مرد زمانه خود (حدیث دشت عشق)
سی و هشتمین سالگرد معلم شهید، حاج علیرضا قدمی فرار رسیده است. این شهید در دوران طاغوت، دو بار زندانی شد و تحت شکنجه ساواک قرار گرفت تا اینکه شب بیست و دوم بهمن مردم او را از زندان آزاد کردند. وی در دانشگاه تهران و دانشگاه علامه طباطبایی تدریس میکرد. مدتی هم مسئول انجمن اسلامی معلمان و رئیس آموزشوپرورش منطقه هجده تهران بود و حتی از گزینههای جدی وزارت آموزشوپرورش به شمار میرفت. وی سرانجام در عملیات مرصاد به شهادت رسید. فرزند شهید قدمی یادآور شد: «پدرم مرد زمانه خود بود. گمان میکنم پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸، روزی با خودش اندیشید: از میان همه عنوانهایی که دارم ـ معلم، استاد دانشگاه، مدیر، آزادیخواه، شاعر، کارآفرین، همسر، پدر و مرد خانواده ـ در این مقطع از زندگی، وظیفه اصلی من چیست و باید در کجا بایستم؟همه این عنوانها درباره او حقیقت داشتند؛ اما هنگامی که زمان انتخاب فرا رسید، حضور در میدان را وظیفه خود دانست. از تهران به اسلامآباد غرب رفت، در عملیات مرصاد حضور یافت، دعوت حق را لبیک گفت و پر کشید. او معلمی بود که فقط با کلمات درس نداد؛ با انتخاب و سرنوشتش نیز درس داد. به همین دلیل است که او را معلم شهید، حاج علیرضا قدمی مینامیم.»
وی در پایان شعری هم از شهید قدمی را ارائه کرد:
ما سوختگان که دل به دریا زدهایم بر هستی دنیایی خود پا زدهایم
غم نیست اگر خانهخرابیم امروز ما خیمه دل به دشت فردا زدهایم