تمرین سفارشی برای دلار بیشتر!

پگاه آهنگرانی در صحنه جشنواره کن درحالی متظاهرانه از زن و مادر سخن گفت که کوچک‌ترین اشاره‌ای به زنان شهید، دختران قربانی شده در فاجعه تروریستی میناب و مادران داغدار حملات غیرانسانی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران نکرد!
هفتادونهمین دوره جشنواره فیلم کن بار دیگر به صحنه نمایشی رسوا برای بازتولید شعارهای سیاسی و تحریف واقعیت‌های جامعه ایران توسط عناصر خودفروخته تبدیل شد؛ در این میان، رونمایی از مستند سفارشی «تمرین‌هایی برای یک انقلاب» به کارگردانی پگاه آهنگرانی در ویترین سیاسی این جشنواره غربی، پرده از پروژه‌ای تازه برداشت که در آن تاریخ به نفع دلارهای بین‌المللی مصادره و تحریف شده است. تکان‌دهنده‌ترین و اسف‌بارترین بخش حضور این فیلمساز در کن، تضاد آشکار میان ادعاهای به‌اصطلاح انسانی او و واقعیت‌های این روزهای ایران است، چرا که وی در حالی فیلم خود را متظاهرانه به «مادران» تقدیم می‌کند و روی سن جشنواره از درد مردم سخن می‌گوید که با بایکوت حماسه زنان قهرمان وطن و نادیده گرفتن مطلق خونِ پاک مادران و کودکان بی‌گناه در جنایت فجایع تروریستی میناب، نشان داد این اثر نه یک روایت ملی، بلکه تمرینی سفارشی برای خوش‌آمد محافلی است که حقیقتِ ایران را به ثمن بخس می‌فروشند. این کاریکاتور آزادی‌خواهی و سانسور رذیلانه حقیقت به نفع جایزه‌های بین‌المللی، بزرگ‌ترین توهین به مقام زن ایرانی است؛ آهنگرانی در امن‌ترین حالت ممکن در فرنگ و با بهره‌گیری از تریبون‌های بدخواهان، چشم بر دلاوری‌های زنانی بسته است که پای تمامیت و هویت این مرز و بوم ایستاده‌اند و با نادیده گرفتن ایستادگی زنان واقعی ایران در عرصه‌های علمی، ملی و دفاعی، ضدزن‌ترین رویکرد ممکن را به نمایش گذاشته است، چرا که در منطق جشنواره‌های سیاسی غربی، تنها زنی دیده می‌شود که در جهت اهداف اتاق فکرهای رسانه‌ای ظالمان جهان قدم بردارد. این نمایش اخیر در کن، نه تمرینی برای انقلاب، بلکه تمرینی برای «بی‌وطن بودن» و پشت کردن به خونِ مطهر مادران و کودکان بی‌گناه ایرانی بود!