معجزه در غیاب پدر (حدیث دشت عشق)
شهید علی محققی، ۳۴ ساله، فارغالتحصیل کارشناسی و کارشناسی ارشد از دانشگاههای تهران و شاهد، از نیروهای جهادی و فعال در کارهای امنیتی و فرهنگی بسیج بود. وی در جریان حوادث مختلف و صحنههای دفاع از امنیت، همواره پیشگام خدمت و تکریم مردم بود. پدر شهید درباره مرام او گفته است: «شهید ما علاقه و اعتقاد خاصی به صدقه دادن داشت در هر مراسم و مناسبتی دست به خیر داشت. در همه مراسمها خصوصا نیمه شعبان هم حضور داشت و هم هزینه میکرد.» پدر درباره فرزند شهیدش همچنین یادآور شده است: «شهید ما شهادت را گدایی میکرد؛ هر جا که تلفنی یا حضوری حرف میزد، از همه التماس دعای شهادت داشت.» سرانجام در ۲۷ اسفندماه ۱۴۰۴، این بسیجی والامقام در جریان حمله پهپادی رژیم تروریستی آمریکایی- صهیونیستی به تور ایست و بازرسی در میدان هفتتیر تهران به آرزوی خودش رسید و به همراه ۴ تن از همرزمانش و یک پاکبان شهرداری به شهادت رسید. از این شهید عزیز، پسری ۷ ساله به یادگار مانده و فرزند دیگری نیز در راه است که هرگز دیدار پدر را تجربه نخواهد کرد. داغ خانواده پس از شهادت با حادثه افتادن فرزند خردسالش در چاه ۹ متری در بهشت زهرا(س) و نجات معجزهآسای او پررنگتر شد؛ حادثهای که عنایت و حضور معنوی شهید در آن کاملاً حس میشد. صبوری معجزهآسای پدر و مادرش، تجلی سکینه الهی و برکت خون مطهر این شهید سربلند است.