پیام فرمانده در رؤیای صادقه (حدیث دشت عشق)

«مبارزه با صهیونیسم، مبارزه با خودِ شیطان است»؛ این باورِ راسخِ مردی است که بیش از سه دهه، گمنام و بی‌ادعا، خواب را بر چشم غاصبان قدس حرام کرد و سرانجام سحرگاه ۳۱ خرداد ۱۴۰۴، پاداش یک عمر مجاهدت خالصانه را با خلعت سرخ شهادت گرفت. سردار سرلشکر پاسدار محمدسعید ایزدی، معروف به «حاج رمضان»، فرزند دلاور شهرستان سنقر، از فرماندهان برجسته و اثرگذار نیروی قدس سپاه پاسداران بود. او که سال‌ها مأموریت خطیر فرماندهی واحد فلسطین را برعهده داشت، معمار ساختاریِ محور مقاومت و همرزم و یار دیرینِ سردار دل‌ها، حاج قاسم سلیمانی، عماد مغنیه و یحیی السنوار بود. نقش محوری او در جبهه مقاومت چنان لرزه‌ای بر اندام استکبار انداخته بود که بارها نامش در صدر فهرست تحریم‌های آمریکا و انگلیس قرار گرفت. رژیم تروریست صهیونیستی که در میدان نبرد از رویارویی با این مغز متفکر عاجز بود، بارها در خاک سوریه دست به ترور او زد؛ اما تقدیر الهی آن بود که حاج رمضان، پس از سال‌ها جهاد، در جریان دفاع مقدس 12روزه و در پی حمله هوائی به منزلش در شهر مقدس قم، به همراه همسر وفادارش عروج کند و دست‌های مطهرش همچون علمدار کربلا از بدن جدا شود. او که پیش از شهادت، در رؤیایی صادقه آغوش گشوده حاج قاسم و جمله «خسته نباشی» فرمانده را به نشانه پایان مأموریت دنیایی‌اش دیده بود، سرانجام در جوار مضجع شریف حضرت معصومه(س) آرام گرفت تا خون پاکش، رویشی نو در رگ‌های نسل جوان مقاومت باشد. یادش جاودان باد.