شکر منعم(سلوک عارفانه)

 (بدان ای سالک راه خدا!)
«حق متعال به حضرت موسی(ع) می‌فرماید: ای موسی سپاسگزار من باش، شکر نعمت مرا بجای آر. حضرت موسی(ع) عرض می‌کند: پروردگارا چگونه سپاسگزار تو باشم و چگونه حق نعمت تو را بجای آورم، مگر نه این است که نعمت شکر و سپاسگزاری را تو خود به من عطا کرده‌ای؟ خطاب می‌رسد ای موسی! اکنون که تو فهمیدی نعمت از من است شکر نعمت من انجام شده است.»
«همچنین امام صادق(ع) می‌فرماید: شکر نعمت اجتناب از محارم است.
و در حدیثی دیگر آن حضرت می‌فرماید: شکر نعمت اعتراف به نعمت است.»
بعضی در معنی ادای شکر نوشته‌اند: ادای شکر حق «عراسمه» به این است که نعمت حق متعال بجا و به مورد صرف گردد.علی(ع) در خطبه 236 می‌فرماید: «برای حق متعال در هر نعمتی حقی است، هر کس ادای آن حق نماید، آن نعمت زیاد می‌گردد، و هرکس کوتاهی کند، آن نعمت از او سلب می‌گردد.» (1)
________________
1- مقامات معنوی، محسن بینا، ج 2، ص 49 به نقل از اصول کافی