بچه‌ها، متشکریم (نکته ورزشی)

سید سعید مدنی

پرونده دیدارهای مرحله مقدماتی جام جهانی 2026 برای تیم ملی ایران با تساوی1-1 مقابل تیم‌پرستاره و فوتبال بلد مصر به پایان رسید. با توجه به نتایج به دست آمده در دیگر گروه‌ها، تیم ایران از گردونه رقابت‌ها کنار رفت. همین سه بازی مقابل تیم‌های نیوزیلند(2-2)، بلژیک(0-0) و مصر(1-1) از سه قاره مختلف استرالیا، اروپا و آفریقا برای بیان آنچه که قرار است در این مقال مختصر به آن بپردازیم، کفایت می‌کند.  تیم ملی کشورمان در بزرگ‌ترین آوردگاه فوتبال جهان‌، با توجه به جمیع جهات، شرایطی که دولت‌های تروریست و جنایتکار، به‌ویژه در چند ماه اخیر بر این کشور تحمیل کرده‌اند و همه از آن آگاه هستیم، همچنین وضعیت تدارکات و برنامه‌های آماده‌سازی و رذالت‌ها و شیطنت‌های کشور میزبان- برخلاف همه اصول و پروتکل‌ها- علیه تیم اعزامی و بالاخره مشکلات ساختاری و واقعیت‌های ناخوشایندی که از دیرباز در فوتبال ایران وجود داشته و مناسبات و سازوکاری که رایج است، نمایشی غرورانگیز و قابل تحسین داشت و می‌توان به جرأت گفت به هدف اصلی خود یعنی رضایت و شاد کردن دل ملت ایران- چه کسانی که در ورزشگاه‌ها از نزدیک نظاره‌گر بازی‌ها بودند و چه آنهائی که در ایران عزیز و سایر کشورهای جهان بازی‌های ملی‌پوشان کشورشان را تعقیب می‌کردند- دست پیدا کرد.  ورزشکاران ایرانی، از جمله بازیکنان تیم ملی فوتبال همیشه با همه وجود و با غیرت تمام برای پیراهن تیم ملی جنگیده‌اند ولی این بار آنها با درک عمیق شرایط و دوستی‌ها و دشمنی‌ها، حمایت‌های وطن‌دوستانه و خباثت‌های بدخواهان ایران و ایرانی، الحق که با انگیزه و غیرت دوچندان و تلاشی مضاعف بازی‌هایی شجاعاته و قابل تحسین داشتند.  تا آنجا که همه می‌دانیم عنوان بهترین و فنی‌ترین بازیکن زمین در هر سه بازی به نام ملی‌پوشان ایرانی(رضائیان 2 بار و بیرانوند یک بار) ثبت شد و رضائیان یکی از تاثیرگذارترین و خلاق‌ترین بازیکنان در دور اول و در میان 48 تیم حاضر نام گرفت، ضمن اینکه بسیاری از بزرگان فوتبال جهان، از ژوزه مورینیو، مربی نامدار و تراز اول دنیا گرفته تا تیری ‌هانری، ستاره مطرح فوتبال فرانسه، ابراهیموویچ، فوق ستاره سابق فوتبال اروپا و بالاخره اینفانتینو، رئیس فدراسیون بین‌المللی فوتبال (FIFA) بازی‌های جانانه و غیرتمندانه بازیکنان و تیم ملی فوتبال ایران را ستودند. بنابراین بدون اغراق و شعارزدگی باید به کارنامه ملی‌پوشان وهمچنین سرمربی و کادر فنی ایرانی تیم ایران(که هم در انتخاب بازیکنان و هم در نحوه چینش و «اَرِنج» و تعویض‌ها و... عملکرد مثبتی داشتند) نمره قبولی داد واز صمیم قلب به آنان افتخار کرد و همچنین به تمام کسانی که در این شرایط به این تیم کمک و از آن حمایت کردند، مثل تماشاگران خونگرم و باغیرت ایرانی که با حضور پرشور وغیرتمندانه و فریاد غرورآفرین «ایران، ایران» خود در ورزشگاه‌ها سنگ‌تمام گذاشتند و با همه وجود از تیم کشور خود دفاع کردند و خیالات مضحک و برنامه‌های ابلهانه بدخواهان رسوا و کودک‌کش ایران بزرگ و مشتی وطن‌فروش بی‌هویت را بر باد داده و به سخره گرفتند. با توجه به نمایش مردانه و کارنامه قبولی ملی‌پوشان بار دیگر می‌خواهیم بر این نکته که برای مخاطبان خیلی آشناست تأکید کنیم که حق فوتبال ایران (و بلکه ورزش ما) خیلی بیش از اینهاست. ملی‌پوشان ما در این میدان بزرگ با شرایطی که بالاتر بدان اشاره شد حضور یافتند و بدون شکست دور اول را در مصاف با سه حریف با فوتبال‌های متفاوت از قاره‌های مختلف پشت سر گذاشتند، در حالی که دیگر تیم‌ها - از جمله آسیایی‌ها و بعضی از کشورهای همسایه- با هزینه‌های گزاف و تدارکات و تجهیزات کامل در این رقابت‌ها حضور یافتند واز نتایج آنها و شکست‌های سنگینی که متحمل شدند، آگاهیم. این مسئله به وضوح گویای توان ذاتی و انگیزه بالا و استعداد سرشار جوان ایرانی است که به لطف خدا در همه حوزه‌ها خود را به غریبه و آشنا نشان می‌دهد. در این‌باره حرف بسیار است. باید عملاً قدر این جوان‌ها را دانست و این مسئله با حرف و ادامه شیوه‌های رسوب کرده و فسیل شده رایج در ورزش امکان‌پذیر نیست. برای اینکه فاصله «آنچه هست» با «آنچه که باید باشد» در ورزش ما از بین برود یا حداقل کم شود، باید بی‌تعارف مدیریت ورزش به خود «تکان» بدهد و در بینش و روش خود تحولی اساسی ایجاد کند.  راست است و قابل انکار نیست که تناسبی منطقی، میان داشته‌های مادی و سرمایه‌ها و استعداد انسانی با شیوه مدیریتی در ورزش وجود ندارد. مدیران ضمن تلاش برای سالم‌سازی محیط ورزش و به‌ویژه فوتبال (البته با کمک دیگر دستگاه‌های نظارتی و ذی‌ربط) نباید در سپردن کار به دست افراد شایسته درنگ کنند، افرادی که هم به علم و فن مدیریت آشنا باشند و هم ورزش و ظرفیت‌های ‌بزرگ انسانی و مادی آن را شناخته و قدر داشته‌ها را بدانند و با تحلیل جریان مخرب دلالی، مطالبات و انتظارات بحق اهالی و دوستداران ورزش – که به وسعت یک ملت هستند- را بشناسند.