نگهبان دریا، مسافر آسمان (حدیث دشت عشق)

بعضی انسان‌ها چنان با عظمت و تماشایی زندگی می‌کنند که گویی از همان آغاز، مهر آسمان بر پیشانی‌شان خورده است؛ جوانانی از تبار دریا که در تلاطم روزگار، ساده، بی‌ادعا و لبریز از ایمان قدم برمی‌دارند. شهید علی صفرپور، ناو استوار دوم ناوشکن دنا، یکی از همین دریادلان قهرمان بود که در بهار سال ۱۳۸۰ در خانواده‌ای انقلابی و مذهبی در روستای کوشک‌قاضی فسا متولد شد. او که جوانی شجاع، خستگی‌ناپذیر و سرشار از غیرت بود، برای حراست از مرزهای آبی وطن، خدمت در رسته مکانیک نیروی دریایی ارتش را برگزید. همسر صبورش او را مردی لایق، فداکار و بی‌نهایت مهربان روایت می‌کند که شیفته والدینش بود و هرگز تواضع و ادب در برابر آنان را فراموش نمی‌کرد؛ جوانی هدفمند که بخشندگی در جانش ریشه داشت و همواره با دلسوزی و در کمال پنهان‌کاری، دستگیر نیازمندان و محرومان بود. دغدغه و درد او برای مظلومان جهان به‌ویژه مردم غزه، نشان از وسعت قلب بیدارش داشت. سرانجام در سیزدهم اسفندماه ۱۴۰۴، تقدیر این دلاورمرد با فیض عظیمی که همواره لیاقتش را آرزو می‌کرد، گره خورد؛ او در راه بازگشت از مأموریت صلح و دوستی هند‌، روی ناوشکن دنا، در آب‌های بین‌المللی با مظلومیتی حسین‌گونه آماج حمله یزیدیان زمان، آمریکای جنایتکار و اسرائیل کودک‌کش قرار گرفت و به معراج ابدی شتافت. پیکر مطهرش پس از تشییعی باشکوه در اواخر اسفندماه به آغوش خاک پاک زادگاهش سپرده شد تا مزارش گواهی زنده بر جاودانگی کسانی باشد که عشق به خدا و خلق را با خون خویش امضا کردند.