شمرخوانی که فدای زینب(س) شد! (حدیث دشت عشق)
شهید مدافع حرم امیرعلی محمدیان، متولد آذر 1371 بود. با شروع حمله تکفیریها به حرم آلالله، آرام و قرار نداشت، معتقد بود در مکتب امام حسین(ع) درس آزادگی آموخته است و دلش راضی نمیشود به خاندان پیامبر(ص) اهانتی شود. بنابراین، سال ۹۴ بهصورت داوطلبانه به عنوان یکی از نیروهای یگان فاتحین تهران به سوریه اعزام شد. او پس از گذراندن حدود 15 روز دوران آموزشی، در
13 دی 94 راهی سوریه شد. 21 دیماه سال ۱۳۹۴ به همراه تعداد دیگری از رزمندگان آماده انجام عملیات در خانطومان شد. امیرعلی در این عملیات ابتدا مورد اصابت تیر دشمن از ناحیه پا قرار گرفت و سپس به شهادت رسید؛ اما پیکرش در منطقه ماند. به گفته مادرش، شهید امیرعلی محمدیان به حضرت زهرا (س) خیلی ارادت داشت و همیشه میگفت: «دلم میخواهد مثل خانم گمنام باشم که همینطور هم شد و گمنام ماند.» همچنین برادر شهید محمدیان در مصاحبهای گفته بود: «شهید تعزیهخوان بود؛ چون اندام درشتی داشت همیشه در تعزیه نقش شمر لعنتالله علیه را اجرا میکرد. اما وقتی خیمهها را آتش میزدند، گوشهای مینشست و اشک میریخت... امیرعلی ارادت و انس ویژهای به امام حسین(ع) و اهلبیت ایشان داشت و همواره طی صحبت با من و برادرانش، امام حسین(ع) را به عنوان الگوی خود معرفی میکرد که با تأسی به حضرت(ع) نباید زیر بار ظلم رفت و نباید اجازه داد، حق تضییع شود.»