سازمان ملل هشدار داد؛ اقتصاد 36 کشور در گروی جنگ ایران
سرويس خارجي-
برنامه توسعه سازمان ملل متحد هشدار داد که تشدید تنشهای نظامی در غرب آسیا میتواند تا حدود ۳۰۰ میلیارد دلار برای منطقه آسیا- اقیانوسیه هزینه داشته باشد و میلیونها نفر را در معرض «فقر شدید» قرار دهد.
بیخردی ترامپ و واردشدنش به ماجراجوییهای دیوانهوار نتانیاهو، کل جهان را تحت شعاع قرار داده و اقتصاد کشورهای مختلف را گرفتار کرده است. جمهوری اسلامی ایران نیز پیش از این هشدار داده بود، در صورت تجاوز دشمن، جنگ منطقهای شده و دود آن به چشم «همه» خواهد رفت. حالا خبر رسیده است که دستاوردهای توسعه انسانی در سراسر آسیا و اقیانوسیه با ادامه تجاوزگری آمریکایی و رژیم صهیونیستی تحت فشار قرار گرفتهاند و علیرغم آتشبس موقت، اقتصاد خانوارها همچنان تحت تأثیرند. از آنجایی که اوضاع همچنان ناپایدار است، یک تحلیل اولیه توسط برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) نشان میدهد که چگونه نوسانات شدید، که از طریق بازارهای انرژی، تجارت و کار منتقل میشود، درآمد، مصرف، مشاغل و حمایت اجتماعی را در سراسر منطقه تحت فشار قرار میدهد و خانوارهای کمدرآمد، کارگران غیررسمی، مهاجران و شرکتهای کوچک از جمله آسیبپذیرترین اقشار در این گروهها هستند. این گزارش ارزیابیهای تأثیرات و نیازها را که ۳۶ کشور را پوشش میدهد، با شبیهسازیهای اقتصاد کلان تکمیل میکند و چشماندازی منطقهای و همچنین نحوه واکنش کشورهای مختلف به این فشارها را ارائه میدهد. افزایش هزینههای سوخت و حمل و نقل، اولین نقطه فشار است با توجه به اینکه بیش از ۸۰درصد نفت خام و گاز طبیعی مایع (LNG) از تنگه هرمز به مقصد بازارهای آسیایی ترانزیت میشود، این منطقه به سرعت افزایش قیمتها در حملونقل، برق، موادغذایی و کود را احساس میکند. این گزارش تخمین میزند که ۸.۸ میلیون نفر در معرض خطر فقر قرار دارند. ضررهای تولید میتواند از ۹۷میلیارد دلار آمریکا تا ۲۹۹میلیارد دلار آمریکا باشد که معادل ۰.۳ تا ۰.۸ درصد از تولید ناخالص داخلی منطقهای است. آنطور که «ایرنا» به نقل از سازمان ملل نوشته است، ضررها در جنوب آسیا (مثل هند و پاکستان) بیشتر مشهود است که نشاندهنده قرار گرفتن بیشتر در معرض شوکهای درآمدی و قیمتی و محدودتر بودن ضربهگیرهای سیاستی است، در حالی که شرق و جنوبشرقی آسیا عقبماندگیهای نسبتاً کمتری را تجربه میکنند. دولتهای سراسر منطقه به سرعت برای کاهش شوکهای داخلی از طریق تثبیت قیمت سوخت، یارانههای هدفمند، محدودیت حملونقل و اقدامات تطبیقی اولیه مانند تنوعبخشی به منابع انرژی و بهبود بهرهوری انرژی واکنش نشان دادهاند. در برخی کشورها، واکنشها شامل کمپینهای سراسری صرفهجویی در مصرف انرژی و تغییرات موقت در ترتیبات کاری بخش عمومی برای کاهش فشار بر مصرف سوخت و بودجههای عمومی بوده است. فشاری که این جنگ در سراسر آسیا و اقیانوسیه ایجاد میکند، از قبل قابل مشاهده است. این فشار سریعتر از آن چیزی که سیاستها بتوانند خود را با آن وفق دهند، به خانوارها میرسد. به گفته «کانی ویگناراجا»، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد و مدیر منطقهای برنامه توسعه سازمان ملل متحد برای آسیا و اقیانوسیه، علیرغم آتشبس اخیر، نوسانات طولانیمدت ناشی از آن در بازارهای جهانی، بدهبستانهای فزایندهای را بین تثبیت قیمتها، حمایت از خانوارهای آسیبپذیر و حفظ خدمات عمومی ضروری و سرمایهگذاریهای بازار تحمیل میکند. در عین حال، ما فرصتهای مهمی را برای کشورها میبینیم تا از طریق حمایت اجتماعی تطبیقی، زنجیرههای ارزش محلی و منطقهای قویتر و سیستمهای متنوع انرژی و غذا، تابآوری بلندمدت خود را تسریع کنند. وی گفت: «این موضوع مربوط به اقدامات منظم مدیریت اقتصادی نیست، بلکه آزمونی گستردهتر است که آیا کشورها میتوانند با نگاه به آینده و سازگاری سریع، از دستاوردهای توسعه انسانی و امنیت انسانی در جهانی بسیار بیثباتتر و ناامنتر محافظت کنند یا خیر.» کشورهای مختلف به صورت مجزا نیز از مشکلات اقتصادی خود خبر میدهند.