حساب مدیران مخلص را از «شومن»های مدیرنما جدا کنید(نکته ورزشی)
سید سعید مدنی
رفته رفته بازار ورزش با شروع مسابقات داخلی در رشتههای مختلف گرم و گرمتر میشود و علاقهمندان بعد از چند ماه وقفه و رکود در فعالیتها و «لیگ»های داخلی، دوباره پیگیر این رقابتها خواهند شد. به نوبه خود امیدواریم سطح کیفی این فعالیتها هموزن این علاقهمندیها و در شأن طرفداران پرشمار ورزش ایران باشد و در ارتقای فنی و فرهنگی ورزش کشورمان نقشی ملموس و مؤثر ایفا کند. تردیدی نیست که به همان میزانی که کیفیت و سطح فنی رقابتهای داخلی بالا باشد و همه اجزا و دستاندرکاران- از تیمها و باشگاهها گرفته تا مدیریتها و کمیتههای اجرائی و انضباطی و نیروهای انتظامی و اصحاب رسانه و حتی تماشاگران- وظیفه خود را به درستی انجام دهند، به قدرت کلی ورزش نیز اضافه خواهد شد.
یکی از واقعیات ناخوشایند این است که در کنار تلاشهای مجدانه و زحمات مخلصانهای که از سوی دستاندرکاران در ردههای مختلف انجام میشود، افراد و مجموعههایی هم هستند که در کار خود جدیت ندارند و بیشتر به دنبال کار و کاسبی خودشان هستند تا اینکه دغدغه ورزش و انجام وظایف محوله را داشته باشند!
این یک نقص بزرگ و از اصلیترین عواملی است که مانع از سلامت محیط ورزش و لاجرم پیشرفت بایسته آن میشود. این روال، حالت طبیعی و عادی پیدا کرده و این باور را نزد خیلیها به وجود آورده که گویا در ورزش و سطوح مختلف آن هرکسی هر کاری دلش میخواهد انجام میدهد و نوعی «هرکی به هرکی» حاکم است. ناگفته پیداست که در به وجود آمدن چنین وضعیتی- که با توجه به شواهد و مستندات، جزو واقعیتهای تلخ ورزش ماست و هرگز جنبه اغراق و سیاهنمایی ندارد- فقدان نظارت و عدم رعایت اصل پاسخگویی نقش اصلی را بازی میکند. چنانکه به دفعات نوشتهایم در بعضی از حوزههای ورزش نوعی ملوکالطوایفی حاکم است و مدیران و مسئولان به صرف اینکه از مجمع مربوطه رای گرفتهاند- و همه خوب میدانیم اغلب این رای دادنها و رای گرفتنها نه بر اساس ملاک «شایستهسالاری»، بلکه ملاکهای غلط و جاهلیتی چون «قبیلهگرایی» و «باندبازی» و... چهره میبندد- صاحب و مالک مطلق آن حوزه و بخش و فدراسیون و... میشوند و خودکامگی پیشه میکنند و درباره عملکرد و کارنامه خود- حتی در صورت منفی بودن و شکست خوردن- به هیچ مقام و مرکزی پاسخگو نیستند! و این از معضلات و دردهای ظاهرا بیدرمانی است که اجازه نمیدهد ورزش مستعد ایران در مسیر پیشرفت گامهای بلند بردارد.
بیش از هرکسی مسئولان و مدیران ارشد ورزش باید به این معضل رسیدگی کنند و این زخم مهلک را از پیکر ورزش بزدایند. این کاری است که نشده- یا خیلی کم شده- و در عوض سعی شده که این نوع معضلات و آسیبها در کوران هیاهوی عمدتا رقابتهای خارجی موقتا فراموش شود. مثلا در آیندهای نزدیک بازیهای آسیایی در کشور ژاپن برگزار میشود و از این پس تا ماهها تمام فکر و دغدغه مسئولان و محور اظهارات ایشان این است که چرتکه در دست بگیرند و با اعدد بازی کنند و تعداد مدالها را بشمارند. کسی نمیگوید این کار انجام نشود اما حرف بر سر این است که این کارها جای وظایف اصلی را نگیرد و موجب نشود که معضلات در هیاهوی به وجود آمده فراموش شوند و گروهی با امنیت و خاطرجمعی به رفتارهای ضد مصلحت ورزش ادامه دهند!
این روند ضد مصالح ورزش به یک پروسه طبیعی تبدیل شده و هیچ مدیر و مسئولی بابت غلطکاریها و تحمیل هزینهها یا آسیبهایی که از نظر حیثیتی و توهینهایی که از لحاظ شخصیتی وارد کردهاند، مؤاخذه نشده و پاسخگو نبودهاند. در این باره نمونه فراوان است. مثلا «پرونده فساد در فوتبال» که سالها پیش با سروصدای زیاد در مجلس شورای اسلامی تشکیل شد یا ماجرای معروف به «پرونده ویلموتس» و... که علیرغم هیاهویی که پیرامون آنها به راه افتاد و توجه علاقهمندان ورزش را به خود جلب کرد، بدون اینکه کسی از مسئولان ورزش و غیر ورزش در این باره به مردم توضیحی بدهد، بینتیجه یا بلاتکلیف رها شد!
ما نیز مانند علاقهمندان ورزش خوب یادمان هست که سال گذشته از سوی مدیران یکی از تیمهای پرطرفدار پایتخت(استقلال) مسخرهبازی اهانتآمیزی در حق این تیم و حتی کلیت فوتبال ما و مربیان وطنی، تحت عنوان استخدام و به کارگیری «مدیر فنی خارجی و پروازی» و حتما با تحمیل هزینههای سرسامآور(البته از جیب مردم!)، صورت گرفت که کوچکترین تاثیر مثبتی بر کاروبار این تیم نداشت و اتفاقا همه شاهد هستند که تیم مذکور در فصل تازه فوتبال بدون این مسخرهبازیها و پول هدر دادنها با کادر فنی تقریبا تمام ایرانی تاکنون بازیهای خوب و تماشاگرپسندی ارائه کرده است!
سؤال این است که آیا در ورزش ما نباید بین دوغ و دوشاب فرقی وجود داشته باشد؟ آیا عدالت مدیریتی حکم نمیکند که با نظارت دقیق و منصفانه، حساب افرادی که وظیفه خود را در قبال ورزش به درستی و اخلاص تمام انجام میدهند از «شومن»های مدیرنمایی که از مدیریت، فقط اسراف و ریخت و پاش
و پول خرج کردن از کیسه بیتالمال را میفهمند، جدا شود؟
ورزش ما- و خاصه مدیران - کارهای معطل مانده و وظایف انجام نشده بسیاری دارد که برای اصلاح و بهتر شدن اوضاع باید انجام گیرد، کارها و وظایفی که نباید اجازه داد در هیاهوی جام جهانی و غوغای بازیهای آسیایی و چرتکهاندازیهای مدالی و... گم شود.