هیچ‌کس از تأثیر گناه مصون نیست

بعضى از مردم خيال مى‌كنند كه تأثير گناه در افراد يكسان نيست، در مردم عادى گناه تأثير دارد و آنها را از تقوا و عدالت ساقط مى‌كند ولى در طبقه علما تأثيرى ندارد، آنها يك نوع «كرّيّت» و يك نوع «اعتصام»(مصونیت) دارند، نظير فرقى كه بين آب قليل و آب كثير است كه آب كثير اگر به قدر كُر شد ديگر از نجاست منفعل نمى‌شود؛ در صورتى كه اسلام براى احدى كرّيّت و اعتصام قائل نيست، حتى براى شخص پيغمبر اكرم.(صلى‌الله عليه و‌آله)
چرا مى‌گويد: قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ (زمر، 13)؛ اى پيغمبر! بگو خود من نيز اگر معصيت كنم از عذاب روز بزرگ بيمناكم. 
چرا مى‌فرمايد: لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ‌(زمر، 65)؛ اگر نوعى شرك در كار تو وارد شود عملت تباه خواهد شد. 
همه اينها براى اين تعليم است كه تبعيضى در كار نيست، كرّيّت و اعتصامى براى احدى نيست.
مجموعه آثار استاد شهيد مطهرى (اصل اجتهاد در اسلام
(ده گفتار))، ج‌20، صص: 177- 176- با تلخیص و ویرایش