امام حسن عسکری(ع) در کلام آقای شهیدمان (به جای گفت و شنود)
در آستانه سالروز شـهادت امام بزرگوارمان حضرت امام حسن عسکری علیهالسلام که با آغاز امامت حضرت بقیهاللهالاعظم (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) همزمان است، ستون گفت و شنود را دیگرگونه مینگاریم و به بخشی از بیانات آقای شهیدمان در وصف آن امام بزرگوار اختصاص میدهیم و چرایی کینهتوزی حاکمان جور با امامان بزرگوارمان را که منجر به شهادت آنان شده است مرور میکنیم:
« امامی که موافقان، شیعیان، مخالفان، غیر معتقدان، همه، شهادت دادند و اعتراف کردند به فضل او، به علم او، به تقوای او، به طهارت او، به عصمت او، به شجاعت او در مقابل دشمنان، به صبر و استقامت او در برابر سختیها، این انسان بزرگ، این شخصیت باشکوه، وقتی به شهادت رسید، فقط بیست و هشت سال داشت. در تاریخ پرافتخار شیعه، این نمونهها را کم نداریم. پدر امام زمان عزیز ما با آن همه فضیلت، با آن همه مقامات، با آن همه کرامات، وقتی با سم و جنایت دشمنان از دنیا رفت، فقط بیست و هشت سال داشت، این میشود الگو؛ جوان احساس میکند یک نمونه عالی در مقابل چشم دارد. آن امام بزرگوار، جوادالائمه (علیهالسّلام) است که در بیست و پنج سالگی شهید شده است؛ این امام عسکری (علیهالصّلاة و السّلام) است که در
بیست و هشت سالگی به شهادت رسیده است، و این همه فضیلت، این همه مکرمت، این همه عظمت، که نه فقط ما به آنها قائلیم و مترنّمیم، بلکه دشمنانشان، مخالفانشان، کسانی که اعتقاد به امامت آنها نداشتند، همه اعتراف کردند». «۱۰/۱۲/۱۳۹۰»