محکومیت اسرائیل کافی نیست باید علیه این رژیم وارد شد
سرويس خارجي-
رهبر جنبش انصارالله یمن، با بیان اینکه «اسرائیل دشمن آشکار اسلام است»، به انتقاد از کشورهای عربی که فقط به صدور بیانیه در حمایت از فلسطین بسنده میکنند پرداخت و گفت: «آیا محکومیت تصمیم الحاق کرانه باختری توسط ۱۴ کشور عربی کمکی به مردم فلسطین خواهد کرد؟»
تاریخ معاصر منطقه ما گواهِ تلخی است از انفعال و گاه همدستی برخی دولتهای عربی در برابر نظام آپارتاید و اشغالگری رژیم اسرائیل؛ از شکستهای پیاپی ۱۹۴۸ (نکبت) تا جنگهای ۱۹۶۷ و ۱۹۷۳. این دولتها ابتدا با شعارهای آتشین وارد میدان شدند، اما پس از آن به تدریج به محکومیتهای کلامی، بیانیههای تکراری و یا چیزی شبیه ابتکار به اصطلاح صلح ۲۰۰۲ بسنده کردند که عملاً به معنای عقبنشینی از هرگونه فشار واقعی به صهیونیستها بود. در دهههای اخیر، این انفعال به اوج رسید: مصر و اردن صلح سردی را با رژیم امضا کردند و کشورهایی مثل امارات، بحرین و مراکش با توافق ابراهیم
(Abraham Accords) در ۲۰۲۰، بدون کوچکترین امتیازی برای فلسطین، روابط رسمی با رژیم آپارتاید برقرار کردند و عربستان نیز پشت پرده مذاکرات عادیسازی را پیش میبرد. حالا میبینیم که روابط تجاری، امنیتی و اطلاعاتی پنهان و آشکار این کشورها با تلآویو گسترش یافته، در شرایطی که مسئله فلسطین به حاشیه رانده شده و حتی برخی از این دولتها در محاصره غزه یا جنگ یمن همسو با منافع رژیم اسرائیل عمل کردهاند.
در این میان، تنها دولت نجات ملی یمن (تحت رهبری انصارالله) به عنوان استثنای برجسته ظاهر شده است. این جنبش محبوب و قدرتمند نه تنها با محکومیت زبانی، بلکه با اقدام عملی و پرهزینه – از قطع کامل روابط دیپلماتیک و تجاری با رژیم صهیونیستی تا حملات موشکی و پهپادی مستقیم به بنادر و اهداف اسرائیلی در حمایت از غزه، به ویژه از اواخر سال ۲۰۲۳ به بعد –ستیز واقعی و بدون مماشات با اشغالگری را نشان داد و بدین ترتیب خود را به عنوان یکی از معدود نیروهای مقاومت واقعی در جبهه فلسطین تثبیت کرد؛ در شرایطی که بسیاری از پایتختهای عربی در سکوت یا سازش فرو رفته بودند. این تقابل، بیش از هر چیز، شکاف عمیق میان خواست مردم عرب و سیاستهای نخبگان حاکم را عریان ساخت.
زبانبازی بس است!
«عبدالملک بدرالدین الحوثی»، رهبر جنبش انصارالله یمن، در سخنانی، روابط و توافقنامههای برخی نظامهای عربی با رژیم صهیونیستی را محکوم کرد و آن را عاملی برای تشدید ظلم بر ملتها دانست. وی افزود: «امت اسلامی با خطری بزرگ مواجه است و هرگونه ناامیدی تنها به نفع دشمنان خواهد بود. دولتها و نظامهایی را که در حال عادی سازی روابط و همکاری با دشمن اسرائیلی مورد انتقاد شدید قرار داد و تأکید کرد که این اقدامات تنها ظلم بیشتری بر ملتها تحمیل میکند.» وی با اشاره به ماهیت آشکار اسرائیل، گفت: «دشمن اسرائیلی در اظهار علنی مقاصد تجاوزکارانه و توسعهطلبانه خود در سیطره بر بخش وسیعی از جغرافیای این امت، هیچ ابایی ندارد.» رهبر انصارالله با اشاره به وضعیت غزه، گفت: «اقدامات جنایتکارانه دشمن اسرائیلی در نوار غزه در طول دو سال گذشته در شنیعترین حالت قابل تصور است. آنها به مدت دو سال است که این جنایتهای شنیع را در نوار غزه انجام دادهاند و همچنان این جنایتها ادامه دارد.»
وی همچنین ادعای اسرائیل مبنی بر اهمیت صلح با لبنان را رد کرد و این اقدامات را تلاشی برای «خلع سلاح لبنان از تمامی ابزارهای قدرت» دانست. الحوثی در بخش دیگری از سخنان خود، بر ضرورت بازگشت امت اسلامی به «ایمان به وعده حق الهی» و حرکت بر اساس آن با امید و اعتماد به خداوند و استفاده از ابزارهای عملی تأکید کرد. به گزارش «مهر»، او همچنین با انتقاد از کشورهای عربی که فقط به صدور بیانیه در حمایت از فلسطین بسنده میکنند، گفت: «آیا محکومیت تصمیم الحاق کرانه باختری توسط ۱۴ کشور عربی کمکی به مردم فلسطین خواهد کرد؟» رهبر انصارالله افزود: «عملکرد امت اسلامی در برابر اسرائیل در زودتر یا دیرتر اتفاق افتادن وعده الهی تأثیر دارد و اگر وعده الهی نابودی رژیم به تأخیر بیفتد، هزینهها بسیار سنگین خواهد بود.»
محکوم کردن سفر نخستوزیر هند به اراضی اشغالی
خبر دیگر آنکه دفتر «بنیامین نتانیاهو»، نخستوزیر رژیم آپارتاید اسرائیل، با صدور بیانیهای اعلام کرد که بنیامین نتانیاهو نشستی با «نارندرا مودی»، نخستوزیر هند، داشته است. بر اساس گزارش «روسیاالیوم»، دفتر نخستوزیر رژیم اعلام کرد در دیدار بین نتانیاهو و مؤدی مجموعهای از توافقنامهها در زمینههای اقتصادی، امنیتی و دیپلماتیک امضا شد. اما وزارت خارجه دولت یمن اعلام کرد که سفر نخستوزیر هند به اراضی اشغالی به منزله عقبنشینی این کشور از مواضع حمایتی خود در قبال مسئله فلسطین است. این وزارتخانه همچنین تأکید کرد که ایستادن در کنار رژیم صهیونیستی ایستادن در کنار جلاد علیه قربانی است. در این بیانیه آمده است، رژیم صهیونیستی مرتکب فجیعترین جنایت نسلکشی در حق ملت فلسطین در نوار غزه شده و این جنایات همچنان ادامه دارد. بیش از ۷۲ هزار تن به شهادت رسیده و ۱۷۱ تن دیگر زخمی شدهاند. در حالی که رژیم صهیونیستی در عرصه جهانی طرد شده هند به دنبال نزدیک شدن به این رژیم و کمک کردن به آن است.
گفتنی است، روابط هند و اسرائیل ریشهای عمیق و چندلایه دارد که برخلاف تصور رایج، از دههها پیش آغاز شده است. هند در سال ۱۹۵۰، یعنی تنها دو سال پس از تأسیسِ نامشروعِ رژیم اسرائیل، موجودیت این رژیم را به رسمیت شناخت، هرچند به دلایل ایدئولوژیکِ پیشینِ ضداستعماری و همبستگی با جهان عرب و جنبش عدم تعهد، تا سال ۱۹۹۲ روابط دیپلماتیک رسمی برقرار نکرد. اما از همان دوران اولیه، همکاریهای پنهان نظامی و اطلاعاتی (بهویژه در جنگهای ۱۹۶۵ و ۱۹۷۱) وجود داشت. با پایان جنگ سرد و آغاز لیبرالیزاسیون اقتصادی هند در دهه ۱۹۹۰، این رابطه به سرعت به سطح استراتژیک رسید و در دوران «نارندرا مودی» (از ۲۰۱۴ به بعد) به اوج خود رسید: تجارت دوجانبه به میلیاردها دلار، خرید گسترده تسلیحات پیشرفته اسرائیلی، همکاری در فناوری، کشاورزی پیشرفته و امنیت سایبری، و حتی سفرهای متقابل سران دو کشور بدون اشارهای به مسئله فلسطین. در این چارچوب، هندِ معاصر عملاً مسئله فلسطین را به حاشیه رانده است، بهگونهای که حتی در بحرانهای اخیر غزه، موضعگیریهای دهلینو به مراتب نزدیکتر به تلآویو بوده تا به آرمان تاریخی حمایت از استقلال فلسطین که در دوران «نهرو» و «گاندی»- گاندی، رهبر بزرگ جنبش استقلال هند و معروف به «پدر ملت هند»، در دهههای ۱۹۳۰ میلادی به صراحت با ایده تشکیل دولت یهودی در فلسطین مخالفت کرد- پررنگتر بود.