فرشته‌ای که راوی حقیقت بود(حدیث دشت عشق)

شهیده «فرشته باقری (افشردی)»‌، متولد ۱۶ آذر ۱۳۷۶ و دانش‌آموخته رشته ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی، جلوه‌ای تماشایی از این منش قرآنی بود. او که از سال ۱۳۹۸ قدم در سنگر رسانه‌ای گذاشت، با ذکاوتی سرشار، قلم و اندیشه خود را وقف ترویج فرهنگ ناب ایثار و شهادت کرد. فرشته در سن ۲۸ سالگی، در پی حمله وحشیانه رژیم منحوس صهیونیستی به آرزوی قلبی‌اش رسید و همراه با پدر بزرگوارش، سردار سرلشکر محمد باقری (رئیس ستاد کل نیروهای مسلح) و مادرش شهیده اشرف باقری، به عموی شهیدش، پرچمدار روایت جنگ، سردار حسن باقری پیوست. بزرگ‌ترین ویژگی این شهیده والامقام،‌گریز از نام و عنوان بود؛ تا جایی که همکارانش تا مدت‌ها نمی‌دانستند او فرزند یکی از عالی‌رتبه‌ترین فرماندهان نظامی کشور است. او که مظهر یک «آقازاده سالم و بی‌ادعا» بود، هرگز از رانت خانوادگی بهره نجست، با مترو و اتوبوس تردد می‌کرد و برای گرفتن یک مصاحبه، هویت خود را فاش نساخت.  حساسیت مثال‌زدنی‌اش به بیت‌المال و رعایت دقیق حق‌الناس زبانزد بود؛ تا جایی که برای کارهای شخصی، خارج از ساعت اداری کارت می‌زد تا مبادا اضافه‌کاری ناحقی برایش محاسبه شود. این خبرنگار پویا، عاشق مأموریت‌های میدانی، تشییع شهدا و دلداده خدمت به مردم مظلوم غزه و لبنان بود. او سرانجام در پهنه گلزار شهدا، همان‌جایی که روزی مخلصانه بر مزار عموی شهیدش قرآن تلاوت می‌کرد، آرام گرفت؛ او دقیقاً در همان مکانی که امروز به خاک سپرده شده است، کنار مزار عموی شهیدش ایستاده، قرآن تلاوت کرده بود. گویی تقدیر چنین رقم زده بود که همان‌جا آرام گیرد. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.