تظاهرات تجزیهطلبان در سوریه با پرچمهای رژیم صهیونیستی!
شهر سویدا در جنوب سوریه شاهد برگزاری تظاهراتی بود که در آن تجزیهطلبان دروزی با حمل پرچمهای رژیم جعلی و تروریستی اسرائیل و تصاویر «بنیامین نتانیاهو»، خواستار جدایی از سوریه شدند!
ضربالمثلی هست که میگوید فلانی «از ترس عقرب جراره به مار غاشیه پناه بُرده است»؛ این ضربالمثل گویا وضعیت دروزیهای گرفتار در سوریه را به خوبی نمایش میدهد! منابع محلی سوریه، صبح دیروز (شنبه)، از برگزاری تظاهراتی در شهر سویدا، مرکز استان سویدا و قلب منطقه جبلالدروز در جنوب سوریه خبر دادند. بنا بر گزارشها، در جریان این تجمع که از ساعات اولیه صبح امروز آغاز شد، برخی پرچمهای رژیم جعلی اسرائیل و تصاویر «بنیامین نتانیاهو» را در دست داشتند؛ اقدامی که واکنشهای گستردهای را در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی برانگیخته است. همزمان میدان الکرامه در مرکز شهر سویدا که طی ماههای گذشته به کانون اصلی اعتراضات مردمی در این استان تبدیل شده، شاهد تجمع گسترده معترضان بود. تجزیهطلبان دروزی با سر دادن شعارهایی، خواستار جدایی استان سویدا از دولت تروریستی جولانی شدند. باید توجه داشت که تکلیف برخی از رهبران دروزی و وابستگیهایی که دارند روشن است، اما مردم دروزی گویا ناخواسته وارد میدان بازی بیگانگان و خائنان شدهاند که شاید عاقبتش افتادن از چاله به چاه ویل باشد!
بازیگر ناخوانده!
همچنین گزارش آمده است که منابع مطلع لبنانی از ارتباط مالی گسترده میان ابوظبی و «موفق طریف»، رهبر معنوی طایفه دروزی، در سرزمینهای اشغالی خبر دادهاند؛ ارتباطی که در پشتپرده افزایش حملات سیاسی علیه «ولید جنبلاط»، از رهبران دروزی در لبنان، به خاطر مواضعش قرار دارد. جنبلاط روز ۲۶ دسامبر (5 دی) در پیامی شدیداللحن در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «پنهان نیست که کشوری عربی با روابط ویژه خود با اسرائیل در تلاش است عربستان را از مسیر حضرموت محاصره کند و آن کشور دست در ایجاد بیثباتی در سودان و در نهایت در مرزهای جنوبی مصر دارد.» این خبر نیز نشان میدهد که امارات، این بازیگر ناخوانده همه عرصهها، چه پیوندی با رژیم آپارتاید دارد و همچنین دروزیها چگونه در این زمین بازی میکنند!
گفتنی است، بسیاری از جمعیت دروزی استان سویدا بعد از روی کار آمدن تروریستها در سوریه در اواخر سال ۲۰۲۴ خواستار جدایی از سوریه و پیوستن به رژیم صهیونیستی هستند. دروزیها علت اصلی خواسته خود را رفتار تبعیضآمیز دولت شورشیان و برخورد خشونتبار آنها عنوان کردهاند. البته باید توجه داشت که تنها این دروزیها نیستند که گرفتار تکفیریهای حاکم هستند، پیش و بیش از آنان این علویهای سوریه هستند که زیر تیغ تیعیض شورشیان هستند، اما هرگز از وحشت تکفیریها به تروریسم اسرائیلی پناه نبردهاند؛ در حالی که خشونتی که آنان از رژیم جولانی دیدهاند بسیار فاجعهبارتر بوده است. شاید آنان که این اخبار را دنبال میکنند به یاد داشته باشند که چندی پیش «عنان وهبی»، مشاور شورای امنیت داخلی رژیم صهیونیستی، در ادامه مواضع و اقدامات مداخلهجویانه و تجاوزکارانه این رژیم مدعی شده بود که روند جدایی استان سویدا از سوریه آغاز شده است؛ وی ادعا کرده بود: «سوریه هیچگاه یک کشور یکپارچه و متحد برای مردمی با منافع عالی که مورد احترام همه باشد، نبود!»
در پایان و ناظر به خبرهای گذشته باید افزود که طرح تجزیه سوریه برای رژیم تروریست اسرائیل موضوع تازهای نیست؛ اما آنچه تازه است، فضای مساعدی است که امروز به تلآویو امکان داده طرحی خاکخورده را دوباره به جریان بیندازد. تجزیه سوریه- و دیگر کشورهای بزرگ منطقه- همواره یکی از اهداف استراتژیک صهیونیستها بوده است، بخشی به دلیل ساختار اجتماعی چندفرقهای و چندقومیتی این کشور و بخشی به دلیل موقعیت ژئوپولیتیکی آن در قلب منطقه عربی. سوریه کنترل مسیرهای حیاتی انتقال، گذرگاههای تجاری و ائتلافهای منطقهای را در اختیار دارد و همین امر آن را به سکویی مهم برای تأثیرگذاری بر خاورمیانه تبدیل میکند. استراتژی رژیم صهیونیستی برای تجزیه سوریه به دهه ۱۹۵۰ بازمیگردد، همانطور که اسناد داخلی فاششده نشان میدهند. این استراتژی بعدها در قالب «طرح ینون» توسط دیپلمات صهیونیست «عودید ینون» در سال ۱۹۸۲ شکل گرفت. باید توجه داشت که سیاستهای آمریکا هم در قبال رژیم جولانی، ترکیبی از حمایت ظاهری و چشمپوشی از مداخلات رژیم اسرائیل و پروژههای جداییطلبانه بوده است.