دو قاعده قرآنی مبنای رفتار الهی با بندگان
از نظر مقررات موضوعه اسلامى كه مربوط به رفتار اجتماعى افراد بشر است، هرگاه كسى شهادتين بر زبان بياورد مسلمان شناخته مىشود و از مزاياى ظاهرى اسلام استفاده مىكند.
ولى از نظر مقررات اخروى و حساب جهان ديگر، از نظر رفتار خداوند،
2 قانون: فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي، (ابراهیم:۳۶) و قانون: إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاكُمْ(حجرات: ۱۳) حكومت مىكند.
...بنابراین افرادى كه تحت تأثير وساوس شيطانى قرار گرفته اند- و به اين دل خوش كردهاند كه ناممان در ميان نامهاى دوستان علىّ بن ابىطالب(ع) است، هر چه هست از رعاياى او به شمار مىرويم، يا وصيت مىكنيم از پولهايى كه بناحق به چنگ آوردهايم و يا از پولهايى كه در زندگى مىبايست در راه خير مصرف كنيم و نكردهايم مبلغ گزافى را به متولّيان مشاهد مشرّفه بدهند تا ما را نزديك قبر اوليای خدا دفن كنند كه فرشتگان جرأت نكنند براى عذاب ما بيايند- بايد بدانند كه خيلى كور خواندهاند و پرده غفلت جلوى چشمشان را گرفته است، روزى چشم باز خواهند كرد كه خود را غرق در عذاب جانفرساى الهى ببينند و دچار چنان حسرتى گردند كه اگر امكان مرگ بود هزارها بار مىمردند، پس امروز از خواب غفلت بيدار گردند و توبه نمايند و مافات را جبران كنند:
« آنان را از روز حسرت [= روز رستاخیز که برای همه مایه تأسف است] بترسان، در آن هنگام که همه چیز پایان مییابد! و آنها در غفلتند و ایمان نمیآورند! (مریم: ۳۹)
*مجموعه آثار استاد شهيد مطهرى (عدل الهى)، ج1، صص: 339- 338- با تلخیص و ویرایش