روی تحریف «حافظه کوتاه مدت» جامعه حساب نکنید!

حدود 2 سال از تشکیل کابینه چهاردهم گذشته است؛ اما یک جریده مدعی اصلاحات روی تحریف وقایع و «حافظه کوتاه مدت» جامعه حساب باز کرده و گرانی روزافزون، سرعت تورم و مدیریت ضعیف را به جنگ 12 و 40 روزه گِره زد.
هیچ توافقی با ایران صورت نمی‌پذیرد مگر «تسلیم بی‌قید و شرط»؛ این عبارات خط و نشان ترامپ در اسفندماه 1404 برای ایران است؛ درحالی که روزنامه زنجیره‌ای «مردم‌سالاری» با نادیده گرفتن این تهدید و عهدشکنی‌های مکرر آمریکا و ترامپ، «بی‌اعتمادی به مذاکره» را علت‌العلل جنگ می‌داند.
مردم‌سالاری ذیل تیتر «دفاع از جنگ، برائت از گرانی» نوشت: «یکی از ویژگی‌های منازعات سیاسی در ایران، تقسیم نامتوازن مسئولیت‌هاست. همان جریان‌هایی که سال‌ها از ادبیات تقابل، مقاومت بدون هزینه و بی‌اعتمادی به مذاکره دفاع کرده‌اند، امروز با انتشار اینفوگرافی‌ها و آمارهای اقتصادی، تمام بار گرانی، تورم و آشفتگی بازار را متوجه دولت مسعود پزشکیان می‌کنند».
گویا «پرواز دلار»، «سقوط ریال» و «صعود طلا» هنگام وزارت عبدالناصر همتی از چشم قلم‌فرسایان این نشریه به دور مانده و یا حافظه نویسندگان این جریده به دلیل تعلق خاطر و سیاست‌های جناحی، ضعف‌های موجود را حُسن تلقی می‌کند.
به همت روزنامه مردم‌سالاری، همتی مجددا تبرئه شد و سیاست مالی غلط و مدیریت ضعیف که منجر به استیضاح و برکناری او شد به حاشیه رفت تا جنگ بیشترین سهم را در تلاطم اقتصادی به خود جذب کند.
این جریده که برای توجیه افکار عمومی به دامان «فراموشی انتخابی» (Selective Amnesia) یا حافظه گزینشی (Selective memory) چنگ زده است در ادامه نوشت: «کشوری که ماه‌ها درگیر تهدید نظامی، جنگ، نگرانی از گسترش درگیری، اختلال در تجارت خارجی و افزایش ریسک‌های امنیتی بوده، طبیعتاً واکنش بازارهایش نیز صرفاً محصول تصمیم‌های وزارت اقتصاد یا بانک مرکزی نیست».
رسانه‌های زنجیره‌ای روی تحریف حافظه کوتاه مدت مردم حساب کرده‌اند و ثبت و ضبط وقایع در تاریخ و نشریات را در نظر نداشتند؛ از این ‌رو جنگ را علت‌العلل معرفی کرده و سهمی برای سیاست‌های مالی دولت و مدیریت دولتمردان قائل نیستند؛ با این وجود باید اشاره کرد که «جنگ، جایگزین خوبی برای عدم پاسخگویی نیست» و نمی‌توان با این مکر و حربه از پذیرش مسئولیت شانه خالی کرد. به هر ترتیب، انتظار می‌رود که رسانه‌ها در تحلیل مسائل اقتصادی، میان عوامل بیرونی و کاستی‌های مدیریتی تفکیک قائل شوند و هر مسئله را در جای خود شرح و تفسیر کنند؛ همچنین از نگاه تقلیل‌یافته یا اغراق‌آمیز بپرهیزند و وقایع تاریخی را با رنگ‌آمیزی جناحی مخدوش نکنند.