ایران در مسیر صعود یا تکرار اشتباهات؟ هفته سوم، آزمون سرنوشتساز شاگردان پیاتزا
تیم ملی والیبال ایران هفته دوم لیگ ملتها را با یک پیروزی و سه شکست به پایان رساند، اما آمار فنی نشان میدهد شاگردان پیاتزا در کنار ضعفها نشانههایی از پیشرفت هم داشتند.
تیم ملی والیبال ایران هفته دوم لیگ ملتهای ۲۰۲۶ را با یک پیروزی مقابل کوبا و سه شکست برابر فرانسه، آمریکا و ژاپن پشت سر گذاشت؛ نتایجی که در نگاه نخست چندان امیدوارکننده به نظر نمیرسد، اما بررسی آمار فنی مسابقات نشان میدهد شاگردان روبرتو پیاتزا نسبت به هفته نخست روندی رو به رشد داشتهاند. حالا هفته سوم لیگ ملتها، جایی که ایران باید برابر اوکراین، آلمان، اسلوونی و ترکیه قرار بگیرد، میتواند تعیینکننده مسیر این تیم در ادامه رقابتها و حتی جایگاهش در رنکینگ جهانی باشد. تیم ملی والیبال ایران در هفته دوم لیگ ملتها بارها نشان داد که توانایی رقابت با تیمهای بزرگ را دارد، اما هنوز برای تبدیل این رقابت به پیروزی، فاصله محسوسی با تیمهای مدعی دارد. شکستهای نزدیک برابر فرانسه و ژاپن، در کنار پیروزی ارزشمند مقابل کوبا، تصویری متفاوت از عملکرد ایران ارائه میدهد؛ تصویری که بیش از هر چیز از یک تیم جوان و در حال پیشرفت حکایت دارد.
حمله مهمترین نقطه قوت تیم ملی
بررسی آمار چهار مسابقه نشان میدهد حمله همچنان مهمترین نقطه قوت تیم ملی است. ایران در تمام دیدارها بخش عمده امتیازات خود را از طریق حمله به دست آورد و در برخی مسابقات، بهویژه برابر فرانسه و ژاپن، فاصله چندانی با حریفان نداشت. بازگشت از شکست دو ست ابتدائی در هر دو مسابقه و کشاندن بازی به ست پنجم، نشان داد وقتی شاگردان پیاتزا ریتم هجومی خود را پیدا میکنند، توانایی به چالش کشیدن بهترین تیمهای جهان را دارند. در مقابل، دفاع روی تور همچنان یکی از چالشهای اصلی تیم ملی است. اختلاف ۱۴ بر ۳ در دفاع مقابل فرانسه به خوبی نشان داد که عملکرد مدافعان در لحظات حساس تا چه اندازه میتواند سرنوشت مسابقه را تغییر دهد. هرچند برابر ژاپن این اختلاف از بین رفت و دو تیم عملکردی برابر داشتند، اما در مجموع ایران هنوز در این بخش به ثبات لازم نرسیده است.یکی دیگر از نکات قابل توجه، روند رو به رشد سرویسهای ایران بود. شاگردان پیاتزا از چهار امتیاز مستقیم سرویس برابر فرانسه به هفت امتیاز مقابل کوبا رسیدند؛ آماری که بهترین عملکرد ایران در هفته دوم محسوب میشود. همزمان با افزایش کیفیت سرویس، نخستین پیروزی تیم نیز به دست آمد؛ موضوعی که اهمیت این فاکتور را در موفقیت تیم ملی بیش از پیش نمایان کرد. با این حال، مهمترین ضعف ایران همچنان مدیریت لحظات حساس مسابقه است. دو شکست در ست پنجم برابر فرانسه و ژاپن نشان داد تیم ملی از نظر فنی توان رقابت با حریفان را دارد، اما در امتیازهای پایانی هنوز تجربه لازم برای حفظ برتری و پایان دادن به مسابقه را پیدا نکرده است. این مسئله با توجه به جوان بودن ترکیب تیم تا حد زیادی طبیعی به نظر میرسد، اما اگر قرار است ایران در جمع تیمهای مدعی قرار بگیرد، باید این ضعف هرچه زودتر برطرف شود. تنها شکست کاملاً متفاوت ایران در هفته دوم مقابل آمریکا رقم خورد؛ مسابقهای که شاگردان پیاتزا هرگز نتوانستند جریان بازی را تغییر دهند و در سه ست متوالی مغلوب شدند. این دیدار نشان داد تیم ملی هنوز از نظر ثبات عملکرد فاصله محسوسی با تیمهای طراز اول دارد و در روزهایی که حمله و سرویس کارایی لازم را نداشته باشد، برای بازگشت به مسابقه با مشکل مواجه میشود. در نقطه مقابل، پیروزی مقابل کوبا از نظر روحی و فنی اهمیت ویژهای داشت. ایران علاوه بر ثبت بهترین آمار سرویس، بیشترین بهره را از اشتباهات حریف برد و در نهایت به نخستین برد خود دست یافت؛ پیروزیای که علاوه بر دور کردن خطر سقوط، اعتمادبهنفس بازیکنان را نیز افزایش داد.
نگاهها به هفته سوم دوخته شده است
اکنون اما نگاهها به هفته سوم لیگ ملتها دوخته شده است؛ جایی که ایران در بلگراد باید برابر اوکراین، آلمان، اسلوونی و ترکیه قرار بگیرد. روی کاغذ، این برنامه نسبت به دو هفته نخست متعادلتر به نظر میرسد و فرصتی مناسب برای جبران امتیازهای از دست رفته خواهد بود. دیدار نخست برابر اوکراین اهمیت زیادی دارد؛ چرا که شروع قدرتمند میتواند از نظر روحی، شرایط ایران را برای ادامه هفته تغییر دهد. پس از آن، مصاف با آلمان آزمونی جدی برای سنجش میزان پیشرفت تیم خواهد بود. اسلوونی بدون تردید سختترین حریف ایران در هفته سوم محسوب میشود؛ تیمی که طی سالهای اخیر یکی از قدرتهای ثابت والیبال جهان بوده است. در نهایت، تقابل با ترکیه دیداری است که ایران روی کاغذ شانس بیشتری برای کسب پیروزی دارد، اما تنها در صورتی که اشتباهات فردی و نوسانات همیشگی خود را کاهش دهد.
هفته سوم فقط برای بهبود جایگاه ایران در جدول لیگ ملتها اهمیت ندارد؛ بلکه از نظر رنکینگ جهانی نیز ارزش زیادی خواهد داشت. با توجه به اینکه یکی از مسیرهای اصلی رسیدن به المپیک ۲۰۲۸ از طریق ردهبندی جهانی است، هر پیروزی میتواند در آینده والیبال ایران نقشی تعیینکننده داشته باشد. از سوی دیگر، نزدیک شدن مسابقات قهرمانی آسیا و رقابت مستقیم با ژاپن برای کسب سهمیه مستقیم المپیک، اهمیت نتایج پیش رو را دوچندان کرده است. شاگردان روبرتو پیاتزا در دو هفته گذشته ثابت کردند که دیگر تیمی نیستند که مقابل قدرتهای بزرگ از پیش بازنده باشند. اما برای تبدیل نمایشهای امیدوارکننده به نتایج مطلوب، باید سه ضعف اساسی خود را برطرف کنند؛ شروع بهتر در ستهای ابتدائی، افزایش کیفیت دفاع روی تور و مدیریت هوشمندانه امتیازهای پایانی. اگر ایران بتواند همین روند رو به رشد
را در بلگراد ادامه دهد، کسب دو یا حتی سه پیروزی دور از دسترس نخواهد بود؛ اتفاقی که هم جایگاه تیم در لیگ ملتها را بهبود میبخشد و هم میتواند نویدبخش آیندهای روشنتر برای نسل جوان والیبال ایران در مسیر المپیک ۲۰۲۸ باشد.