لجاجت مشرکان و عدم پذیرش هدایت الهی (در پرتو وحی)
«(ای پیامبر!) حتی اگر (در پاسخ به تقاضای معجزه توسط مشرکان) به وسیله قرآن کوهها به حرکت درآیند، و زمینها تکهتکه شوند و به وسیله آن (قرآن) با مردگان صحبت شود (آنها ایمان نخواهند آورد، زیرا تا انسان خود اراده نکند حق را بپذیرد، این معجزات در او اثر نخواهد کرد. ایشان هنوز نمیدانند که آوردن معجزه در اختیار تو نیست) بلکه همه این کارها در اختیار خداست (پس چگونه میخواهند با معجزات جدید به خداوند ایمان بیاورند. گویا اصلا فکر نمیکنند که چرا معجزه به آنها نشان داده میشود. ایمانی که در اثر معجزات پیدرپی به وجود بیاید و استمرار یابد ارزشمند نیست، بلکه باید انسان خود اراده کند تا خداوند او را هدایت فرماید). آیا کسانی که ایمان آوردهاند نمیدانند اگر خداوند بخواهد همه مردم را وادار میکند تا هدایت شوند. (ولی چنین ایمان جبری دیگر فضیلتی نخواهند داشت.)»
رعد- 31