دانشجویی که توسط سلطنت به شهادت رسید(حدیث دشت عشق)
شهید رضا شکاری، هجدهم دی سال ۱۳۳۶ در مراغه دیده به جهان گشود. در خانوادهای مذهبی به دنیا آمده بود و از ۶ سالگی نماز میخواند و روزه میگرفت؛ طوری که پدر و مادرش به زور روزهاش را میشکستند، در همین سال در یکی از مسابقات مذهبی مسجد محله شرکت و جوایزی نیز دریافت کرد. دوران ابتدائی را در دبستان امیرکبیر و دوران متوسطه را در دبیرستان فردوسی با موفقیت به پایان رساند، سال اول هنرستان را در هنرستان صنعتی که اکنون به نام هنرستان فنی شهید شکاری نامگذاری شده است، پشت سر نهاد. سالهای دوم و سوم را در تبریز ادامه داد. پس از اخذ دیپلم، از انستیتو زنجان قبول شد. پس از ۲ ماه تحصیل در زنجان، در دانشکده انرژی اتمی پذیرفته شد و از آنجا که همه دانشجویان را برای تحصیلات پس از ۲ سال به خارج میفرستادند، قرار شد او را در اولین سال به خارج اعزام کنند. علاقهای به تجملات نداشت و برای شهرت هم تلاش نمیکرد. آرزو داشت به داد مردم برسد. در سال دوم به علت قیام حقطلبانه مردم غیور ایران، دانشگاهها بسته اعلام شد. شکاری هم پس از تعطیلی دانشگاهها مدتی به مراغه آمد و در میان کسانیکه هنوز عامیانه میاندیشیدند، به تبلیغ علیه رژیم استبداد پرداخت و دوباره به تهران برگشت و در راهپیماییها شرکت فعالانه داشت. سرانجام روز جمعه هشتم دی سال ۱۳۵۷ مصادف با ۲۸ محرم به صف راهپیمایی پیوست و ساعت ۱۰ صبح با اصابت گلوله از ناحیه سر، قبل از رسیدن به بیمارستان، در بیست و یکمین بهار زندگی، پرپر شد. در چهلمین روز شهادتش در بلوار مراغه، بازارچهای که در آن به شهادت رسیده بود به نامش نامگذاری شد و در تهران نیز ساختمان انرژی اتمی به نام اولین شهید دانشگاه، نام گرفت.