۴.۳۰ دلار، فشار افکار عمومی آمریکا به اوج رسیده است. همانطور که جفری ساکس تصریح میکند، تنها راه پایان این جنگ، «بازگشت آمریکا به خانه» و تسلیم در برابر قدرت بازدارندگی ایران است.
عقبراندن این غارتگر، با معطل ماندن برای تفاهمنامههای پوچ (مثل اسلامآباد) یا توهم سرمایهگذاری ۳۰۰ میلیاردی طرف مقابل ممکن نیست؛ تنها راهکار، تغییر محاسبه در ذهن کاخسفید است که با ادامه جنگ، نه تنها نفت ایران بلکه تمامی منابع انرژی منطقه از دسترس آمریکا خارج خواهد شد.