فرار اَبَرثروتمندان از انگلیس
سرویس خارجی-
شبکه خبری بلومبرگ در گزارشی خبر داد که سرمایهگذار مشهور ایسلندی نیز از انگلیس خارج شده است و این ادامه موجی از خروج ثروتمندان که میتواند تبعات قابلتوجهی در اقتصاد این کشور داشته باشد.
سیاستهای مالیاتی همواره یکی از مهمترین ابزارهای دولتها برای تنظیم اقتصاد، جذب سرمایه و ایجاد تعادل میان عدالت مالیاتی و رقابتپذیری اقتصادی بهشمار میروند. در سالهای اخیر، بسیاری از کشورها با هدف افزایش درآمدهای عمومی و اصلاح ساختارهای مالیاتی، امتیازهای ویژهای را که برای سرمایهگذاران و افراد دارای ثروت بالا در نظر گرفته بودند، مورد بازنگری قرار دادهاند. با این حال، هرگونه تغییر در این حوزه، بهویژه در شرایطی که سرمایه و نیروی انسانی متخصص از تحرک بالایی برخوردارند، میتواند آثار فراتر از درآمدهای مالیاتی دولتها بر جای بگذارد و بر تصمیم سرمایهگذاران، محل استقرار شرکتها، بازار کار، جریان سرمایه و حتی جایگاه بینالمللی یک کشور در جذب کسبوکارهای بزرگ اثرگذار باشد. از این منظر، ارزیابی پیامدهای چنین سیاستهایی مستلزم توجه همزمان به اهداف اقتصادی دولتها و واکنش فعالان اقتصادی است، واکنشی که گاه میتواند معادلات پیشبینیشده را با مشکلات جدی مواجه کند.
در چنین شرایطی، اقتصاد انگلیس نیز طی سالهای اخیر با مجموعهای از مشکلات ساختاری و کوتاهمدت دستوپنجه نرم کرده است؛ از پیامدهای بلندمدت برگزیت و کاهش رشد سرمایهگذاری خارجی گرفته تا تداوم نرخهای بالای تورم، افزایش هزینههای زندگی، رشد ضعیف اقتصادی، کسری بودجه، بدهی عمومی فزاینده و فشار بر خدمات عمومی. همزمان، لندن که برای دههها یکی از مهمترین مراکز مالی جهان و مقصد اصلی سرمایهگذاران و افراد ثروتمند بینالمللی محسوب میشد، با رقابت فزاینده مراکز مالی دیگری همچون زوریخ، میلان، دبی و سنگاپور مواجه شده است. در چنین فضائی، هرگونه تصمیم برای حذف مشوقهای سرمایهگذاری، اگرچه میتواند با هدف افزایش درآمدهای دولت و تحقق عدالت مالیاتی اتخاذ شود، اما این خطر را نیز به همراه دارد که بخشی از سرمایه، شرکتها و کارآفرینان بینالمللی را به خروج از کشور ترغیب کرده و فشار مضاعفی بر اقتصادی وارد کند که همچنان در تلاش برای بازیابی پویایی و تقویت جایگاه رقابتی خود در اقتصاد جهانی است. به نظر میرسد که انگلیس کمابیش در اقتصاد هم گرفتار همان چرخههایی است که در سیاست با آن مواجه است و عملاً سالهاست که سیاست در انگلیس را فلج کرده است. انگلیسیها در سیاست با عوض کردن نخستوزیر و رئیس حزب به دنبال حل مشکلات هستند و در اقتصاد هم از پریدن از یک سیاست اقتصادی به سیاستی خلاف آن، اما اینکه بتوان مشکلات را اینگونه حل کرد، جای شک آن باقی است!
فرار از انگلیس!
به گزارش روز شنبه ایرنا، تارنمای شبکه خبری بلومبرگ در گزارشی نوشت که ثور بیورگولفسون، سرمایهگذار ایسلندی، پس از آنکه دولت انگلیس در ماههای اخیر معافیت ویژه مالیاتی افراد غیرمقیم از نظر اقامت مالیاتی را لغو کرد، با تصمیمهای دشواری درباره آینده خود روبهرو شد. او در پی افزایش احتمالی مالیات بر داراییهای خارجیاش، همانند شمار زیادی از کارآفرینان و ثروتمندان، انگلیس را ترک کرده و در یک سال گذشته اقامت مالیاتی خود را به ایتالیا و شرکت سرمایهگذاری «نواتور» را به زوریخ منتقل کرده است، جابهجاییای که به حذف بسیاری از فرصتهای شغلی در لندن انجامیده است. بیورگولفسون در گفتوگو با بلومبرگ، تصویری کمسابقه و شخصی از پیامدهای تصمیم دولت انگلیس برای پایان دادن به معافیت مالیاتیای ارائه کرده که از دوران استعمار برقرار بود، اقدامی که به گفته او و بسیاری از منتقدان، تنها اندکی بیش از یک سال پس از اجرا، ممکن است پیامدهای اقتصادی گستردهتری نسبت به برآوردهای دولت به همراه داشته باشد.
از لندن به میلان
او در اینباره گفت: «این یک موج خروج واقعی است و بزرگنمایی نیست. شگفتآور است که این اتفاق با چه سرعتی رخ داده و پیامدهای جانبی آن در بخشهای دیگر نیز بهسرعت در حال گسترش است.» بلومبرگ در ادامه گزارش خود نوشت که بیورگولفسون اکنون در میلان مستقر شده است، شهری که رولی فان راپارد، هم بنیانگذار شرکت سرمایهگذاری سیویسی کپیتال پارتنرز، و ریچارد گنوده، مدیر باسابقه بانک گلدمن ساکس، نیز به آن نقل مکان کردهاند. ناصر ساویریس، میلیاردر مصری، و گیوم پوساز، بنیانگذار شرکت چکاوت داتکام، نیز از دیگر چهرههای شناختهشدهای هستند که انگلیس را ترک کردهاند. مجله فوربس در سال ۲۰۰۵ (۱۳۸۴ خورشیدی) بیورگولفسون را در فهرست ثروتمندترین افراد جهان قرار داد و از او بهعنوان نخستین میلیاردر ایسلند یاد کرد و برآوردهای کنونی نیز ارزش دارایی او را حدود یک میلیارد دلار نشان میدهد.
براساس گزارشهای متعدد، این روند فرار سرمایه و ثروتمندان فراتر از این موارد است؛ تحلیل فایننشالتایمز از دادههای منتشرشده نشان میدهد که تنها بین اکتبر ۲۰۲۴ تا ژوئیه ۲۰۲۵ (مهر ۱۴۰۳ تا مرداد ۱۴۰۴)، حدود ۳۷۹۰ مدیر شرکت اقامت خود را از انگلیس به خارج منتقل کردهاند که نسبت به مدت مشابه سال قبل ۴۰ درصد افزایش داشته است. نیو ورد ولث نیز گزارش داده که در سال ۲۰۲۴، انگلیس به طور خالص ۱۰۸۰۰ میلیونر خود را از دست داده که ۱۵۷درصد بیشتر از سال قبل بوده و معادل خروج یک میلیونر هر ۴۵ دقیقه است. از چهرههای برجسته میتوان به مدیرعامل FTSE Russell، مدیر سابق Reckitt Benckiser، مالک Silva International Investments و مدیر مالی Ineos اشاره کرد که بسیاری از آنها به مقاصدی مانند امارات، سوئیس و اسپانیا نقل مکان کردهاند. این آمار و مهاجرت مدیران اجرائی، فراتر از پیشبینیهای اولیه دولت، نگرانیهایی جدی درباره تأثیر بلندمدت بر اقتصاد، اشتغال و درآمدهای مالیاتی ایجاد کرده است.