زندگی نوزادان و کودکان غزه زیر فشار نسل‌کشی

در حالی که افزایش نرخ تولدهای زودرس و مرده‌زایی در غزه در جریان نسل‌کشی رژیم صهیونیستی نگران‌کننده‌تر از همیشه شده است، دیگر معلولیت در میان کودکان غزه، یک بیماری پزشکی فردی نیست.
به گزارش خبرگزاری میزان، زندگی کودکان غزه درپی جنگ رژیم صهیونیستی علیه این باریکه کاملاً دگرگون شده است؛ هیچ آموزش رسمی وجود ندارد، کودکان در ترس از ادامه بمباران‌های رژیم صهیونیستی زندگی می‌کنند و براساس یک نظرسنجی سازمان ملل در ماه مارس، ۹۶درصد از کودکان غزه احساس می‌کردند مرگ قریب‌الوقوع است.
به گزارش الجزیره، جنگ نسل‌کشی رژیم صهیونیستی علیه غزه باعث افزایش زایمان‌های زودرس و به خطر انداختن سلامت مادران شده است.
از زمان شروع نسل‌کشی در غزه در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲)، افزایش شدیدی در زایمان‌های زودرس و نوزادان کم‌وزن و همچنین مرده‌زایی و نقص‌های مادرزادی وجود داشته است.
یونیسف، آژانس کودکان سازمان ملل، بار‌ها در مورد بحران زایمان‌های زودرس در غزه هشدار داده است، به‌طوری که از هر ۵ نوزاد، یک نفر نیاز به مراقبت‌های ویژه نوزادان یا مراقبت‌های حرارتی دارد.
سوءتغذیه مادر، استرس روانی طولانی‌مدت و کاهش خدمات مراقبت‌های دوران بارداری، همگی بر مادر و کودک تأثیر گذاشته است.
یک متخصص زنان و زایمان که با آنروا، آژانس خدمات‌رسانی و کاریابی سازمان ملل برای پناهندگان فلسطینی و بیمارستان سلامت العوده در اردوگاه پناهندگان نصیرات همکاری می‌کند، شخصاً شاهد تأثیر این امر بر سلامت زنان باردار و نوزادان بوده است.
وی گفت: بسیاری از زنان باردار پس از آوارگی مکرر، محرومیت از کالا‌های ضروری و بمباران‌ها، با استرس و خستگی شدید به بیمارستان‌ها مراجعه می‌کنند؛ ترس مداوم، آوارگی مکرر، کمبود غذا و آب تمیز و دسترسی محدود به مراقبت‌های دوران بارداری، همگی خطر زایمان زودرس را افزایش داده‌اند.
محاصره غزه توسط رژیم صهیونیستی نیز منجر به سوءتغذیه شدید شده و یکی از مسائل اصلی است که هم مادران باردار و هم جنین‌هایشان را تحت تأثیر قرار می‌دهد و منجر به زایمان‌های زودرس بیشتر و وزن کم هنگام تولد نوزادان و نیاز به مراقبت‌های ویژه می‌شود؛ تغذیه ناکافی همچنین خطر کم‌خونی، خستگی مادران باردار، عوارض بارداری و رشد محدود جنین را افزایش می‌دهد.
این پزشک همچنین تصریح کرد: بسیاری از زنان باردار در طول جنگ قادر به دسترسی به غذای کافی یا متعادل نبودند و این امر مستقیماً بر سلامت مادران و نوزادان تأثیر گذاشت.
بیمارستان شهدای الاقصی تنها بیمارستانی است که دارای بخش نوزادان در کل مرکز غزه است و به هزاران مادر باردار خدمت‌رسانی می‌کند و فشار زیادی بر کارکنان بهداشتی که تحت فشار زیادی هستند، وارد می‌کند.
متخصص زنان و زایمان همکار آنروا در بخشی دیگر با اشاره به شرایط کاری، اظهار داشت: ما تحت فشار بسیار زیاد کار می‌کنیم و با کمبود انکوباتور، ونتیلاتور، دارو و لوازم اولیه، علاوه بر کمبود مکرر برق و سوخت، که تهدیدی مستقیم برای نوزادان داخل انکوباتور‌ها محسوب می‌شود، مواجه هستیم.
وی ادامه داد: نوزادان نارس نیاز به نظارت مداوم، اکسیژن، پشتیبانی تنفسی، تغذیه مناسب و درمان دارند، چیزی که کارکنان بهداشتی با منابع و زمان محدود خود همیشه قادر به ارائه آن نیستند؛ وقتی این منابع در دسترس نباشند، خطر عوارض جدی ازجمله مشکلات تنفسی، دمای پایین بدن، عفونت‌ها و قند خون پایین افزایش می‌یابد؛ متاسفانه، ممکن است نوزادانی را از دست بدهیم که اگر مراقبت‌های اولیه را دریافت می‌کردند، می‌توانستند زنده بمانند.
جدایی مادران از نوزادان‌شان اندکی پس از تولد، یکی از سخت‌ترین تجربیاتی است که مادران می‌توانند تحمل کنند؛ این جدایی ناگهانی باعث اضطراب زیادی برای مادران و نوزادان می‌شود و رایج‌ترین سؤالی که از پزشکان در بخش‌های نوزادان پرسیده می‌شود این است که آیا فرزندان‌شان زنده خواهند ماند یا خیر. پزشکان و پرستاران هر کاری از دست‌شان برمی‌آید، انجام می‌دهند تا به مادران اطمینان دهند و کودکان را نجات دهند.
پس از ترخیص والدین و نوزادان، مبارزه جدیدی برای خانواده‌ها در میان چشم‌اندازی آغاز می‌شود که سلامت مادر تحت تأثیر محرومیت‌ها و استرس‌های جنگ قرار گرفته است؛ اقلام ضروری مراقبت از نوزاد، مانند شیرخشک، وجود ندارد یا مقرون به صرفه نیست.
به گزارش گاردین، بیشتر کودکان فلسطینی سال‌ها آسیب‌های روحی شدیدی را تحمل کرده‌اند؛ از دست دادن و نقص عضو عزیزان وجود دارد، به‌طوری که از هر ۱۰ نفر جمعیت پیش از جنگ، یک نفر بر اثر حمله‌های رژیم صهیونیستی شهید یا مجروح شده است؛ گمان می‌رود هزاران نفر دیگر زیر آوار مدفون شده باشند. غزه بیشترین تراکم کودکان قطع عضوشده را در جهان دارد؛ یک کمیسیون سازمان ملل در گزارشی در مورد هدف قرار دادن کودکان فلسطینی توسط رژیم صهیونیستی گفت: معلولیت در میان کودکان فلسطینی دیگر یک بیماری پزشکی فردی نیست و اکنون به یک واقعیت جمعیتی تعیین‌کننده تبدیل شده است. قحطی ساخته دست بشر که بر اثر محاصره رژیم صهیونیستی در سال گذشته ایجاد شد، برخی از کودکان را با عقب‌ماندگی ذهنی و جسمی مادام‌العمر مواجه خواهد کرد. ۳ سال است که هیچ مدرسه رسمی وجود ندارد و تقریباً تمام ساختمان‌های مدارس آسیب دیده یا تخریب شده‌اند؛ نزدیک به ۷۰۰هزار کودک در سن مدرسه در غزه وجود دارد و فقط اقلیتی از آنها به مدرسه‌های چادری موقت که توسط گروه‌های امدادی اداره می‌شوند، دسترسی دارند. بازماندگان در اردوگاه‌های چادری شلوغ، گرم و پرسروصدا، فقط در یک‌سوم غزه قبل از جنگ، بدون آب یا بهداشت کافی، فشرده شده‌اند.