حضور قدرتمندانه و باصلابت(نکته ورزشی)

سرویس ورزشی-
حضور قدرتمندانه و باصلابت کشورمان در میادین جهانی یکی از انتظارات طبیعی و توقعات به حقی است که دوستداران ورزش و خواستاران سرفرازی ایران و ایرانی همواره و از دیرباز داشته‌اند. این خواسته در برهه فعلی و با توجه به چنگ و دندان نشان دادن دشمنان سنتی و قسم خورده این ملک و ملت و تلاش بدخواهان و عنودان در همه عرصه‌ها- از جمله ورزش- معنایی مهم‌تر از برد و باخت‌های معمول به خود گرفته و مسئولیت مدیران و دست‌اندرکاران را دوچندان کرده است.
بی‌تردید هر تیم و ورزشکار و کشوری که وارد رقابت‌های بین‌المللی می‌شود، هدفی جز رسیدن به اهداف تعیین شده و همچنین کسب پیروزی و تصاحب سکو و افتخارآفرینی ندارد. در این میان، کسی به هدف نائل می‌آید که تدابیر لازم را اندیشیده و تمهیدات و لوازم ضروری را فراهم آورده باشد. این حرف راستی است که موفقیت را به «بها» می‌دهند، نه «بهانه».
موفقیت و رسیدن به هدف، به تدبیر و برنامه نیاز دارد و به کار خستگی‌ناپذیر و تلاش بی‌امان و مستمر. هر کسی که از این فاکتورها برخوردار باشد و آنها را بهتر و بیشتر در خدمت برنامه‌های خود به کار بگیرد، شانس بیشتری برای تحقق اهدافش دارد. اهل علم- و خاصه کسانی که با تاریخ و جامعه و قوانین حاکم بر آن سروکار دارند- از هر قومیت و نژاد و مذهبی که باشند، بر این نکته تاکید می‌کنند که پیشرفت و موفقیت به هیچ رنگ و نژاد و مذهبی بدهکار نیست و بر کاروبار دنیا اصول و قوانینی حاکم است که هرکسی آنها را بیشتر شناخته و به آن باور داشته باشد و به کار بندد‌، می‌تواند به موفقیت امیدوارتر باشد. این واقعیتی است که علاوه‌بر کتاب قطور تاریخ، کتاب آسمانی و پیامبران راستین الهی(ع) بارها تاکید کرده‌اند و با مطالعه تاریخ بشر به راحتی می‌توان مصادیق فراوان و شواهد بسیاری برای آن پیدا کرد.
این مقدمه چینی را انجام دادیم تا بگوییم ورزش هم از این قاعده مستثنی نیست و بر این حوزه نیز مثل هر مقوله دیگری حساب و کتاب و اصول و قوانینی حاکم است که تنها با رعایت آنها می‌توان رنگ موفقیت را دید و مزه پیروزی را چشید. کشورهایی که سکوهای افتخار را به تسخیر درمی‌آورند، رده‌های بالای جدول بازی‌های مهمی چون المپیک یا رقابت‌های قاره‌ای را در دوره‌های متمادی به خود اختصاص می‌دهند و بیشترین و بهترین مدال‌ها را تصاحب می‌کنند و در یک کلام، به عنوان کشورهای «صاحب ورزش» مطرح هستند، بیش از دیگران به این اصول و قوانین باور دارند و آنها را در برنامه‌ریزی‌ها به کار می‌بندند. 
 صدرنشینی و تصاحب مدال و کسب افتخار، بدهکار و میراث خانوادگی هیچ اسمی نیست. هیچ تیم و قهرمانی وجود ندارد که همواره به پیروزی برسد و همه- حتی قوی‌ترین تیم‌ها و بزرگ‌ترین قهرمانان- مزه شکست را می‌چشند. هرکسی با هر پیشینه موفقی که باشی، اگر نجنبی و در باد غرور و غفلت و خوارداشت حریفان بخوابی، دیگران که زودتر جنبیده‌اند، گوی سبقت را می‌ربایند و مدال‌ها را درو و افتخارات را به نام خود ثبت می‌کنند.