وقتی تشک کشتی، محراب شهادت شد!(حدیث دشت عشق)

تاریخ ورزش و پهلوانی ما در جنگ تحمیلی سوم به عطر نام پهلوانی مخلص و دلسوز معطر شد که تشک کشتی را به محرابِ سرخ شهادت پیوند زد و با خون خود، سند وفاداری جامعه ورزش به آرمان‌های انقلاب را امضا کرد. شهید والامقام عبدالرحمان چاکرالحسینی، از مربیان سازنده، دلسوز و متعهد شهرستان ابرکوه در استان یزد و مربی ادواری تیم ملی کشتی فرنگی نوجوانان بود که سال‌ها از عمر بابرکت خویش را صرف تربیت نسل جوان و پرورش استعدادهای ورزشی کشورمان کرد. این پاسدار فداکار، علاوه‌ بر توانمندی‌های منحصربه‌فرد فنی در عرصه ورزش، انسانی خوش‌اخلاق، مهربان، متواضع و آراسته به فضائل اخلاقی بود. روحیه پهلوانی، صبرِ جمیل و توجه ویژه‌اش به منش‌های جوانمردانه باعث شده بود که شاگردانش او را نه‌تنها یک مربی دلسوز، بلکه الگویی الهام‌بخش در مسیر زندگی خود بدانند؛ مردی که همواره تلاش می‌کرد در کنار آموزش فنون کشتی، ارزش‌های والایی چون احترام، مسئولیت‌پذیری و همدلی را به نوجوانان بیاموزد. سرانجام در جریان جنگ رمضان و در پی حمله ناجوانمردانه و تروریستی استکبار جهانی به سرکردگی آمریکای جنایتکار و رژیم منحوس و جعلی صهیونیستی به خاک پاک وطن، این مربی سرافراز به درجه رفیع شهادت نائل آمد و آسمانی شد. تشییع باشکوه پیکر مطهر او با حضور پرشور و کم‌نظیر مردم قدرشناس و مسئولان در خاک ابرکوه، سندی محکم بر مانا بودن راه این پهلوان سرافراز میهن بود. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.