کد خبر: ۳۳۳۵۵۸
تاریخ انتشار : ۰۹ تير ۱۴۰۵ - ۲۱:۱۳
پاسخ بخش رسانه‌ای تیم ملی به وزیر آمریکایی

مقام‌های آمریکایی هیچ پایبندی‌ای به حقوق بین‌الملل ندارند ملی‌پوشان فوتبال تمام قد «پای ایران» ایستادند

سرویس ورزشی-
بخش رسانه‌ای تیم ایران در پاسخ سؤالی درباره اظهارات وزیر امنیت داخلی آمریکا گفت: «مردم ایران سال‌هاست به بدرفتاری و دروغ‌های مقام‌های آمریکایی عادت کرده‌اند؛ بنابراین هیچ‌کس در ایران از این اظهارات خصمانه شگفت‌زده نمی‌شود.»
 مارکوین مولین، وزیر امنیت داخلی آمریکا در نشست توجیهی امنیت در جام جهانی در واشنگتن به خبرنگاران گفت: «خیلی خوشحالم که رفته‌اند. هیچ تیمی به اندازه ایران برای ما دردسر درست نکرد. خوشحالم که کارشان تمام شده است و دیگر برنمی‌گردند. وقتی توانستیم ویزاهایشان را لغو کنیم و گفتیم باید خاک آمریکا را ترک کنند، آن‌قدر خوشحال شدم که شاید یکی دو آهنگ هم خواندم و از خوشحالی رقصیدم.»
بخش رسانه‌ای تیم ایران در پاسخ به سؤال «اتلتیک» که آیا از این اظهارات شگفت‌زده نشدید؟ اعلام کرد: «مردم ایران سال‌هاست به بدرفتاری و دروغ‌های مقام‌های آمریکایی عادت کرده‌اند؛ بنابراین هیچ‌کس در ایران از این اظهارات خصمانه شگفت‌زده نمی‌شود. وقتی آن‌ها ۱۶۸ کودک را می‌کشند و سپس به تمام جهان درباره آن دروغ می‌گویند، دیگر هیچ حرفی از زبان این شخص برای ما تعجب‌آور نیست. این اظهارات بار دیگر نشان می‌دهد که مقام‌های ایالات متحده هیچ پایبندی‌ای به حقوق بین‌الملل یا اصولی که از یک کشور میزبانِ شایسته برگزاری یک رویداد بزرگ جهانی انتظار می‌رود، ندارند.
 این که او آشکارا از حذف ایران ابراز خوشحالی می‌کند، بیش از آن که درباره تیم ما چیزی بگوید، شخصیت خودش را آشکار می‌کند. این رفتار نشان‌دهنده سطحی از حقارت و تنگ‌نظری است که حتی حضور یک تیم فوتبال در بزرگ‌ترین صحنه ورزشی جهان را نیز برنمی‌تابد. پس از دیدار ما مقابل نیوزیلند، سرمربی تیم ملی گفت که ایالات متحده نمی‌خواست ایران در این مسابقات باقی بماند، زیرا تیم ما با رفتارهایی غیرانسانی و غیرحرفه‌ای مواجه شده بود. اظهارات اخیر نیز تنها این باور را بیش از پیش تقویت می‌کند.»
 نیویورک تایمز در ادامه می‌نویسد این سخنان اشاره به حمله هوائی به دبستان «شجره طیبه» در میناب در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، نخستین روز درگیری نظامی ایران و آمریکا، دارد. بازیکنان تیم ملی ایران در طول جام جهانی با نصب نشان‌هایی با عدد ۱۶۸ و همچنین انتشار مطالبی در شبکه‌های اجتماعی، یاد قربانیان این کشتار را گرامی داشته‌اند. روزنامه نیویورک تایمز نیز به نقل از مقام‌های آمریکایی و افراد مطلع از نتایج اولیه تحقیقات گزارش داده بود که بررسی‌های نظامی در حال انجام، مسئولیت این حمله موشکی مرگبار را متوجه آمریکا دانسته است.
با تمام وجود «پای ایران»
هر چند که عدم صعود به مرحله بعدی جام جهانی ناراحتی برخی از اهالی فوتبال را به دنبال داشت ولی تیم ملی در برخی موارد توانست شرایطی بهتر و ماندگارتر از ادوار گذشته را رقم بزند. در این دوره شرایطی که برای کشور به واسطه جنگ تحمیلی رژیم صهیونیستی و آمریکا رقم خورده بود، انگیزه و انرژی بازیکنان را دوچندان کرده بود تا برای افراشته شدن پرچم ایران و دفاع از نام و اعتبار کشور، تلاششان را در زمین بیشتر کنند. همین انگیزه اتحاد و همدلی مثال‌زدنی را در بین بازیکنان و اعضای کادر فنی ایجاد کرده بود که در کمتر دوره‌ای تیم ملی اینچنین کم‌حاشیه و متحد دیده شده بود.  یکی از دغدغه‌های مسئولان فوتبال برای حضور تیم ملی در جام جهانی، فضاسازی معاندین بود که تصور می‌شد با حضور پرتعدادشان در ورزشگاه بخواهند شرایط روانی را برای تیم ملی سخت و غیرقابل تحمل کنند اما حضور پرتعداد ایرانیان وطن‌دوست و حمایتی که از تیم ملی کردند معادلات را تغییر داد و از همان بازی اول شرایط روحی بازیکنان را دگرگون کرد. این حمایت‌ها تاثیرخودش را در بازی دوم و سوم گذاشت و ملی‌پوشان با خودباوری بیشتری به میدان رفتند.
یکی دیگر از اتفاقات مثبت تیم ملی فوتبال ایران در این دوره حضور کادر فنی متشکل از مربیان ایرانی بود که هر چند نتوانستند با ۴۸ تیمی بودن هم تیم ملی را به دور بعد برسانند اما بدون شکست مسابقات را به پایان رساندند. امیر قلعه‌نویی با همه انتقاداتی که به او وارد می‌شود و نقایصی که در کارش وجود دارد، توانست نام خود را در جام جهانی ثبت کند. او تنها سرمربی ایرانی است که در جام جهانی شکستی نداشته است. البته در کادر فنی تیم ملی مربی دروازه‌بانان خارجی بود اما سایر اعضای کادر فنی ایرانی بودند. مهم‌ترین اتفاقی که ملی‌پوشان کشورمان رقم زدند «پای ایران» بودن تمام بازیکنان و اعضای کادر فنی و حتی تماشاگران و هواداران تیم ملی بودند. برخلاف دوره گذشته که برخی بازیکنان تحت تاثیر شیطنت‌های خارجی‌نشینان قرار گرفته بودند، در این دوره بازیکنان تمام قد «پای ایران» ایستادند و اجازه هیچ‌گونه حاشیه‌سازی ندادند. این یکی از بهترین اتفاقات حضور هفتم ایران در جام جهانی بود.