رژیم صهیونیستی بدون هماهنگی با دمشق در سوریه رزمایش برگزار کرد!
رژیم آپارتاید اسرائیل در سایه انفعال حقارتبار دمشق، بار دیگر حاکمیت سوریه را نادیده گرفت و اینبار با برگزاری رزمایش در جولان اشغالی، بر تداوم تجاوزات و حضور نظامی خود در خاک این کشور تأکید کرد!
خروج بشار اسد از سوریه، نقطه اوج انحطاط و بدبختی در سوریه بود؛ تروریستهای تحتنظر جولانی با حمایت مستقیم ترکیه و آمریکا، پس از چند سال تحمیل جنگ داخلی، دمشق را تصرف کردند و در واقع غلتیدن به تاریکترین روزهای تروریسم را رقم زدند. رژیم جولانی با تبار تروریستی، سوریه را به میدان رقابتهای خارجی تبدیل کرد؛ ترکیه با حضور نظامی و پشتیبانی تسلیحاتی، خود را به بازیگر اصلی تبدیل کرد، آمریکا با بیثباتی و منافع ژئوپلیتیک، رژیم جولانی را به قدرت رساند، و در همین خلأ امنیتی، رژیم آپارتاید اسرائیل با سوءاستفاده از این انفعال، خاک سوریه را به میدان تجاوز و اشغال تبدیل کرد و بدون هماهنگی با دمشق، در بلندیهای جولان رزمایش برگزار میکند و استانهای قنیطره، درعا و حتی پایگاه ابوالظهور را هدف قرار میدهد و...؛ این تحرکات، در واقع، ادامه اشغال ارتفاعات جبلالشیخ و بمباران گسترده تأسیسات دفاعی است که نشاندهنده این واقعیت تلخ است: رژیم اسرائیل با این سوءاستفاده از خلأ، خاک سوریه را به میدان رقابتهای خارجی تبدیل کرده و با بهرهبرداری از انفعال و وابستگی رژیم جولانی، میخواهد سوریه را برای همیشه به عنوان یک پایگاه عملیاتی علیه محور مقاومت تبدیل کند.رژیم جولانی هم به نوبه خود، با همین رویکرد تروریستی و انفعال خود در قبال رژیم، سوریه را به بهانه «نظامیسازی» به بازیچه ترکیه، آمریکا و رژیم اسرائیل تبدیل کرد؛ او با پذیرش حضور نیروهای ترکیه در پایگاههای استراتژیک، با همکاری ناتو و با بیتوجهی به امنیت ملی، کشور را به میدان رقابتهای خارجی تبدیل کرد و در مقابل، رژیم صهیونیستی با این فرصت طلایی، خاک سوریه را به میدان تجاوز و اشغال تبدیل کرده و حملات به مناطق جنوبی را تداوم بخشیده است؛ این انفعالهای زنجیرهای، نهتنها سوریه را نابود کرد، بلکه همه بازیگران خارجی را در یک بازی مشترک قرار داد که معلوم نیست فرجامش چه خواهد بود.
رزمایش در خاک اشغالی!
آنطور که دیروز خبرگزاری ایرنا نقل قول کرده است، ارتش رژیم آپارتاید اسرائیل اعلام کرده است که لشکر ۲۱۰ این رژیم از ساعت ۷ تا ۱۳ به وقت محلی، یک رزمایش آموزشی گسترده در بلندیهای جولان برگزار کرد. به گفته ارتش، این رزمایش از پیش برنامهریزی شده و در جریان آن، تحرکات گسترده نیروها و خودروهای نظامی و همچنین صدای انفجارها در منطقه شنیده شد. ارتش رژیم پیشتر نیز اعلام کرده بود که این رزمایشها در بازههای زمانی ۳۰ اوت تا سوم سپتامبر (۸ تا ۱۲ شهریور) و ششم تا دهم سپتامبر (۱۵ تا ۱۹ شهریور) برگزار میشوند. برگزاری این رزمایش در حالی است که رژیم آپارتاید اسرائیل پس از سقوط دمشق در آذر ۱۴۰۳، با سوءاستفاده از خلأ امنیتی سوریه، ضمن بمباران گسترده تأسیسات دفاعی و نظامی این کشور، در مناطق جنوبی پیشروی کرده و بخشهایی از منطقه حائل و مناطق استراتژیک از جمله ارتفاعات جبلالشیخ را به اشغال خود درآورده است.
در همین حال، تجاوزات ارتش رژیم اسرائیل به مناطق مختلف سوریه همچنان ادامه دارد و استانهای قنیطره و درعا از جمله مناطق هدف این حملات بودهاند. همین چند روز پیش بود که جنگندههای رژیم صهیونیستی پایگاه هوایی ابوالظهور در حومه ادلب در شمالغرب سوریه را هدف قرار دادند و در این حمله، باند فرودگاه چهار بار هدف قرار گرفت. تلآویو مدعی شده است که این حمله بهدلیل نگرانی از استقرار نیروهای ترکیه و احتمال ایجاد زیرساختهای نظامی این کشور در پایگاه ابوالظهور انجام شده است. با این حال، مقامهای سوری این ادعا را رد کرده و تأکید کردهاند که برنامهای برای ایجاد پایگاه نظامی ترکیه یا استقرار دائمی نیروهای این کشور در ابوالظهور وجود نداشته است. ترکیه نیز حضور نظامی خود در این پایگاه هنگام حمله را رد و حمله رژیم صهیونیستی را محکوم کرده است.
نظم در بینظمی!
گفتنی است، آنچه امروز در سوریه جریان دارد، صرفاً مجموعهای از حملات پراکنده یا رزمایشهای نظامی نیست؛ بلکه نشانهای از شکلگیری یک نظم امنیتی جدید در هرجومرج این کشور است که در آن، اصل حاکمیت ملی عملاً زیر سایه موازنه قدرت میان بازیگران خارجی قرار گرفته است. خلأ قدرت و ضعف دولت مرکزی معمولاً به افزایش رقابت بازیگران منطقهای و فرامنطقهای منجر میشود، وضعیتی که سوریه پس از سقوط دمشق بهروشنی با آن مواجه شده است. در چنین شرایطی، اسرائیل با اتکا به برتری نظامی و آزادی عمل عملیاتی، درصدد تثبیت یک «عمق استراتژیک» در جنوب سوریه است؛ ترکیه نیز با گسترش نفوذ و حضور نظامی خود بهدنبال تثبیت حوزه نفوذش در شمال و غرب این کشور است و آمریکا نیز از طریق حضور نظامی و ترتیبات امنیتی، درصدد حفظ اهرمهای نفوذ خود است. حاصل این روند، چیزی جز تضعیف بیشتر حاکمیت و تمامیت ارضی سوریه نیست. مسئله مهمتر آن است که استمرار این وضعیت میتواند یک «واقعیت ژئوپلیتیکی جدید» ایجاد کند؛ یعنی اشغال، حضور نظامی و مداخلات خارجی از یک اقدام موقت به بخشی از نظم امنیتی تثبیتشده سوریه تبدیل شود. در چنین سناریویی، رزمایش در جولان اشغالی دیگر صرفاً یک نمایش نظامی نیست، بلکه پیامی سیاسی درباره میزان آزادی عمل رژیم اسرائیل در محیط امنیتی سوریه است؛ پیامی که نشان میدهد تا زمانی که دمشق فاقد ظرفیت بازدارندگی و ابزارهای مؤثر اعمال حاکمیت باشد، بازیگران خارجی میتوانند هزینههای مداخله را پایین و منافع آن را بالا ارزیابی کنند. بحران سوریه نمونهای آشکار از پیامدهای فروپاشی توازن قدرت و تبدیل یک دولت ضعیف به عرصه رقابت قدرتهای خارجی است.